Afera na basenie i inne absurdy sportowe

I jak ci chłop nie odpowie, to znaczy, czy tam kobieta, to znaczy, że nie zna kodeksu biegacza, nie? Że ma droższe buty. I zauważyłem, że rowerzyści się nie witają. Ale jest jakaś taka delikatna inklinacja w kierunku przywitania się. Ja to zaczynam zauważać teraz. Bo panowie, też jedną rzecz ważną chciałem powiedzieć. Ty mnie nazywajesz już rowerzystą. Ty rowerzystą? Właśnie. I pływakiem też. Czyli ty myślałem, że przepłynęłeś Atlantyk. Właśnie. To na koniec audycji się zdziwisz, jak ja oddycham. Wracając. Ja absolutnie zwariowałem na punkcie roweru, dlatego że to było po prawie dwudziestoletniej przerwie. Ja odkryłem rower na nowo, dlatego tak się zachłysnąłem, ale ja jeżdżę de facto od października. Przez całą zimę, owszem, ale od października ciurkiem.

No nie, na longboardzie nie, ale miałem akcję jakiejś na siłowni, że na mnie sztanga spadła w trakcie koronawirusa i to w ogóle była jedna siłownia otwarta w Krakowie. To najgorsze skutki covidu właśnie. Tak, ona się nazywała siłownia Atlantic i ona była otwarta w trakcie koronawirusa i na mnie spadła sztanga. I jest ciekawe, telefon dzwoni i mnie rozprasza bardzo. Tak, wiem, wiem, wiem, wiem, że dzwoni telefon, ale to ciekawe, czemu on dzwoni. Bo ktoś go nie wyciszył, ponieważ pracuje od 15 minut dopiero w radio. Tak, bo nie ma go w ogóle dzisiaj Barteza, więc... A, to kogoś nieobecnego. No i była... Spadła na ciebie sztanga, no.

Tak, ale co ciekawe teraz ta siłownia Atlantik, ona jest taka, że ja tam mam kartę i ona jest otwarta 24 na dobę. I jak jesteś późnym wieczorem, to tam chodzę. I tam mają taką kartę, którą dawno, dawno temu dostałem. I za każdym razem jak przychodzę tam, to pani mnie pyta, czy mam tą kartę, bo bez tej karty nie wejdę. A ja mówię, no proszę pani, ja tu chodziłem 5 lat temu i nie mam karty i proszę mnie wpuścić, nie? I ostatnio przychodzę do pani i jest ta sama pani, co już jej wkręcałem tego wała kilka razy, nie? I jej mówię, że... I się zditowałem, mówię, no proszę Panią, no ja już Pani to wiele razy mówiłem, nie, że... Jak już kiedyś zdążył nadmienić. Że tak, że zgubiłem tę kartę, nie, a ona mówi, no Pani, ja tu od tygodnia pracuję. Że ona cię pocisnęła wała? Nie, no że inna Pani. Aha. Czyli inną Panią wziąłeś za tę poprzednią Panią.