Mentionsy Mentionsy
Drugi Rzut OKA
Drugi Rzut OKA

Lekarze przeciw agresji. Podcast Drugi Rzut OKA

26.05.2025 ·42 min

Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów: „Jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja systemu ochrony zdrowia. Rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i czasem prowadzi do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią"Niedawno środowiskiem medycznym, ale i całą Polską wstrząsnęła tragedia, jaka wydarzyła się w Krakowie. Młody lekarz Tomasz Solecki stracił życie z rąk pacjenta, który ugodził go śmiertelnie nożem.W południe 6 maja 2025 pracownicy ochrony zdrowia wyszli przed szpitale i w milczeniu zapalili znicze, by wyrazić swój żal i smutek. 4 dni później w Warszawie miał miejsce czarny marsz milczenia medyków.W organizację obu tych wydarzeń był zaangażowany Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów.Usłyszałem od niego m.in.:„Kiedy tysiące medyków wyszło przed setki szpitali, mieliśmy niesamowite poczucie solidarności. Pracuję w małym 60-łóżkowym szpitalu. Wyszło nas kilkanaście osób, zapaliliśmy znicz. Powiedziałem, że to nie jesteśmy tylko my, tylko w tym samym momencie stają nas tysiące i wszyscy oddajemy hołd wobec zmarłego. Solidaryzujemy się z innymi ofiarami z naszego środowiska”.„W podobnym duchu odbył się marsz milczenia. Kiedy dowiedzieliśmy się [o, tym, co wydarzyło się w Krakowie], medycy poczuli bardzo silne emocje.To jest złość. To jest lęk. To jest obawa. To jest frustracja. To jest bezsilność. Te emocje są zrozumiałe, ale nie można na nich zbudować funkcjonującego systemu, który opiera się na zaufaniu między medykiem a pacjentem. Po prostu tak się na długo nie da. I stąd nasz apel, żeby nie budować muru, tylko postawić na zrozumienie. Bo na zbudowaniu muru między pacjentami a medykami tracimy wszyscy i naprawdę nie możemy sobie na to pozwolić”.„My jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja tego systemu, gdzie pacjent nierzadko jest wpuszczony niczym w labirynt, nie mogąc znaleźć właściwej dla siebie opieki. I rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i one w niektórych przypadkach mogą prowadzić do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią. [Tymczasem] Bez poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia takie sytuacje będą się powtarzać”.

Tego będą dotyczyły rozmowy z moimi gośćmi, głównie lekarzami, ale nie tylko. Zapraszam. Dzień dobry. Dzisiaj moim i Państwa gościem jest Sebastian Goncerz, lekarz, rezydent psychiatrii w Bielskim Centrum Psychiatrii. Sebastian Goncerz jest przewodniczącym Porozumienia Rezydentów Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy i będziemy się zwracać na ty, ponieważ znamy się z Sebastianem już dobre dwa i pół roku, przeprowadzając z nim kilka wywiadów dla OKO.press. Jestem po raz pierwszy. Widzimy się face to face. Bardzo dziękuję Ci, że przyjąłeś zaproszenie. Powodem, dla którego Cię zaprosiłem i chciałem, żebyśmy się właśnie teraz zobaczyli szybko, są ostatnie smutne wydarzenia, jakie miały miejsce w Polsce.

Przede wszystkim te pierwsze wydarzenia, ten dzień żałoby i protestu, kiedy była pilota ciszy, żeby wyrazić swój sprzeciw przeciwko agresji. Natomiast cztery dni później, 10 maja w Warszawie, miał miejsce czarny marsz milczenia medyków. Sebastian był zaangażowany w organizację tych obu wydarzeń. Czy możesz powiedzieć, jak one przebiegły? Jak je oceniasz już dzisiaj? No niesamowite po prostu takie poczucie solidarności w momencie, kiedy ja generalnie pracuję w małym szpitalu, sześćdziesięciołóżkowym. Wyszło nas kilkanaście osób przed szpital, zapaliśmy znicz, porozmawialiśmy chwilę o tym, co się wydarzyło i wróciliśmy.

I w tych wszystkich aspektach i polityce probezpieczeństwa nie należy zapominać właśnie o tym, że systemy szybkiego reagowania, możliwość przyjęcia takiego pacjenta i leczenia go jest również mechanizmem, który pozwala zapobiec tragedii. I mówię to jakby z pełną świadomością tego jako rezydent psychiatrii, bo my też takich pacjentów przecież leczymy. I w zrozumieniu tego, że to nie chodzi o to, żeby ich stygmatyzować i tutaj nakładać na nich winę, tylko właśnie to, że możemy im pomóc i tym samym pomóc też innych osobom, które mogą ucierpieć na chorobie psychicznej. Sebastian, czy mógłbyś powiedzieć jeszcze, bo powiedziałeś, że pisałeś te postulaty, tych postulatów jest kilka, czy mógłbyś powiedzieć, jakie są najważniejsze rzeczy, które chcieliście przekazać pani minister i które chcielibyście, żeby się zadziały?

Jakieś podejście do zdarzeń niepożądanych jako do czegoś, co dzieje się w pewnym sensie systemowo i pojedyncza osoba za to nie jest w stanie odpowiedzieć, a na pewno znalezienie takiej osoby, wskazanie jej jako winnego jakby nie pomaga na przyszłość, na zmniejszenie liczby tych zdarzeń niepożądanych u kolejnych pacjentów, bo generuje kulturę strachu i obaw i lęku, a nie kulturę, w której raportujemy, analizujemy, badamy przyczyny. To, żeby uniknąć. Tak, no tylko zawsze problem jest w detalach i pewno tutaj jakby to sprawia, że jest trudność prowadzenia tego, no bo te detale zawsze są trudne po prostu do wprowadzenia w momencie, gdy się tworzy legislacja już w tym zakresie. Sebastian, jedną z takich rzeczy, na których bardzo się skupiało Porozumienie Rezydentów pod twoim przewodnictwem była kwestia edukacji lekarzy w Polsce.

Zresztą właśnie wczoraj byłem na spotkaniu razem z moim zarządem, z minister Leszczyną, gdzie raportowaliśmy ten problem i myślę, że dalej będziemy w tym zakresie działać z Departamentem Kadr, żeby trochę to wypracować, no bo to są wasze pieniądze zwracając się do słuchaczy. One służą temu, żeby wykształcić jak najlepszego specjalistę i żeby ten specjalista potem służył wam. A w momencie, kiedy z jednej strony psuje się kształcenie i ten przyszły specjalista nie jest dobrze kształcony, bo szpital woli mieć darmowego pracownika gdzieś indziej, a z drugiej strony ten rezydent jest gnębiony i traktowany źle, no to on nie będzie chciał zostać w tym publicznym szpitalu. Sebastian, powiedz, czy przypominasz sobie moment, kiedy zdecydowałeś się działać w Porozumieniu Rezydentów społecznie i wziąłeś na siebie ciężki obowiązek zostania przewodniczącym?

300 tysięcy, a dzienny budżet NFZ-u liczy się w milionach złotych, a nie w tysiącach. Tak, żeby zobrazować aktualny stan opieki zdrowotnej. Bardzo ci dziękuję. Sebastian Goncerz był, moim i państwa, gościem. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Fajnie, że zainteresował Cię ten temat i że wciąż z nami jesteś. Nasze podcasty powstają dzięki wpłatom czytelników i czytelniczek, słuchaczy i słuchaczek. Dorzuć się do nich na stronie oko.press//wesprzyj. Link znajdziesz w opisie każdego odcinka podcastu Drugi Rzut OKA.

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.