Mentionsy Mentionsy
Drugi Rzut OKA
Drugi Rzut OKA

Lekarze przeciw agresji. Podcast Drugi Rzut OKA

26.05.2025 ·42 min

Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów: „Jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja systemu ochrony zdrowia. Rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i czasem prowadzi do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią"Niedawno środowiskiem medycznym, ale i całą Polską wstrząsnęła tragedia, jaka wydarzyła się w Krakowie. Młody lekarz Tomasz Solecki stracił życie z rąk pacjenta, który ugodził go śmiertelnie nożem.W południe 6 maja 2025 pracownicy ochrony zdrowia wyszli przed szpitale i w milczeniu zapalili znicze, by wyrazić swój żal i smutek. 4 dni później w Warszawie miał miejsce czarny marsz milczenia medyków.W organizację obu tych wydarzeń był zaangażowany Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów.Usłyszałem od niego m.in.:„Kiedy tysiące medyków wyszło przed setki szpitali, mieliśmy niesamowite poczucie solidarności. Pracuję w małym 60-łóżkowym szpitalu. Wyszło nas kilkanaście osób, zapaliliśmy znicz. Powiedziałem, że to nie jesteśmy tylko my, tylko w tym samym momencie stają nas tysiące i wszyscy oddajemy hołd wobec zmarłego. Solidaryzujemy się z innymi ofiarami z naszego środowiska”.„W podobnym duchu odbył się marsz milczenia. Kiedy dowiedzieliśmy się [o, tym, co wydarzyło się w Krakowie], medycy poczuli bardzo silne emocje.To jest złość. To jest lęk. To jest obawa. To jest frustracja. To jest bezsilność. Te emocje są zrozumiałe, ale nie można na nich zbudować funkcjonującego systemu, który opiera się na zaufaniu między medykiem a pacjentem. Po prostu tak się na długo nie da. I stąd nasz apel, żeby nie budować muru, tylko postawić na zrozumienie. Bo na zbudowaniu muru między pacjentami a medykami tracimy wszyscy i naprawdę nie możemy sobie na to pozwolić”.„My jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja tego systemu, gdzie pacjent nierzadko jest wpuszczony niczym w labirynt, nie mogąc znaleźć właściwej dla siebie opieki. I rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i one w niektórych przypadkach mogą prowadzić do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią. [Tymczasem] Bez poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia takie sytuacje będą się powtarzać”.

Solidaryzujemy się z innymi ofiarami, które w jakiś sposób zostały pobite. Też w ostatnim czasie media raportowały to bardzo obficie. No i też, że sprzeciwiamy się wobec agresji czy przemocy, bo jest to zawsze nieakceptowalna rzecz. I podobnie w takiej gestii był również Marsz Milczenia, czyli w momencie, kiedy w czarnych ubraniach przeszliśmy się 4 km spod szpitala klinicznego na ulicy Lindleya, po Ministerstwo Zdrowia, gdzie też przekazaliśmy postulaty w ręce pani minister Leszczyny. Organizacja tych obu wydarzeń to był ogromny wysiłek, szczerze mówiąc, żeby w tak krótkim czasie to zorganizować. I również po prostu zaskoczyła nas frekwencja, bo w tak krótkim czasie na wydarzenia zawsze ciężko ściągnąć ludzi, a finalnie wydaje mi się, że pod ministerstwem mogło nas dotrzeć około 2000 osób.

Słuchaj, a powiedz czy, no bo jednak pozytywnym dla mnie wyrazem jakiegoś gestu ze strony władz jest to, że czekała na was minister Leszczyna i że ona wyszła w końcu w sobotę, mogła, że tak powiem, wyręczyć się z jakimś ze swoich pracowników albo po prostu mogliście złożyć swoje postulaty w sekretariacie, I tak się zwykle dzieje. Tak się zwykle dzieje. Bo to nie jest twoja pierwsza przecież też manifestacja. Nie jest moja pierwsza manifestacja. Z reguły składaliśmy rzeczywiście na sekretariat, na biuro podawcze. Wychodził dyrektor i wtedy składaliśmy postulaty. Na pewno pozytywnie oceniam ten gest, że wyszła osobiście minister Leszczyna. Tym bardziej, że weszła w tłum po prostu. I jak się zobaczy... Nie bała się was.

Zresztą właśnie wczoraj byłem na spotkaniu razem z moim zarządem, z minister Leszczyną, gdzie raportowaliśmy ten problem i myślę, że dalej będziemy w tym zakresie działać z Departamentem Kadr, żeby trochę to wypracować, no bo to są wasze pieniądze zwracając się do słuchaczy. One służą temu, żeby wykształcić jak najlepszego specjalistę i żeby ten specjalista potem służył wam. A w momencie, kiedy z jednej strony psuje się kształcenie i ten przyszły specjalista nie jest dobrze kształcony, bo szpital woli mieć darmowego pracownika gdzieś indziej, a z drugiej strony ten rezydent jest gnębiony i traktowany źle, no to on nie będzie chciał zostać w tym publicznym szpitalu. Sebastian, powiedz, czy przypominasz sobie moment, kiedy zdecydowałeś się działać w Porozumieniu Rezydentów społecznie i wziąłeś na siebie ciężki obowiązek zostania przewodniczącym?

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.