Lekarze przeciw agresji. Podcast Drugi Rzut OKA
Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów: „Jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja systemu ochrony zdrowia. Rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i czasem prowadzi do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią"Niedawno środowiskiem medycznym, ale i całą Polską wstrząsnęła tragedia, jaka wydarzyła się w Krakowie. Młody lekarz Tomasz Solecki stracił życie z rąk pacjenta, który ugodził go śmiertelnie nożem.W południe 6 maja 2025 pracownicy ochrony zdrowia wyszli przed szpitale i w milczeniu zapalili znicze, by wyrazić swój żal i smutek. 4 dni później w Warszawie miał miejsce czarny marsz milczenia medyków.W organizację obu tych wydarzeń był zaangażowany Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów.Usłyszałem od niego m.in.:„Kiedy tysiące medyków wyszło przed setki szpitali, mieliśmy niesamowite poczucie solidarności. Pracuję w małym 60-łóżkowym szpitalu. Wyszło nas kilkanaście osób, zapaliliśmy znicz. Powiedziałem, że to nie jesteśmy tylko my, tylko w tym samym momencie stają nas tysiące i wszyscy oddajemy hołd wobec zmarłego. Solidaryzujemy się z innymi ofiarami z naszego środowiska”.„W podobnym duchu odbył się marsz milczenia. Kiedy dowiedzieliśmy się [o, tym, co wydarzyło się w Krakowie], medycy poczuli bardzo silne emocje.To jest złość. To jest lęk. To jest obawa. To jest frustracja. To jest bezsilność. Te emocje są zrozumiałe, ale nie można na nich zbudować funkcjonującego systemu, który opiera się na zaufaniu między medykiem a pacjentem. Po prostu tak się na długo nie da. I stąd nasz apel, żeby nie budować muru, tylko postawić na zrozumienie. Bo na zbudowaniu muru między pacjentami a medykami tracimy wszyscy i naprawdę nie możemy sobie na to pozwolić”.„My jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja tego systemu, gdzie pacjent nierzadko jest wpuszczony niczym w labirynt, nie mogąc znaleźć właściwej dla siebie opieki. I rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i one w niektórych przypadkach mogą prowadzić do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią. [Tymczasem] Bez poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia takie sytuacje będą się powtarzać”.
Myślę, że w tym aspekcie jest duża szansa na prowadzenie tych postulatów. Tym bardziej, że niestety to jest taki trochę makabryczny argument, ale był zgon ratownika medycznego 4 miesiące temu i od tego czasu zmian było niewiele. Teraz jest zgon lekarza, odpowiedź środowiska jest jeszcze mocniejsza, właśnie wzmocniona poprzez fakt, że to nie jest pierwsza sytuacja w ostatnim czasie. I gdyby, nie daj Boże, doszło do kolejnej sytuacji, a rząd by do tego czasu nie wprowadził zmian, to medycy by nie zostawili już na nich suchej nitki. A czy nie wydaje ci się, że no do pewnego stopnia nie nabawiacie pesymizmem to, co dzieje się z systemem no fault?
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów: „Jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja systemu ochrony zdrowia. Rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i czasem prowadzi do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią"
Niedawno środowiskiem medycznym, ale i całą Polską wstrząsnęła tragedia, jaka wydarzyła się w Krakowie. Młody lekarz Tomasz Solecki stracił życie z rąk pacjenta, który ugodził go śmiertelnie nożem.
W południe 6 maja 2025 pracownicy ochrony zdrowia wyszli przed szpitale i w milczeniu zapalili znicze, by wyrazić swój żal i smutek. 4 dni później w Warszawie miał miejsce czarny marsz milczenia medyków.
W organizację obu tych wydarzeń był zaangażowany Sebastian Goncerz, przewodniczący Porozumienia Rezydentów.
Usłyszałem od niego m.in.:
„Kiedy tysiące medyków wyszło przed setki szpitali, mieliśmy niesamowite poczucie solidarności. Pracuję w małym 60-łóżkowym szpitalu. Wyszło nas kilkanaście osób, zapaliliśmy znicz. Powiedziałem, że to nie jesteśmy tylko my, tylko w tym samym momencie stają nas tysiące i wszyscy oddajemy hołd wobec zmarłego. Solidaryzujemy się z innymi ofiarami z naszego środowiska”.
„W podobnym duchu odbył się marsz milczenia. Kiedy dowiedzieliśmy się [o, tym, co wydarzyło się w Krakowie], medycy poczuli bardzo silne emocje.
To jest złość. To jest lęk. To jest obawa. To jest frustracja. To jest bezsilność. Te emocje są zrozumiałe, ale nie można na nich zbudować funkcjonującego systemu, który opiera się na zaufaniu między medykiem a pacjentem. Po prostu tak się na długo nie da. I stąd nasz apel, żeby nie budować muru, tylko postawić na zrozumienie. Bo na zbudowaniu muru między pacjentami a medykami tracimy wszyscy i naprawdę nie możemy sobie na to pozwolić”.
„My jesteśmy w pełni świadomi, jak bardzo tragiczna jest konstrukcja tego systemu, gdzie pacjent nierzadko jest wpuszczony niczym w labirynt, nie mogąc znaleźć właściwej dla siebie opieki. I rozumiemy, że to budzi złość, frustrację i one w niektórych przypadkach mogą prowadzić do agresji. Rozumiemy przyczynę, tylko że agresja nie jest odpowiedzią. [Tymczasem] Bez poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia takie sytuacje będą się powtarzać”.