Widmo Eurokatastrofizmu, Polska niegotowa na sabotaż, Matysiak wyrzucona z Razem

zastanowimy się wreszcie nad tym, co to znaczy dla każdego z nas, że zmaganie się z tego rodzaju problemami stanie się nową normą w polityce międzynarodowej. W jednym z kolejnych segmentów, konkretnie w segmencie trzecim, porozmawiamy też o reprezentacji parlamentarnej Partii Razem i zadamy sobie pytanie, czy nieuchronnym było, że zostanie ona tak znacząco pomniejszona, że większość jej przedstawicieli się rozpieszknie po innych klubach, albo zostanie posłami niezrzeszonymi. Jak się domyślacie, pretekstem do tych rozważań jest wyrzucenie z partii Pauliny Matysiak. Zapytamy, czy tak być musiało. Zapytamy, jak właściwie powinniśmy to traktować, czy jako wycięcie wrzodu, czy jako amputację całego skrzydła partii.

Czy bez Pauliny Matysiak razem będzie silniejsze i bardziej zwarte, czy słabsze i bardziej wsobne. Zastanowimy się też nad tym, jaką lewicą chce być razem, a jakiej lewicy z kolei chciałaby posłanka Skutna. No i wreszcie zapytamy, czy jest to kryzys polityczny, czy też był to raczej kryzys jedynie. Zaczynamy jednak od nowego pojęcia, które chcemy wprowadzić do debaty, od pojęcia eurokatastrofizmu, które wydaje się być żywym nurtem w debacie politycznej. Eurokatastrofizm każe nam postrzegać stary kontynent jako chorego człowieka globalnej polityki, chorego śmiertelnie. Niektórzy by to dali, bo ich zdaniem kres znaczenia, powagi, wpływów Europy ma być właśnie nieuchronny.

a bardzo wielu naszych rodaków, głównie chciałem powiedzieć na prawo od centrum, ale powinienem powiedzieć kawał drogi na prawo od centrum, się na nie złapało i powielało rosyjskie kłamstwa, rosyjską propagandę. Dobra, czas na segment trzeci, który wiem, że wielu... się domagało. Raz jeszcze pozwolę sobie zacząć od postawienia tezy, z którą cię chętnie skonfrontuję, bo jestem ciekaw, czy masz podobną optykę jak ja. Segment trzeci to oczywiście polexit, czyli wyrzucenie Pauliny Matysiak z partii Razem. I teza, którą chciałbym postawić jest następująca.

czy Barbarą Nowacką, a jednocześnie podnosiły argument, że doktryna razem równych odległości między PiS-em a PO jest dla nich nie do obrony, no bo to by oznaczało równe odległości do Sterczewskiego i do Czarnka. siłą rzeczy nie jest argumentem, który tam zbyt wiele osób by przekonał. Czy były tego rodzaju różnice między głównym nurtem partii Razem, tak to nazwijmy, reprezentowanym przez Adriana Zandberga, przez Marcelinę Zawiszę, przez Macieja Koniecznego, czyli tym, co ja nazywam zakonem MS, ludzi, którzy jeszcze się wywodzili z młodych socjalistów, a Pauliną Matysiak?

Moim zdaniem nie. Weźmy temat, mogę wyjąć kapelusz i losować zagadnienia. CPK i Atom. Przecież i Adrian Sandberg i Paulina Matysiak są za. Podatki i deregulacja mają dokładnie takie same stanowisko. Aborcja i związki partnerskie mają takie same stanowisko. Składka zdrowotna 800+, zwrot patriotyczny niedawny z Razem, biało-czerwone flagi pochodnie, czy tu byłaby jakaś polemika? Członkostwo w NATO albo w Unii Europejskiej, czy tu są jakieś różnice zdań? Nawet w sprawach, powiedziałbym, taktyczno-partyjnych. Jak zagłosować w sprawie pozostawienia w rękach sądu, czy aresztować Zbigniewa Ziobry, czy nie? To o czym mówiliśmy w poprzednim odcinku naszego podcastu. Jak zagłosować w sprawie objęcia godności marszałka Sejmu przez Włodzimierza Czarzastego?

Głosują tak samo. Więc to, co tutaj obserwujemy, to jest różnica stylu, języka, rozkładu akcentów, dobrze zobrazowana przez aferę z zaimkami, która miała miejsce po tym, jak Paulina Matysiak wypowiedziała się w sposób, który niektórzy odebrali jako deprecjonujący. Chociaż moim zdaniem raczej wskazała na to, że polityka jest religią kolejności. To był bardzo podobny ton przy mniej ostrożnie dobranych słowach. jak to, co w kanale Zero mówił Adrian Zandberg, kiedy powiedział Krzysztofowi Stanowskiemu, że jego pytania o te sprawy to troski z amerykańskich kampusów. Więc kwestia bardziej doboru słów. No i oczywiście problem tego, że...

Niewiele partii zostawia przestrzeń dla kogoś, kto chciałby grać na pozycji wolnego strzelca, chciałby grać na pozycji libero, która się lepiej sprawdza na boisku niż w polityce. I taka osoba siłą rzeczy bardzo niewiele trzeba, żeby się znalazła na cenzurowanym. Ktoś powie, no dobrze, ale czy nie było taką istotną różnicą, może nie ideową, ale taką praktyczno-polityczną, że jest to propozycja Pauliny Matysiak, że partia Razem powinna być szerokim kościołem, partią wielonurtową, która raczej gra skrzydłami niż tnie po skrzydłach, a propozycja umownie Adriana Zandberga to byłaby partia bardziej scentralizowana, monoideowa,

może wzorowana na polskiej Francji niepokornej, czy Die Linke, czy Podemos, no ale wiemy w co gramy, a nie mamy taką partię jak francuska partia socjalistyczna, czy brytyjska partia pracy, tak wielonurtową. To jest kuszące, żeby tak postawić sprawę. Można byłoby to pociągnąć dalej, powiedzieć, że może zgodnie z wizją Adriana Sandberga to trzeba szukać elektoratu u liberałów, zabierać go o Platformie Obywatelskiej, zabierać go SLD, a zgodnie z wizją Pauliny Matysiak trzeba byłoby szukać elektoratu i budować drugi filar z ludzi rozczarowanych, labilnych, głosujących przeciwko establishmentowi, a ci ludzie są gdzie? W Konfederacji czy wśród widzów kanału Zero?

Więc należałoby spróbować. Były takie przepływy, niewielkie, ale były. Od Mencena do Sandberga w wyborach prezydenckich. No dobrze. Teza jest ciekawa. Tylko znowu. To jeśli tak, to gdzie jest ta frakcja? Ile jest w niej osób? Czy widzieliśmy jakąś falę odejść z partii razem po wyrzuceniu Pauliny Matysiak? Jakiś list otwarty? Może to się wydarzy, ale póki co się nie wydarzyło. Czy jest jakieś stowarzyszenie, albo ruch, albo think tank, który zrzesza tą drugą... lewicę od Pauliny Matysiak, tych razemowców matysiakowych. Z tego co widziałem, to nawet jej asystenci odeszli przy całej aferze. Zatem nie znajduję w tym wszystkim cały czas argumentu, który przemawiałby za tym, że jest to realny spór polityczny. Jest to moim zdaniem spór środowiskowy, towarzyski, rozbijający się w dużej mierze o to, z kim Paulina Matysiak rozmawia, z kim się spotyka, kogo bierze na adwokata, a nie spór o podatki, Unię Europejską, składkę zdrowotną, armię, czy nawet kształt partii Razem jako ugrupowania, które będzie się musiało odmeldować przed wyborach i jakoś się zaprezentować wyborcom.

nie robienia polityki, a posiadania racji. I cały ten spór jest też o to, kto ma rację albo kto ma słuszność, może nawet to jest lepsze słowo, niż kto potrafi coś zrobić i osiągnąć polityczny cel. I nie inaczej było w przypadku posłanki Matysiak. Kwestia tego, z kim rozmawia, do jakich programów chodzi, z kim chce angażować się na rzecz realizowania jakichś projektów, był ważniejszy niż to, w jakiej sprawie chodzi, w imię czego głos zabiera i czego owe projekty dotyczą. Nie wiem, czy mamy na to jakąś dobrą formułkę, ale byłoby tak dowodem jednak dalszego triumfu nadbudowy nad bazą w kwestii priorytetów tego, czym się środowisko internetowej lewicy w Polsce zajmuje.

Za kolejnym obrotem koła partia Razem może z powrotem znaleźć się na listach z Włodzimierzem Czarzastym. Posłanka Matysiak może wrócić do partii Razem albo może odnaleźć się w towarzyszeniu Magdaleny Biejata, może pójść własną drogą. Lewica, ten czy inny jej komitet może przekroczyć próg, może się od niego odbić, a wyzwania dla Polski, dla Lewicy jako takiej i dla naszej sceny politycznej pozostaną niezmienne. Niezależnie od tego, kto się aktualnie z kim kłóci, zgadza, przyjaźni albo odmawia podanie ręki. Znajdą się tacy, którzy powiedzą, że to co właśnie powiedziałeś jest powodem do radości dla sympatyków i wyborców partii Razem, ponieważ wskazuje na to, że faktycznie stała się ona wreszcie partią polityczną.

Tak, a ja bym tylko na koniec chciał przywrócić tej dyskusji pewne proporcje, czy pokazać ją we właściwym horyzoncie tego, co jest istotne, bo jasne, możemy się tutaj dyskutować i żartować sobie z tego, że partia Razem wychodzi na hasła, chyba pracuje na założeniu, że PiS, PO to samo zło. ale później okazuje się, że jednak jedno z nich jest gorszym, złem. Albo możemy bez końca sobie jakby też drwić z tego, że partia razem najpierw przeszła do opozycji, w której już Paulina Matysiak była wobec rządu, by później ją za to wykluczyć. Ale prawda jest taka, że jedyny prawdziwie ważny aspekt tego to jest to, czy...

Ostrzeżenie skierowane przede wszystkim do przedstawicieli naszej profesji, żeby temu nie poświęcać przesadnie dużo miejsca, więc trzeci segment w tym odcinku temu poświęciliśmy. Natomiast w tej kolejności na to patrzmy. przyszłość Unii Europejskiej, obrona Polski przed rosyjskimi prowokacjami. To są rzeczy, o których powinniśmy myśleć i rozmawiać, a nie przepychanki kadrowe w malutkim kole poselskim. Przy czym te cele, o które, ale znowu one giną w tym, te cele, o które się upomina posłanka Matysiak, czy te priorytety, które próbuje przywrócić, właśnie one należą do porządku tych rzeczy niezwykle ważnych. Tylko później okazuje się, że dla zarówno jej macierzystej partii, ale jak i dla dużej części obserwatorów, to są sprawy, które...

zostają zepchnięte na drugi plan, bo rozgrywa się prawdziwa drama, która ma swoich bohaterów, antybohaterów, które są rozdane jakieś role, następują jakieś zwroty fabuły, czy szczególnie ciekawe... wątki drugoplanowe i tym się warto zajmować. I w gruncie rzeczy na tym też polega tragedia tego, że dzisiaj te rzeczy, o które posłanka Matysiak się upomina, również padają ofiarą polityki kadrowej. Jak gdyby, zobacz, jak gdyby... I u której upomina się Adrian Zandberg oczywiście i Marcelina Zawisza i koło razem, ponieważ myślę, że oni też pewnie życzyliby sobie powrotu do... rozmowy merytorycznej prędzej czy później.