Sprawa 106: Rozpruwacze z Noordhoek
Około 2:30 nad ranem w niedzielę 18 grudnia 1994 roku grupa znajomych natknęła się na zakrwawione i zmasakrowane ciało młodej kobiety leżące na środku drogi w Gqeberha w Republice Południowej Afryki. Była kolejną ofiarą Fransa Du Toita i Theunsa Krugera — dwóch mężczyzn, których prasa zaczęła nazywać „rozpruwaczami-gwałcicielami” z Noordhoek.W 1994 roku ta dwójka brutalnie zaatakowała kilka kobiet w mieście Gqeberha, znanym wówczas jako Port Elizabeth. Wszystko zmieniło się jednak, gdy porwali 27-letnią Alison Botha.Przetłumaczone z Case 213: The Noordhoek 'Ripper Rapists'https://casefilepodcast.com/case-213-the-noordhoek-ripper-rapistsProdukcja:Erin Munro - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) 800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Nieco ponad półtorej godziny wcześniej żółte Renault zatrzymało się na wolnym miejscu parkingowym przy ulicy Deer Street wśród miejskiej dzielnicy Quebecy. W środku siedziała 27-letnia kobieta z długimi, ciemnymi włosami. Mieszkała w apartamencie nieopodal, ale ponieważ jej zwykłe miejsce parkingowe tuż przed budynkiem było zajęte, musiała pojechać dalej i poszukać innego. Gdy zgasiła silnik i światła, ulica była ciemna i cicha. Następnie sięgnęła na siedzenie pasażera po stertę czystego prania. Nagle drzwi po stronie kierowcy otworzyły się z impetem. Do środka pochylił się mężczyzna i przyłożył kobiecie do gardła długi, cienki nóż. Miał około dwudziestu kilku lat, był chudy, wysoki, z długimi włosami.
Chcę towarzystwa. Muszę znaleźć kumpla, który ukradł mi telewizor i wisi mi też kasę. Przez kilka minut jechali w milczeniu w stronę ulicy Main Street, gdzie miasto wciąż tętniło nocnym życiem. Clinton zatrzymał się w pobliżu dyskoteki o nazwie Club Tonight. Klienci wylewali się na ulicę, przy której ustawiały się taksówki gotowe odwieźć ich do domu. Clinton wpatrywał się w tłum i stawał się coraz bardziej poirytowany. W końcu odjechał. Następnie jeździł w górę i dół Main Street i kilkoma bocznymi ulicami, aż wreszcie dostrzegł jakiegoś mężczyznę. Clinton zatrzymał Renault, a tamten podszedł i wgramolił się na tylne siedzenie. — Poznaj moją koleżankę Susan — powiedział Clinton, po czym przedstawił mężczyznę, którego zabrał.
Leżały tam puszki po piwie, puste kartony po winie i potłuczone butelki. Clinton zatrzymał samochód i spytał Susan, jak zgasić światła. Kiedy to zrobiła, Tian wyszedł z auta, by rozejrzeć się po okolicy. Gdy Susan i Clinton zostali sami w jej Renault, zapytała go, i co teraz? Clinton odwrócił się do niej i powiedział, myślałem, że już się domyśliłaś, że chodzi nam o seks. Susan odpowiedziała, że nie, a Clinton zapytał, czy zamierza się bronić. Susan zawahała się, a potem odpowiedziała, Nie. Potem jak Clinton zgwałcił Susan, zawołał Tianza z powrotem do samochodu. Wtedy Tianz też ją zgwałcił.
Powiedział Dutoyowi, że idzie do klubu. Jeśli Dutoyowi uda się później dopaść odpowiednią ofiarę, ma po niego tam pojechać. Nie zrażając się ich niepowodzeniami, Dutoy dalej szlajał się ulicami, wypatrując samotnej kobiety siedzącej w samochodzie. Około pierwszej w nocy znalazł się na Deer Street, cichej bocznej ulicy biegnącej przez centrum, przy której stały budynki mieszkalne. Nagle zobaczył małe, żółte Renault wjeżdżające na wolne miejsce parkingowe. Dutoy rozpoznał młodą kobietę za kierownicą. Nie znał jej imienia, ale widywał ją już wiele razy, kiedy robił rekonesans w tej okolicy. Parkowała tym samym samochodem i wchodziła do pobliskiego mieszkania.
Auto było stare i nie takie, na jakie liczył. Dutoj chciał zawieść swoje ofiary z powrotem do Noordhoek, do tego samego odludnego miejsca, gdzie wcześniej w tym roku zaatakował Rachel. Noordhoek leżało dość daleko od miasta, a reno kobiety wyglądało tak, jakby mogło się rozpaść w każdej chwili. Mimo to Dutoj postanowił uderzyć. Przemknął przez ciemność w stronę Renault. Latarnie dało się bez trudu omijać, a liczne zaparkowane przy ulicy samochody zapewniały dodatkową osłonę. Dutoy dotarł do drzwi po stronie kierowcy, dokładnie w chwili, gdy kobieta zgasiła silnik i wyłączyła światła. Szarpnął za klamkę i otworzył drzwi. Tym razem miał przy sobie nóż.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podano szczegółową opowieść o zbrodniach przeprowadzonych przez grupę gwałcicieli z Noordhoek, w tym zabójstwo kobiety i zgwałcenia innych ofiar.
Opisano przebieg śledztwa i jak zbrodnia nie została odkryta, ponieważ ofiara przeżyła i nie zgłosiła sprawy.
Wprowadzenie sponsorów odcinka i informacje o sklepie Yowie.
Nazywam się Szanon Maldonado i jestem założycielką Yowie, sklepu z upominkami inspirowanego sztuką i rękodziełem. Wybrałam Shopify, ponieważ na tle konkurencji była to jedna z najbardziej przyjazny...
Opisane są zdarzenia związane z atakiem na Allison, jej przeżycia i opowieść o przetrwaniu.
Opisano proces przesłuchania i wyroku dla Franz Dutoya i Tjans Krugera, a także ich reakcje po skazaniu. Allison rozpoczęła karierę mówczyni motywacyjnej i opowiedziała o swoim doświadczeniu podczas spotkań klubu Rotary. Opisano także próby Dutoya o zyskiwanie wolności oraz jego nielegalne działania online.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Nazywam się Szanon Maldonado i jestem założycielką Yowie, sklepu z upominkami inspirowanego sztuką i rękodziełem. Wybrałam Shopify, ponieważ na tle konkurencji była to jedna z najbardziej przyjazny..."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Około nad ranem w niedzielę 18 grudnia 1994 roku grupa znajomych natknęła się na zakrwawione i zmasakrowane ciało młodej kobiety leżące na środku drogi w Gqeberha w Republice Południowej Afryki. Była kolejną ofiarą Fransa Du Toita i Theunsa Krugera — dwóch mężczyzn, których prasa zaczęła nazywać „rozpruwaczami-gwałcicielami” z Noordhoek.
W 1994 roku ta dwójka brutalnie zaatakowała kilka kobiet w mieście Gqeberha, znanym wówczas jako Port Elizabeth. Wszystko zmieniło się jednak, gdy porwali 27-letnią Alison Botha.
Przetłumaczone z Case 213: The Noordhoek 'Ripper Rapists'
https://casefilepodcast.com/case-213-the-noordhoek-ripper-rapists
Produkcja:
Erin Munro - przygotowanie materiału, scenariusz
Mike Migas - narracja, dźwięk, muzyka
Jarosław Grabias - tłumaczenie
Numery Telefonów Wsparcia i Zaufania
116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)
116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę)
800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA)
800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie
888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)
800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.