Chlebak 28.03.2024

Ta dzisiejsza liturgia ma nam przypomnieć o tym, że sensem Ewangelii, że sensem nauczania Chrystusa, że sensem naszego naśladowania Go jest i pozostanie miłość. Wszystko do tego zmierzało i wszystko z tego wypływa po to, by później znowu nas do prawdy o tej miłości doprowadzić. W Ewangelii św. Jana na próżno szukalibyśmy słów ustanowienia Eucharystii. O tym pisze Mateusz, Marek, Łukasz. Jan nie zapisał tych słów. Jan zapisał te słowa, które usłyszymy dzisiaj w liturgii o obmyciu nóg.

Czyli o geście jakiegoś radykalnego uniżenia, którego Pan Jezus dokonuje po to, by przez swój gest służby w miłości człowiekowi ukazać to, co jest sensem chrześcijaństwa. Bycie dla. Wszystko to, co nie jest byciem dla, wszystko to, co jest skoncentrowaniem na sobie, zamknięciem na sobie, myśleniem tylko o sobie. Jest obce Ewangelii. Jezus robi to po to i Jan zestawia to z Eucharystią, dlatego żeby nam pokazać, że tak jak miłość bliźniego jest szaleństwem, tak też Eucharystia jest szaleństwem miłości Boga do człowieka, całkowitym obdarciem z tego wszystkiego, co wydaje się być boskie, po to, by przez to radykalne uniżenie uświęcić i wywyższyć człowieka.

Tego nie da się pojąć tak po ludzku, to przekracza ludzki rozum. I Pan Jezus być może doskonale zdając sobie sprawę z tego, że nie jesteśmy i nie będziemy w stanie zrozumieć tego, co się dzieje tutaj w czysto takim teologicznym aspekcie, mówi nam naśladujcie mnie w miłości. Cali, bądźcie Eucharystią, bądźcie uniżeniem dla siebie nawzajem, bądźcie usługiwaniem sobie nawzajem, bądźcie obmywaniem sobie stóp, klękajcie przed sobą po to, by okazać sobie miłość. To będzie upodobnieniem się do mnie, to będzie żywą Eucharystią w waszym życiu. Nie możemy tego zrobić bez łaski, nie możemy tego zrobić w oderwaniu od Eucharystii, od nakarmienia się Jego ciałem i krwią.

Nie możemy tego zrobić, nie dając Mu się karmić Nim samym. Dlatego tak bardzo potrzebujemy tej rzeczywistości Eucharystii, tak bardzo potrzebujemy Jego ciała i krwi, tak bardzo potrzebujemy Kościoła i wspólnoty, żeby móc później Go naśladować, żeby móc realizować chrześcijaństwo w naszym życiu. Bycie dla, nie bycie dla siebie w sobie i ku sobie, bycie od siebie dla drugiego człowieka. To jest prawdą, która płynie z Eucharystii, to jest prawdą, która płynie z dzisiejszej tajemnicy i ta prawda otwiera w nas to Triduum, którego uroczystości zaczynamy świętować.