Chlebak 05.02.2024

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Mateusza Palucha z Krakowa i Pawła Kusia z Warszawy. Z pierwszej Księgi Królewskiej. Salomon zwołał starszyznę Izraela, wszystkich naczelników pokoleń, przywódców rodu Izraelitów, aby zgromadzili się przy królu Salomonie w Jerozolimie na przeniesienie Arki Przymierza Pańskiego z miasta Dawidowego, czyli Syjonu. Zebrali się więc u króla Salomona wszyscy Izraelici w miesiącu Etanim na święto namiotów przypadające w siódmym miesiącu. Kiedy przyszła cała starszyzna Izraela, kapłani wzięli arkę i przenieśli arkę pańską, namiot spotkania, i wszystkie święte sprzęty, jakie były w namiocie, przenieśli je kapłani oraz lewici.

A król Salomon i cała społeczność Izraela zgromadzona przy nim przed arką składali wraz z nim na ofiarę owce i woły, których nie rachowano i nie obliczano z powodu wielkiej ich liczby. Następnie kapłani wprowadzili arkę przymierza pańskiego na jej miejsce do sanktuarium świątyni, do miejsca najświętszego, pod skrzydła cherubów, gdyż cheruby miały tak rozpostarte skrzydła nad miejscem arki, że okrywały arkę i jej drążki z wierzchu. W arce nie było nic oprócz dwóch kamiennych tablic, które Mojżesz tam złożył pod chorebem, tablic przymierza, gdy Pan zawarł przymierze z Izraelitami w czasie ich wyjścia z ziemi egipskiej. A kiedy kapłani wyszli z miejsca świętego, obłok wypełnił dom pański.

Kapłani nie mogli pozostać i pełnić swej służby z powodu tego obłoku, bo chwała pańska napełniła dom pański. Wtedy przemówił Salomon. Pan powiedział, że będzie mieszkać w czarnej chmurze. Już zbudowałem Ci dom na mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki. Wielka feta, wielka uroczystość, cały orszak, cała procesja wprowadza dzisiaj, w tym fragmencie, który czytamy z I Księgi Królewskiej, wprowadza Arkę Przymierza do świątyni. Wreszcie, Solomon wybudował świątynię, wreszcie świątynia jest gotowa, żeby przyjąć do Najświętszego Miejsca Arkę Przymierza, jakiś centralny przedmiot, symbol Bożej obecności wśród swojego ludu.

Ale ta opowieść ciągnie się dalej. Pan wejrzał na tą pustą arkę, w której nie było nic i wypełnił całą świątynię swoją obecnością, wypełnił świątynię swoją chwałą. Bóg wejrzał na pustkę i wypełnił ją swoją miłością. To jest też opowieść O naszym pustym sercu, o tym jak Bóg reaguje widząc serce, może czasem chłodne, może czasem zimne. O sercu również dużo pisał prorok Ezechiel. Prorok Ezechiel dobrze wiedział, że serca Izraelitów są jak te kamienne tablice, są często jak kamień. I prorok Ezechiel prorokował, że przyjdzie czas, kiedy to się zmieni, kiedy Bóg zabierze kamienne serca i tchnie swojego ducha. Który zamieszka w tych sercach i te serca będą sercami z ciała, będą sercami ogrzanymi, sercami żyjącymi.