MP 187: Jak rozwijać w sobie optymizm? | Kamila Pępiak-Kowalska

A dla każdego to będzie co innego. Każdy z nas też w innym miejscu startuje z tym swoim optymizmem, więc dla jednego to będzie właśnie uruchomienie tej aktywności fizycznej. Dla mnie na przykład, powiem z własnej perspektywy z kolei, to u mnie z racji tego, że dużo pracuję z ludźmi, to bardziej skupiłam się na tych nawykach, które podnoszą mój optymizm, ale w takim bardziej W introwertycznym aspekcie, bardziej wsobnym, bo też piszę zresztą o tym w książce, o roli prowadzenia dziennika. I ten dziennik prowadzę zupełnie sama. I ten kontekst sama sobie stworzyłam, w tym sensie, że np. ja wiem, że ja lubię pisać przy kawie, przy dobrej muzyce, puszczam sobie na słuchawkach Hansa Zimmera zawsze, czy muzykę inną, Filmowo. I na ten moment, gdzie mam już ze sobą cztery lata codziennego, porannego pisania i lubię rano, czyli sama siebie obserwowałam, czy rano, czy wieczorem, czyli najpierw testowałam, odpowiadając na twoje pytanie, chciałabym zachęcić do tego, żeby testować i nie kopiować rozwiązań innych.

I wtedy ten dziennik ja mogę pisać nawet bez kawy i bez Hansa Zimmera w słuchawkach, bo po prostu chcę wyrzucić z siebie pewien strumień myśli. Bo bieganie nie zawsze musi być w tych miejscach, jak mówię o swoim bieganiu, bo to też jest nawyk, nad którym pracuję. Nie zawsze w tych miejscach, których lubię, ale po prostu tam, gdzie jestem, bo cztery litery bolą, jeżeli na przykład nie biegam. Tak, bo ta powtarzalność jest ważna, o której mówisz, bo możesz pisać dziennik dzień w dzień przez 31 dni w miesiącu, a możesz tylko dwa dni w miesiącu poświęcić na pisanie dziennika. To zależy, to jest bardzo indywidualne. No i wtedy ten nawyk się dużo słabiej buduje. Te wszystkie takie określenia, że potrzebujesz miesiąc, żeby coś zrobić, czy dwa miesiące, żeby zbudować nawyk, to są słabe, bo jak nie masz tej powtarzalności, o której mówisz, no to on się nie zbuduje siłą rzeczy w dwa miesiące. Będziesz potrzebować więcej czasu.