Franz Stangl - Biała Śmierć

Ta zbrodnicza jednostka zatrudniała lekarzy, pielęgniarki, prawników i funkcjonariuszy policji w ośrodkach w Niemczech i w Austrii. Pensjonariuszami były osoby niepełnosprawne umysłowo lub fizycznie, a także więźniowie polityczni. Wszyscy byli tam mordowani. Historycy szacują, że do sierpnia 1941 roku personel programu T4 zabił ponad 18 tysięcy osób. Dla Franza Stangla to był dopiero początek. Po krótkim pobycie w Berlinie wiosną 1942 roku Stangl przeniósł się do okupowanej przez Niemców Polski. Został mianowany przez Reichsführera SS Heinricha Himmlera pierwszym komendantem obozu zagłady w Sobiborze.

Komendantem Sobiboru był od 28 kwietnia do końca sierpnia 1942 roku w stopniu SS-Oberstammführera. Twierdził później, że Sobibór uważał za obóz zaopatrzeniowy dla wojska, a jego prawdziwy charakter poznał dopiero gdy sam odkrył ukrytą w lesie komorę gazową. Zanim jednak rozpoczął działalność eksterminacyjną, Stangl entuzjastycznie i z zapałem studiował funkcjonowanie obozu i zarządzanie nim. Zależało mu na rozwoju obozu, więc robił wszystko, aby jak najszybciej ukończyć jego budowę. 18 maja 1942 roku obóz stał się w pełni operacyjny.

Zaraz po wojnie w 1945 roku został zatrzymany przez armię amerykańską i krótko przebywał w więzieniu w oczekiwaniu na proces w Linz w Austrii. Jednak 30 maja 1948 roku Franzowi Stanglowi udało się uciec. Wraz z kolegą, księżantem SS Gustawem Wagnerem udał się do Włoch. Tam, dzięki pomocy biskupa rzymskokatolickiego Alojza Hudala, sympatyka nazizmu, przez tzw. linię szczurów na podstawie paszportu Czerwonego Krzyża udał się do Syrii. Do Stangla dołączyła jego żona wraz z rodziną. Przez trzy lata mieszkał w Syrii, po czym w 1951 roku przeniósł się do Brazylii.