Sprawa 62: Freda Burnell i Florence Little

Tuż przed śmiercią poprosił Muriel, by jego prawdziwe imię, Harold Jones, znalazł się w akcie zgonu. Po swoim zwolnieniu w 1941 roku Harold Jones wydawał się prowadzić normalne, zgodne z prawem życie. Jednak historycy kryminalni i przedstawiciele organów ścigania od jakiegoś czasu zaczęli spekulować, że mógł być odpowiedzialny za szereg brutalnych, niewyjaśnionych morderstw w Londynie w latach 50. i 60. Określane jako nagie morderstwa z Hammersmith, sprawy te przypisano niezidentyfikowanemu sprawcy, któremu nadano przydomek Kuba Rozbieracz. Nazwano go tak, ponieważ jego zbrodnie przypominały te popełniane przez Kubę Rozpruwacza, który niemal 100 lat wcześniej śledził i mordował londyńskie pracownice seksualne.

Kuba Rozbieracz miał 6 potwierdzonych ofiar, choć przypuszcza się, że zamordował nawet 8 kobiet. Jego ofiary to pracownice seksualne, których ciała znajdowano rozebrane. Najczęstszą przyczyną śmierci było uduszenie, a na ciałach nie było śladów walki. W wielu przypadkach zabierano im zęby lub protezy. Kuba Rozbieracz porzucał ciała bez większej rozwagi, lecz mimo to nie zostawiał niemal żadnych śladów. Mimo szeroko zakrojonego śledztwa Scotland Yardu nigdy nie udało się ustalić jego tożsamości. Gdy na trzech ciałach znaleziono ślady farby, śledczy zaczęli podejrzewać, że sprawca mógł pracować w warsztacie lakierniczym, ale ten trop donikąd nie doprowadził.

Wówczas nie wiedziano, że Harold Jones, który zmienił nazwisko na Stevens, mieszkał w bardzo bliskiej odległości, w promieniu czterech ulic od miejsca zamieszkania dwóch ofiar. Pracował też w branży blacharskiej i miał dostęp do terenów przemysłowych, gdzie znajdowano niektóre ciała. Morderstwa nagle ustały w 1965 roku, kiedy Harold Jones skończył 59 lat. Niektórzy spekulują, że być może nie był już fizycznie zdolny do zabijania z powodu nowotworu, który ostatecznie go zabił. Autor z Abertillery, Neil Milkins, jest przekonany, że Harold Jones był Kubą Rozbieraczem. To samo twierdzi profesor kryminologii David Wilson z Uniwersytetu Birmingham City.

W 2019 roku BBC wyemitowało dokument Dark Sun. The Hunt for a Serial Killer, przedstawiający możliwe powiązania Harolda z nagimi zabójstwami z Hammersmith. Twórcy nawet dotarli do jego córki, która nie miała pojęcia o kryminalnej przeszłości ojca. Wiadomo, że Harold czasem opuszczał rodzinę i na kilka dni meldował się w hostelach, jednak tylko w dni robocze. Dziwnym przypadkiem wszystkie zabójstwa Kuby Rozbieracza również miały miejsce w dni powszednie. W książce A Desire to Kill – The Mystery of Harold Jones autor Kevin Banks wskazuje na damskie chusteczki, które 15-letni Harold miał przy sobie. Uznaje je za analogiczne trofea do protez i zębów, które zabierał sprawca z Hammersmith.