Chlebak 05.02.2024

A król Salomon i cała społeczność Izraela zgromadzona przy nim przed arką składali wraz z nim na ofiarę owce i woły, których nie rachowano i nie obliczano z powodu wielkiej ich liczby. Następnie kapłani wprowadzili arkę przymierza pańskiego na jej miejsce do sanktuarium świątyni, do miejsca najświętszego, pod skrzydła cherubów, gdyż cheruby miały tak rozpostarte skrzydła nad miejscem arki, że okrywały arkę i jej drążki z wierzchu. W arce nie było nic oprócz dwóch kamiennych tablic, które Mojżesz tam złożył pod chorebem, tablic przymierza, gdy Pan zawarł przymierze z Izraelitami w czasie ich wyjścia z ziemi egipskiej. A kiedy kapłani wyszli z miejsca świętego, obłok wypełnił dom pański.

Ale w tej całej narracji, w całym tym opowiadaniu zatrzymał mnie jeden fragment. Autor napisał, że w Arce nie było nic oprócz dwóch kamiennych tablic. I oczywiście Izraelita, jak to słyszał, myślę, że budziła się w nim radość, że tam były te dwie kamienne tablice, te najważniejsze słowa, które Mojżesz otrzymał od Boga na górze Synaj. Ale ja dzisiaj usłyszałem inaczej to słowo. Nie było w Arce nic, oprócz dwóch zimnych, chłodnych tablic z kamienia. I pomyślałem, że czasem tak jest, że patrzę w swoje serce i tam jest pustka. Tam nie ma nic, oprócz jakiegoś zbioru chłodnych nakazów, zakazów, powinności, przykazań.