Trwała rodzina

I też Piotr autoryzował tę Ewangelię, bo Ewangelia została napisana nie przez apostoła, ale jakby Piotr, jego wiedza, jego znajomość Jezusa stoją za tą Ewangelią. No i czytaliśmy już, przemienialiśmy punkt zwrotny Ewangelii, kiedy Pan Jezus objawił uczniom swoją tożsamość, że jest Synem Bożym, to było w Cezarei Filipowej, potem na górze przemienienia Piotrowi, Janowi i Jakubowi objawił swoją chwałę, jaką miał zanim przyszedł na ziemię u swojego ojca. Potem czytaliśmy o tym, że uczniowie wrócili do Galilei, bo to przemienienie było pewnie na górze Hermon.

Środowiskiem, w którym one mogły mieć utrzymanie. I Pan Jezus powiedział, że Boży zamiar dla ludzi był inny, gdy stwarzał świat. I tu odwołam się do pierwszych dwóch rozdziałów Księgi Rodzaju. W tych dwóch rozdziałach po pierwsze powiedział Bóg, że stworzył ludzi jako mężczyzn i kobiety, więc mężczyźni i kobiety są na równi, stworzone na obraz Boży. I kiedy stworzył kobietę, od razu ustanowił też małżeństwo. I Pan Jezus dokładnie zacytował ten werset, który w drugim rozdziale Księgi Rodzaju jest ustanowieniem małżeństwa. I na czym to polega? Mężczyzna ma opuścić ojca i matkę, połączyć się ze swoją żoną i będą ci dwoje jednym ciałem.

A więc przeteczeństwo, być może jakąś notoryczną niewierność Pan Jezus potraktował jako jedyny powód rozwiązania małżeństwa w oczach Bożych, ale nawet z tym wyjątkiem nauka Jezusa o trwałości małżeństwa stawia troszeczkę bardzo wysoko. W Bożym planie małżeństwo ma być trwałe. Ma być związkiem na całe życie i apostoł Paweł, kiedy nauczał o małżeństwie w V rozdziale Listu do Efezjan, również powołał się na ustanowienie małżeństwa z II rozdziału Księgi Rodzeju, ale dodał jeszcze, tajemnica to wielka. Ale ja odnoszę to do Chrystusa i Kościoła. Więc według Apostoła Pawła małżeństwo chrześcijańskie, tu już trzeba powiedzieć chrześcijańskie, ma być obrazem więzi Chrystusa z Kościołem, tym bardziej powinno być ono trwałe.

Następnie oświadczył, że do takich jak one należy Królestwo Boże. I dodał, że kto by nie przyjął Królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego. I wydaje się, że znów mamy tutaj do czynienia ze strukturą zwaną kanapka, którą Marek często stosował w swojej Ewangelii. Bo pamiętamy, że w 9 rozdziale, w wersecie 36, W 1936 roku postawił małe dziecko przed uczniami i powiedział, że ktokolwiek przyjmuje takie dziecko, jego przyjmuje, a kto jego przyjmuje, przyjmuje tego, którego on posłał. Potem mamy następne akapity, w których Bóg utożsamia się z tymi najsłabszymi w Królestwie Bożym, tymi najbardziej zależnymi i ujmuje się za nimi.

I potem następują akapity, w których następuje ostrzeżenie, żeby uczniowie w żaden sposób nie krzywdzili tych słabych, a więc i dzieci, ale słabych wierze, zależnych ludzi, żeby nie doprowadzali do ich zgorszenia. Następnie w 10 rozdziale w wersetach 1-12 przestrzega Pan Jezus przed krzywdzeniem żony poprzez jej oddalenie. I teraz znowu narrator wraca do dzieci, że należy dzieci przyjmować i że powinniśmy my też przyjąć Królestwo Boże jak małe dzieci. No i tak, ciekawe, w tym świecie, w którym nie zna Boga, ludzie tworzą różne hierarchie społeczne, chcą być ważni, szanowani przez innych, Ale te pozycje, tytuły władza nie mają znaczenia w Królestwie Bożym.

To, że świat zachodni ceni sobie troskę o najsłabszych, nie wynika z kultury rzymskiej, wynika z chrześcijaństwa. Wynika wprost z naśladowania Jezusa, chociaż ten świat zachodni już zaczyna o tym zapominać, ale to pochodzi wprost z nauki Jezusa. Zatem główną myślą tego fragmentu, który dziś przeczytaliśmy, jest to, że w Bożym planie małżeństwo jednej kobiety z jednym mężczyzną ma trwać do końca życia, a dzieci powinny być przyjmowane jako Boży dar i taka jest chrześcijańska nauka dotycząca rodziny. Taka powinna być chrześcijańska rodzina i wobec tego powinniśmy dbać o nasze małżeństwa.

No a co z tymi, którzy przyszli do Jezusa, kiedy już mają życie pogubione, kiedy już rozwiedli się, rozstali się z pierwszą żoną, czasami nawet już z drugą. No nic, muszą żyć dalej w takim stanie, w jakim Ewangelia do nich dotarła, ale dalej już starać się trzymać Bożych zasad. I drugie zastosowanie jest proste. Mamy przyjmować w imieniu Jezusa wszystkie dzieci, które da nam Bóg. I dziękować był za nie, bo dzieci są naprawdę darem Bożym. Niech więc nasze rodziny będą mocne i niech stanowią wzór trwałości, zdrowych więźni, miłości i wzajemnego oddania. Tym bardziej, że świat, w którym żyjemy jest coraz bardziej pogubiony, jeśli chodzi właśnie o te relacje z najbliższymi osobami.