Sprawa 106: Rozpruwacze z Noordhoek

Ich plany przerwano jednak już następnego dnia. Około 5 rano ktoś zaczął głośno walić w drzwi mieszkania Dutoya. W środku spali zarówno on, jak i Kruger. Kiedy otworzyli, zobaczyli na zewnątrz dwóch policjantów. Funkcjonariusze nie wspomnieli ani słowem o Susan, ani o jej zabójstwie, tylko powiedzieli, że chcą ich przesłuchać w związku z niedawnym gwałtem. Pewni siebie, Dutoy i Kruger poszli z nimi bez stawiania oporu. Obaj zostali umieszczeni w osobnych celach w areszcie na komendzie głównej. Jakiś czas później przybył tam starszy oficer prowadzący śledztwo, Melvin Hampel, który miał ich przesłuchać. Postanowił najpierw porozmawiać z Tiansem Krugerem, więc zaprowadził młodszego podejrzanego do swojego gabinetu.

Hampel poprosił Krugera, żeby usiadł. Ten sprawiał wrażenie kompletnie niezainteresowanego, kiedy policjant odczytywał mu jego prawa. Potem Hampel poinformował Krugera, że jest objęty śledztwem w związku z dwoma różnymi zarzutami – gwałtem i usiłowaniem zabójstwa. Zaskoczony Kruger uniósł wzrok na funkcjonariusza, próbując zrozumieć, co właśnie usłyszał, i zapytał – Usiłowanie zabójstwa? Dlaczego usiłowanie zabójstwa? Mam dla ciebie wiadomość, odpowiedział Melvin Hampel. Wasza ostatnia ofiara przeżyła. Zaczęła mówić i wszystko pamięta.

Od razu rozpoznała mężczyznę na fotografii. To był Franz Dutoy. Następnego ranka o 5 rano funkcjonariuszka Swanepoel i jej partner aresztowali obu mężczyzn w mieszkaniu Dutoya. Gdy Dutoy i Kruger trafili do aresztu, wyzwano starszego śledczego Melvina Hampela, by ich przesłuchał. Postanowił najpierw porozmawiać z 19-letnim Krugerem. Obaj siedzieli w biurze Melvina Hampela. Kruger wyglądał na znudzonego, gdy detektyw odczytywał mu jego prawa. Ale jego zachowanie całkowicie się zmieniło, kiedy usłyszał, że Allison przeżyła i wszystko pamięta. Wyraźnie przerażony, powiedział. O kurwa, to nawet kłamanie już mi nie pomoże.