Ciao, ciało! #4 Ruch jako przyjemność i zabawa.
A jeśli potraktowalibyśmy ruch i trening nie jako przykry obowiązek, nie jako wyścig o to, kto będzie lepiej wyglądał, a jako przyjemność, zabawę, cenny czas spędzony ze sobą, ze swoim ciałem i umysłem? W tym odcinku poruszamy bardzo ważny temat dotyczący wielopoziomowego postrzegania ruchu– zarówno od strony praktykujących, jak i nauczycieli, trenerów czy fizjoterapeutów. Rozkminiamy, co zrobił z nami system pruski, jak działa na nas kultura zapier**** i cała popkultura ze swoimi nierealistycznymi wizerunkami sylwetki. Rozmawiamy m.in. o nauce motorycznej i o normach posturalnych. Zastanawiamy się, co możemy zrobić, aby zdjąć z siebie presję, wstyd i po prostu cieszyć się ruchem. PRZYPISY DO ODCINKA (wersja rozszerzona ze zdjęciami i linkami dostępna tutaj) 1:20 Na systemie pruskim opiera się tradycyjna edukacja szkolna nie tylko w Polsce, lecz także w wielu innych krajach europejskich oraz na innych kontynentach. Dyscyplina, hierarchia, uczenie się na pamięć, dzwonek – te oraz inne elementy miały stworzyć dobrych pracowników fabryk oraz posłusznych żołnierzy. 1:45 W trzecim odcinku tłumaczyliśmy, dlaczego ruch jest zjawiskiem chaotycznym. W drugim odcinku wyjaśnialiśmy także, że sztuczne środowisko sali treningowej nie odwzorowuje chaosu środowiska zewnętrznego. 2:15 Test Coopera polega na przebiegnięciu jak największego dystansu w ciągu 12 minut. 2:40 Dzienna fluktuacja poziomu siły mięśniowej może rosnąć powyżej lub spadać poniżej wartości 1 RM (Rep Max – powtórzenie maksymalne, a więc największy ciężar, jaki możemy podnieść w danym ćwiczeniu) nawet o 18%. 3:15 Tak naprawdę od lat 70-80. XX wieku kultura fizyczna bardzo mocno jest kojarzona z kulturystyką, między innymi za sprawą postaci Arnolda Schwarzeneggera. 4:00 Hugh Jackman pierwszy raz zagrał Wolverina gdy miał 32 lata, a ostatni raz w wieku 50 lat. 6:45 Ruch jest stresorem, który reguluje stres. Trening powinien być mądrym (adekwatnym do możliwości) zestresowaniem organizmu, nie powinien jednak pogłębiać zaburzonej przez przemęczenie homeostazy. 8:00 Można mieć świetną sylwetką – bardzo umięśnioną, z niewielką ilością tkanki tłuszczowej – ale jednocześnie być w stanie przewlekłego stresu i wyczerpania. Atletyczna sylwetka nie świadczy ani o zdrowiu, ani o sprawności fizycznej. 8:10 Ortoreksja, a więc nadmierne kontrolowanie jakości oraz ilości przyjmowanego jedzenia obecnie jest uważane za zaburzenie niekorzystnie wpływające na zdrowie psychiczne. 15:15 Terminologia anatomiczna może być nieintuicyjna. Ruch zgięcia pleców odbywa się wtedy, gdy skracamy brzuch i pochylamy się do przodu, a ruch wyprostu pleców odbywa się wtedy, gdy „wyginamy się” do tyłu, gdy wydłużamy przód ciała. 16:00 Dieta w rozumieniu zdrowych nawyków żywieniowych, a nie odchudzaniu się. 17:25 Praktycznie w każdej dyscyplinie sportowej możemy zobaczyć okrągłe plecy, które są bardzo wydajną pozycją – łyżwiarstwo szybkie, zapasy, boks, sporty drużynowe, narciarstwo biegowe… W takiej pozycji ustawiają się biegacze przed wystartowaniem z bloków – szczególnie sprinterzy. Przykładów można by mnożyć. 19:05 Ból jest bardzo złożonym zjawiskiem (często może nie pełnić swojej funkcji informacyjnej, może wynikać z zaburzeń w funkcjonowaniu układu nerwowego) i w dużej mierze zależy od przekonań danej osoby, przeszłych doświadczeń i emocji kojarzonych z bólem. 21:00 Jest to bardzo pierwotny odruch obronny – w stresie, w zagrożeniu skulamy się, aby chronić przód ciała (miękki brzuch z narządami wewnętrznymi oraz płciowymi), twarz i głowę (z mózgiem). 29:35 Staw skokowy jest tak skonstruowany, aby właśnie umożliwić komfortowe wejście w pozycję głębokiego przysiadu, która jest pierwotną pozycją robienia kupy. 30:45 Nauka motoryczna to proces uczenie się nowych wzorców lub zachowań ruchowych. 40:25 Według teorii poliwagalnej autonomiczny układ nerwowy składa się z trzech części: pnia współczulnego, części brzusznej oraz części grzbietowej nerwu błędnego.
Podziękowania za poprzednie odcinki i wprowadzenie do tematu ruchu jako przyjemności i zabawy.
Rozmowa o tym, że ruch jest często postrzegany jako obowiązek, a nie przyjemność.
Przykłady zmian w standardach estetycznych ciała, takie jak aktor grający Wolverina.
Rozmowa o tym, że często traktujemy ciało jako obiekt estetyczny, a nie narzędzie do doświadczenia życia.
Rozmowa o tym, że wielu trenerów ma zaburzone relacje z odżywianiem i ciałem, co wpływa na podejście do ruchu.
Rozmowa o tym, że ruch powinien być doświadczeniem, a nie tylko estetycznym celem.
Rozmowa o tym, że narracja ruchu jako niebezpiecznego wpływa na chęć doświadczenia nowych rzeczy.
Rozmowa o zmianie podejścia do testów sprawnościowych i zaczerpnięciu z doświadczeń.
Rozmowa o tym, że ruch powinien budować poczucie bezpieczeństwa i nie być zawsze testem.
Rozmowa o relacji między zaburzeniami posturalnymi a bólem, a także o ważności zróżnicowanego ruchu.
Podsumowanie i konkluzje na temat ruchu jako przyjemności i zabawy.
Rozmowa o naturze rywalizacji i jej znaczeniu w życiu, podkreślenie przyjacielskiej rywalizacji jako czynnika motywacyjnego.
Zakonczenie rozmowy, zachęta do regularnego ruchu jako zdrowego nawyku.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
A jeśli potraktowalibyśmy ruch i trening nie jako przykry obowiązek, nie jako wyścig o to, kto będzie lepiej wyglądał, a jako przyjemność, zabawę, cenny czas spędzony ze sobą, ze swoim ciałem i umysłem?
W tym odcinku poruszamy bardzo ważny temat dotyczący wielopoziomowego postrzegania ruchu– zarówno od strony praktykujących, jak i nauczycieli, trenerów czy fizjoterapeutów.
Rozkminiamy, co zrobił z nami system pruski, jak działa na nas kultura zapier**** i cała popkultura ze swoimi nierealistycznymi wizerunkami sylwetki. Rozmawiamy m.in. o nauce motorycznej i o normach posturalnych. Zastanawiamy się, co możemy zrobić, aby zdjąć z siebie presję, wstyd i po prostu cieszyć się ruchem.
PRZYPISY DO ODCINKA (wersja rozszerzona ze zdjęciami i linkami dostępna tutaj)
Na systemie pruskim opiera się tradycyjna edukacja szkolna nie tylko w Polsce, lecz także w wielu innych krajach europejskich oraz na innych kontynentach. Dyscyplina, hierarchia, uczenie się na pamięć, dzwonek – te oraz inne elementy miały stworzyć dobrych pracowników fabryk oraz posłusznych żołnierzy.
W trzecim odcinku tłumaczyliśmy, dlaczego ruch jest zjawiskiem chaotycznym. W drugim odcinku wyjaśnialiśmy także, że sztuczne środowisko sali treningowej nie odwzorowuje chaosu środowiska zewnętrznego.
Test Coopera polega na przebiegnięciu jak największego dystansu w ciągu 12 minut.
Dzienna fluktuacja poziomu siły mięśniowej może rosnąć powyżej lub spadać poniżej wartości 1 RM (Rep Max – powtórzenie maksymalne, a więc największy ciężar, jaki możemy podnieść w danym ćwiczeniu) nawet o 18%.
Tak naprawdę od lat 70-80. XX wieku kultura fizyczna bardzo mocno jest kojarzona z kulturystyką, między innymi za sprawą postaci Arnolda Schwarzeneggera.
Hugh Jackman pierwszy raz zagrał Wolverina gdy miał 32 lata, a ostatni raz w wieku 50 lat.
Ruch jest stresorem, który reguluje stres. Trening powinien być mądrym (adekwatnym do możliwości) zestresowaniem organizmu, nie powinien jednak pogłębiać zaburzonej przez przemęczenie homeostazy.
Można mieć świetną sylwetką – bardzo umięśnioną, z niewielką ilością tkanki tłuszczowej – ale jednocześnie być w stanie przewlekłego stresu i wyczerpania. Atletyczna sylwetka nie świadczy ani o zdrowiu, ani o sprawności fizycznej.
Ortoreksja, a więc nadmierne kontrolowanie jakości oraz ilości przyjmowanego jedzenia obecnie jest uważane za zaburzenie niekorzystnie wpływające na zdrowie psychiczne.
Terminologia anatomiczna może być nieintuicyjna. Ruch zgięcia pleców odbywa się wtedy, gdy skracamy brzuch i pochylamy się do przodu, a ruch wyprostu pleców odbywa się wtedy, gdy „wyginamy się” do tyłu, gdy wydłużamy przód ciała.
Dieta w rozumieniu zdrowych nawyków żywieniowych, a nie odchudzaniu się.
Praktycznie w każdej dyscyplinie sportowej możemy zobaczyć okrągłe plecy, które są bardzo wydajną pozycją – łyżwiarstwo szybkie, zapasy, boks, sporty drużynowe, narciarstwo biegowe… W takiej pozycji ustawiają się biegacze przed wystartowaniem z bloków – szczególnie sprinterzy. Przykładów można by mnożyć.
Ból jest bardzo złożonym zjawiskiem (często może nie pełnić swojej funkcji informacyjnej, może wynikać z zaburzeń w funkcjonowaniu układu nerwowego) i w dużej mierze zależy od przekonań danej osoby, przeszłych doświadczeń i emocji kojarzonych z bólem.
Jest to bardzo pierwotny odruch obronny – w stresie, w zagrożeniu skulamy się, aby chronić przód ciała (miękki brzuch z narządami wewnętrznymi oraz płciowymi), twarz i głowę (z mózgiem).
Staw skokowy jest tak skonstruowany, aby właśnie umożliwić komfortowe wejście w pozycję głębokiego przysiadu, która jest pierwotną pozycją robienia kupy.
Nauka motoryczna to proces uczenie się nowych wzorców lub zachowań ruchowych.
Według teorii poliwagalnej autonomiczny układ nerwowy składa się z trzech części: pnia współczulnego, części brzusznej oraz części grzbietowej nerwu błędnego.