Chlebak 28.03.2024

Bo ta krew wylana na krzyżu i to ciało, swoje ciało, czyli siebie samego, które wydaje Jezus, jest ciałem i krwią wydaną dla naszego zbawienia. Ta ofiara, czyli to co Jezus przecierpiał w duchu miłości do Ojca, staje się ofiarą pojednania. Ciało wydane nam i duch dany Ojcu na krzyżu łączy ostatecznie niebo z ziemią. Jezus wydaje się każdemu człowiekowi, oddaje się nam i ta Jego ofiara ciągłego oddawania się trwa w Jego Kościele. I my możemy się z tą ofiarą złączyć przez sakramenty, ale też przez to, że będziemy jednego ducha z Chrystusem, który wydaje się za zbawienie świata.

Ta dzisiejsza liturgia ma nam przypomnieć o tym, że sensem Ewangelii, że sensem nauczania Chrystusa, że sensem naszego naśladowania Go jest i pozostanie miłość. Wszystko do tego zmierzało i wszystko z tego wypływa po to, by później znowu nas do prawdy o tej miłości doprowadzić. W Ewangelii św. Jana na próżno szukalibyśmy słów ustanowienia Eucharystii. O tym pisze Mateusz, Marek, Łukasz. Jan nie zapisał tych słów. Jan zapisał te słowa, które usłyszymy dzisiaj w liturgii o obmyciu nóg.