Musicie się narodzić na nowo

Noc często ma wymiar symboliczny, może oznaczać duchową ciemność. To określenie może więc opisywać ówczesny stan ducha Nikodema. Z drugiej strony Nikodem zwraca się do Pana Jezusa per rabbi, nauczycielu, tak jakby uznając jego autorytet do nauczania. Autorytet potwierdzony wieloma znakami i cudami i to mimo, że Pan Jezus nie miał formalnego wykształcenia. Na tym etapie stosunek Nikodema do Pana Jezusa nie jest więc jednoznacznie negatywny. Pan Jezus długo nie czekając przychodzi do sedna. Oznajmia Nikodemowi, a w praktyce wszystkim władzom religijnym Izraela, bardzo trudną dla nich prawdę.

Zapewniam, zapewniam Cię, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. To, co się narodziło z ciała, jest ciałem, a to, co się narodziło z ducha, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem Ci, musicie się narodzić na nowo. Pan Jezus powtarza więc swoją naukę, ale używając nieco innego sformułowania. Narodzić z wody i ducha. Stwierdzenie to od wieków wzbudza kontrowersje wśród chrześcijan, zwłaszcza to narodzić z wody. Czym jest ta woda? Pojawiały się różne interpretacje. Według jednej z nich woda jest tutaj,

rodzajem ozdobnika. Jest symbolem Ducha Świętego, który sprowadza się więc tutaj do czegoś w rodzaju figury retorycznej. To jest jednak mało przekonujące wyjaśnienie, ponieważ nie jest to naturalne gramatycznie. Jest też inna interpretacja, według której chodzi po prostu o narodziny biologiczne. W końcu człowiek przebywając w łonie matki, znajduje się w wodzie, więc przychodząc na świat, rodzi się z wody. Ale ta interpretacja jest mało przekonująca, ponieważ nie znajdujemy w pismach hebrajskich przykładu występowania takiej frazy.

Dopiero odbywał się chrzest Janowy, który nie był jeszcze tym samym, co chrzest w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego. Dlatego osobiście uważam, że interpretację, jakoby narodziny z wody miało oznaczać chrzest, należy odrzucić. Powiedzieliśmy sobie, czym narodziny z wody nie są, ale czym w takim razie są? Skoro wiemy, że Nikodem był uczony w piśmie, klucz do rozwiązania tej zagadki powinien leżeć w Starym Testamencie. Otwórzmy proszę Księgę Ezechiela. Na rozdziale 36, werset od 25 do 27. Księga Zechiela, rozdział 36, wersety 25 do 27. We fragmencie tym Bóg...

Ustami proroka Ezechiela zapowiada swojemu ludowi, że zawrze z nim nowe przymierze. Pokropię was czystą wodą i będziecie czyści. Oczyszczę was ze wszystkich waszych nieczystości i ze wszystkich waszych bożków. Dam wam nowe serce i nowego ducha dam w wasze wnętrze. Usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce cielesne. Ducha mojego dam w wasze wnętrze i sprawię, że będziecie postępowali według moich nakazów i strzegli mojego prawa. Będziecie je wypełniali.

Mamy wodę i mamy ducha. Oczywiście w powyższym fragmencie Ezechiel opisuje nowe przymierze w sposób obrazowy. Przecież Pan Bóg nie dokona operacji kardiologicznej na naszym sercu i nie wydnie nam serca, wstawiając nowe. Podobnie pokropienie wodą jest tutaj obrazem, symbolem oczyszczenia z grzechów, czyli nawrócenia. Prorok Ezechiel nawiązuje tutaj do znanego w Starym Przymierzu rytualnego obmycia. którego dokonywali kapłani zanim udali się do przybytku celem złożenia ofiary. Kapłan pokazywał tym samym, że odwraca się od grzechów, a wraz z nim cały lud, który reprezentował.

Tak więc narodzenie z wody oznacza wewnętrzną przemianę człowieka. skutkującą odwróceniem się od grzechu. A co oznacza, że narodziny są z ducha? Ewangelista, relacjonując słowa Pana Jezusa, używa greckiego słowa anothen, który posiada podwójne znaczenie. Możemy je tłumaczyć jako na nowo, powtórnie, ale również z góry. Pan Jezus uczy nas więc, że nasze odrodzenie nie jest dziełem człowieka, ale jest dziełem Boga, pochodzi z góry. Jest to praca, którą Duch Święty wykonuje w sercu człowieka, przemieniając go wewnętrznie, dając mu nowe usposobienie.

W duszę człowieka wszczepione zostaje nowe nasienie duchowe. Gdy przychodzimy na ten świat, nasza dusza jest zniewolona grzechem. Dlatego czymś absolutnie koniecznym jest ponowne narodzenie z ducha. Bo jak mówi Pan Jezus, co się narodziło z ciała jest ciałem, a co się narodziło z ducha jest duchem. W wersecie ósmym czytamy. Wiatr wieje gdzie chce i słyszysz jego szum, ale nie wiesz skąd przychodzi i dokąd odchodzi. Znowu mamy tutaj grę słów. Zarówno w języku greckim, jak i hebrajskim to samo słowo oznacza wiatr i ducha.

Nie widzimy wiatru gołym okiem. Jest dla nas tajemnicą. Ale widzimy efekty jego działania. Pan Jezus uczy nas tutaj, że to wielkie dzieło, jakim jest odrodzenie człowieka, Duch Święty wykonuje w sposób dla nas niewidzialny. Zobaczymy dopiero efekty jego działania. W wyniku odrodzenia zaczynamy myśleć i rozeznawać w sposób duchowy. Nasza dusza kieruje się do Boga. Jesteśmy gotowi, aby przejść do kolejnego kroku, jakim jest przyjęcie prawdy Ewangelii. Aby zobrazować tę kolejną prawdę, Pan Jezus ponownie odwołuje się do Starego Testamentu. Ma w końcu do czynienia z człowiekiem uczonym w piśmie.