#186 - DOROTA POMYKAŁA: dlaczego ja?
Napisz do mnie: [email protected]ń Patronem (z logowaniem): https://patronite.pl/TeresaDrozdaPostaw mi kawę (bez logowania): https://buycoffee.to/drozdowisko/Postaw mi kawę (bez logowania): https://suppi.pl/drozdowiskoOdwiedź mnie:https://www.facebook.com/teresa.drozdahttps://www.facebook.com/drozdowiskohttps://drozdowisko.pl/https://www.instagram.com/drozdowisko/https://radiodanielka.pl/drozdowisko/Od prostego, trochę zaczepnego pytania - „dlaczego ja?” - zaczęła się rozmowa, która szybko wymknęła się schematom klasycznego wywiadu. Dorota Pomykała opowiada o filmie i teatrze, o pracy z debiutantami, o intuicji, która czasem wyprzedza rozum, i o nieustannym sprawdzaniu siebie - nie z braku wiary, lecz z potrzeby niezawodzenia innych.To także rozmowa o improwizacji i o tęsknocie za „egzemplarzem”, o aktorstwie jako sztuce prostoty, o pracy z tekstem i bez tekstu. O tym, jak kamera bezlitośnie demaskuje fałsz i jak trudno, a jednocześnie jak koniecznie trzeba mówić prawdę.Bo nawet jedno prawdziwe zdanie na dziesięć może być początkiem czegoś istotnego.Rozmowa, która jak samo DROZDOWISKO, nie musi niczego udowadniać.Niektóre tytuły filmów i spektakli, o których wspominamy:Zakład Doświadczalny „Solidarność” (reż. Adam Sajnuk, 2015, Teatroteka)Sukienka (reż. Tadeusz Łysiak, 2020)Kobieta na dachu (reż. Anna Jadowska, 2022)Moje stare (reż. Natasza Parzymies, 2023)Z prochu powstałeś (reż. Mariusz Grzegorzek, 1998)Nieustraszona miłość Eve Adams (reż. Olga Ciężkowska, 2024)Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej (reż. Monika Strzępka, 2018)Tryumf woli (reż. Monika Strzępka, 2016)Zawartość odcinka (wygenerowana przez AI):00:00 Wprowadzenie do Drozdowiska00:24 O teatrze i teatrze telewizji01:48 Wspomnienia o Zakładzie Doświadczalnym06:01 Praca z debiutantami i intuicja12:14 Nowe projekty i wyzwania18:31 Powroty do Starego Teatru21:36 Różnorodność ról i wyzwania25:44 Wartość autentyczności w aktorstwie33:43 Uczenie młodych aktorów41:04 Wolność w rozmowie46:40 Ciągłość kultury i wspomnienia51:46 Lekcje Kieślowskiego w teatrze55:34 Zakończenie i podziękowaniaZdjęcia użyte w pliku video pochodzą z archiwum autorki i oficjalnych kanałów instytucji i producentów. Fotografie ze spektaklu "Nieustraszona miłość Eve Adams" autorstwa Klaudyny Schubert.
No i to chyba tyle wyjaśnień na początek. Wszystko inne w opisie odcinka. No a teraz chodźcie posłuchać. Zakład Doświadczalny Solidarność. Pamięta pani taki spektakl? O Matko przynajmniej święta, nigdy go nie widziałam. Sajnuk dzisiaj ma do mnie o to pretensje. Naprawdę? Mówi, że jesteś jedyną osobą, co mnie spotyka, to mówi, że jestem jedyną osobą, która tego nigdy nie zobaczyła i ma mi to za złe. I zobaczyłam, że on już nie żartuje, tylko naprawdę ma mi za złe. Nigdy, ale nie dlatego, że nie chciałam. Tylko najpierw chyba jak to szło na takiej telewizji, że mogłabym, to nie mogłam, a potem chyba to było już na jakichś platformach czy na czymś takim mądrze nazwanym, że ja nie mam po prostu w domu. To przedstawienie jest tak niezwykłe, a pani w nim również stworzyła obłędną zupełnie postać.
I tak mi było wtedy, jak ja się wstydziłam. On za każdym razem przychodził do mnie i mówił Dorotka, Dobrze jest. A ja mówiłam, Adaś nie. On mnie tak wtórał i mówił, ale dobrze jest, naprawdę wspaniale. Ja mówię, nie wierzę ci. Na tym ta praca polegała. Dobrze jest, nie wierzę ci. To jest spektakl, który powstał w takim bardzo specyficznym cyklu teatrów telewizji, które się nazywały Teatroteka i były produkowane przez wytwórnię filmów fabularnych i dokumentalnych. I one długie lata nie były w ogóle w telewizji pokazywane, bo telewizja ich nie chciała. Były pokazywane w różnych innych miejscach, gdzieś w kinach, miały swój festiwal. To był pierwszy spektakl Teatru Telewizji Adasia Sajnuka, ten Zakład Doświadczalny Solidarność. A kiedy to było jeśli wolno wejść? 2015 wydaje mi się. Łomatko przynajmniej świętsze.
Naprawdę mikro jakieś tylko doświadczenia z tymi waszymi spektaklami. Nie widziałam ich jakoś bardzo dużo. Kocham Tryjumf Woli. Nie wiem czy to jeszcze ciągle gracie, ale to jest... Nieboskiej nie widziałam, ale Tryjumf Woli we mnie został. Też oglądany właśnie na warszawskich spotkaniach teatralnych. I też jest jako taki drugi powód spotkania. Najpierw zakład doświadczalny, a potem ten tryumf woli. Ja Panią bardzo, bardzo zapraszam, bo ten hajs wyszedł, Luca Percivala. Jeszcze nie zdążyłam zobaczyć, bośmy równolegle grali. Hajs widziałam akurat. Natomiast jeszcze teraz była ostatnia premiera.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Napisz do mnie: [email protected]
Zostań Patronem (z logowaniem): https://patronite.pl/TeresaDrozda
Postaw mi kawę (bez logowania): https://buycoffee.to/drozdowisko/
Postaw mi kawę (bez logowania): https://suppi.pl/drozdowisko
Odwiedź mnie:
https://www.facebook.com/teresa.drozda
https://www.facebook.com/drozdowisko
https://drozdowisko.pl/
https://www.instagram.com/drozdowisko/
https://radiodanielka.pl/drozdowisko/
Od prostego, trochę zaczepnego pytania - „dlaczego ja?” - zaczęła się rozmowa, która szybko wymknęła się schematom klasycznego wywiadu.
Dorota Pomykała opowiada o filmie i teatrze, o pracy z debiutantami, o intuicji, która czasem wyprzedza rozum, i o nieustannym sprawdzaniu siebie - nie z braku wiary, lecz z potrzeby niezawodzenia innych.
To także rozmowa o improwizacji i o tęsknocie za „egzemplarzem”, o aktorstwie jako sztuce prostoty, o pracy z tekstem i bez tekstu. O tym, jak kamera bezlitośnie demaskuje fałsz i jak trudno, a jednocześnie jak koniecznie trzeba mówić prawdę.
Bo nawet jedno prawdziwe zdanie na dziesięć może być początkiem czegoś istotnego.
Rozmowa, która jak samo DROZDOWISKO, nie musi niczego udowadniać.
Niektóre tytuły filmów i spektakli, o których wspominamy:
Zakład Doświadczalny „Solidarność” (reż. Adam Sajnuk, 2015, Teatroteka)
Sukienka (reż. Tadeusz Łysiak, 2020)
Kobieta na dachu (reż. Anna Jadowska, 2022)
Moje stare (reż. Natasza Parzymies, 2023)
Z prochu powstałeś (reż. Mariusz Grzegorzek, 1998)
Nieustraszona miłość Eve Adams (reż. Olga Ciężkowska, 2024)
Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej (reż. Monika Strzępka, 2018)
Tryumf woli (reż. Monika Strzępka, 2016)
Zawartość odcinka (wygenerowana przez AI):
Wprowadzenie do Drozdowiska
O teatrze i teatrze telewizji
Wspomnienia o Zakładzie Doświadczalnym
Praca z debiutantami i intuicja
Nowe projekty i wyzwania
Powroty do Starego Teatru
Różnorodność ról i wyzwania
Wartość autentyczności w aktorstwie
Uczenie młodych aktorów
Wolność w rozmowie
Ciągłość kultury i wspomnienia
Lekcje Kieślowskiego w teatrze
Zakończenie i podziękowania
Zdjęcia użyte w pliku video pochodzą z archiwum autorki i oficjalnych kanałów instytucji i producentów. Fotografie ze spektaklu "Nieustraszona miłość Eve Adams" autorstwa Klaudyny Schubert.