36. Stała się aktorką w teatrze psychologów. Koszmar w francuskim szpitalu psychiatrycznym.

Podczas sesji obserwował zmiany w zachowaniu, mowie i ruchach ciała. Hipnoza pozwalała mu również badać fazę kataleptyczną histerii, sztywność ciała oraz brak reakcji na bodźce. Obserwowali to między innymi Zygmunt Freud oraz Edgar Degas. Podczas hipnozy robiono jej zdjęcia, które miały być niezaprzeczalnym dowodem na podstawie Augustine, że histeria ma podłoże neurologiczne, a nie psychiczne. Na Augustine wykonywano m.in. testy odruchów. Sprawdzono reakcje mięśni i nerwów, np. poprzez uderzenie młotem neurologicznym, uciskanie kończyn czy wywoływanie skurczów. Lekarz sprawdzał także czucie poprzez dotykanie jej ostrymi i tępymi narzędziami.

Co ciekawe, Zygmunt Freud, czyli chyba jeden z bardziej znanych psychologów, przez kilka lat był uczniem wspomnianego Joana Martina Szachuta. Dostąpił nawet nie lada zaszczytu, został bowiem zaproszony na jeden z jego słynnych wieczorów towarzyskich. W nekrologu tak wspominał. Wybitnego lekarza. Nie był typem refleksyjnym ani myślicielem. Miał naturę artysty. Sam siebie określał mianem wizjonera, człowieka, który widzi. Przyglądał się raz po raz rzeczom, których nie rozumiał, by stopniowo, dzień po dniu, pogłębiać swoje obserwacje, aż wreszcie, nagle, przychodziło oświecenie. Przed oczyma jego duszy pozorny chaos, wynikający z ciągłego powtarzania się tych samych objawów, ustępował porządkowi.

Ilekroć nie potrafił wyciągnąć żadnych jednoznacznych wniosków, otwarcie się do tego przyznawał. Trzeba podkreślić, że według Szachuta, histerię równie często spotykano wśród osób obu płci. Lecz ze względu na żeński charakter szpitala, w którym przebywała Augustine, większość słynnych prezentowanych przypadków dotyczyła kobiet. Freud podkreślał w nekrologu swojego mistrza. Historia trafiała się wśród mężczyzn, zwłaszcza z klasy pracującej, znacznie częściej niż się spodziewano. Wykazano, że pewne schorzenia przypisywane wcześniej pijaństwu lub zatruciu ołowiem były w istocie historycznej natury. Augustine w przerwach między atakami miała być aktywna, inteligentna, czuła, podatna na wpływy, żywiołowa i lubiąca zwracać na siebie uwagę.

Zaraz po śmierci Szachuta w 1893 roku, mimo jego światowej renomy, nowe pokolenie lekarzy kierujących szpitalem odwróciło się od mistrza i jego największej kategorii diagnostycznej, czyli histerii, po części dlatego, że zaczęto zdawać sobie sprawę z profesjonalizacji pacjentek. Krążyły pogłoski, że do szpitala przyjęto całą masę pacjentek przez pomyłkę. Freud również reprezentował nowe pokolenie, lecz nie zgadzał się z krytyką Szachuta. Freud tłumaczył, że histeria ukazała zupełnie nową metodę czytania ludzkiego umysłu, który wykorzystuje ciało, by komunikować to, czego nie jest świadome. Jeśli widzę osobę w stanie noszącym wszelkie znamiona bolesnego afektu, takie jak płacz, krzyki czy wściekłość, prawdopodobnym wydaje się wniosek, że są to fizyczne przejawy zachodzących w tej osobie procesów mentalnych.