ROBERT KOLENDOWICZ: WŚRÓD TRENERÓW JEST ZA MAŁO LOJALNOŚCI

No i czułem się jak członek sztabu. No dodatkowo z racji naszej znajomości z trenerem runiajczym i z asystentami Przemkiem Małeckim i Aleksem Trukanem, którzy w nawiązaniu do poprzedniego pytania, polscy trenerzy, którzy robią fantastyczną pracę w klubie Serie A, którzy są doceniani nie tylko przez trenera runiajczy, ale też przez włoskich trenerów, przez dyrektora sportowego i to jest takie chyba potwierdzenie tego, o czym mówiłem, że te kompetencje nasze są na dużym poziomie. No i ja z nimi funkcjonowałem codziennie, od samego rana do wieczora, bo cały proces treningowy, ale też wieczorem siadaliśmy i przy winku, przy kolacji rozmawialiśmy o tym, co się wydarzyło i w którą stronę zmierza futbo. Dlatego taki staż uważam za niezwykle wartościowy. No i byłem też w Bournemouth do trenera Iraoli, no bo właściwie od tego powinienem rozpocząć.

Rzeczywiście one rozwijają cię jako trenera. Wiesz co, wiele rzeczy ci się potwierdza. I ten kierunek, w którym spoglądasz na futbol i na zarządzanie zespołem, na tworzenie projektu ci się potwierdza, ale też widzisz rzeczy dla ciebie na przykład niedostępne, bo w kontekście Bournemouth trenerii Raola to Świetny fachowiec, za chwilę pewnie pójdzie do dużego klubu. No ale ten jego przekaz, żeby to nie zabrzmiało źle, był prosty dla zawodników i ja miałem wrażenie, że trener Iraola ceni sobie bardziej proste rozwiązania nad tymi skomplikowanymi i bardzo w to mocno wierzy. I dla niego była niezwykle istotna intensywność, niezwykle istotny pojedynek, niezwykle istotny pressing i właściwie coaching i cały mikrocykl i przygotowanie w dużej mierze opierało się na kilku rzeczach, ale takimi wprowadzonym na najwyższy poziom.