Mędrcy ze wschodu

Gdy Jezus rodził się w Betlejem, w Judei, z rządów królew roda do Jerozolimy przybyli mędrcy ze wschodu. Dowiadywali się oni, gdzie jest ten nowonarodzony król Żydów, bo zobaczyliśmy wschód jego gwiazdy i przebyliśmy złożyć mu hołd. Gdy król Herod o tym usłyszał, przerażył się, a z nim cała Jerozolima. Zgromadził zatem wszystkich arcykapłanów oraz znawców prawa i zaczął ich wypytywać, gdzie miał się urodzić Chrystus. W Betlejem judzkim odpowiedzieli, zgodnie ze słowami proroka. I ty, Betlejem, ziemio judzka, wcale nie jesteś ostatni wśród księżycych miast juda, bo z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasuł mój lud Izraela.

Wtedy Herod wezwał potajemnie mędrców i dokładnie wypytał o czas pojawienia się gwiazdy. Następnie posłał ich do Betlejem z takimi słowami. Idźcie, odszukajcie to dziecko, a gdy je znajdziecie, donieszcie mi o tym, bo ja też chciałbym się tam udać i złożyć mu hołd. Po wysłuchaniu króla mędrcy ruszyli w drogę, a gwiazdy, które wschód zauważyli, wytyczały im szlak, aż stanęły nad miejscem przebywania dziecka. Na widok gwiazdy w tym położeniu ogarnęło ich wielka radość. Weszli zatem do domu, spotkali tam dziecko wraz z jego matką Marię.

Upadli przed nim w pokłonie, a następnie wyjęli swoje skarby. Złożyli mu w darze złoto kadzidło i myrę. Ostrzeni zaś we śnie, aby nie wracać do Heroda, wrócili w swoją stronę inną drogą. Po ich odejściu, anioł Pana ukazał się we wsznie Józefowi i polecił, wstań, weź dziecko oraz jego matkę i czekaj do Egiptu. Tam czekaj na dalsze polecenie. Herod bowiem będzie poszukiwał dziecka, aby je zgładzić. Józef zatem wstał, spakował rzeczy dziecka oraz jego matki i pod osłoną nocy wyruszył do Egiptu.

Przebywał tam aż do śmierci Heroda. Aby się wypełniło to, co zapowiedział Pan przez proroka, z Egiptu wezwałem mojego syna. Gdy Herod zorientował się, że mędrcy go zmylili, strasznie się rozgniewał. Następnie wydał rozkaz wymordowania w Betlejem i jego okolicach wszystkich chłopców poniżej drugiego roku życia. Ten wiek ustalił na podstawie rozmowy, którą wcześniej odbył z mędrcami. Tak wypełniły się słowa proroka Jeremiasza. Usłyszano krzyk w ramie, płacz i wielki lament. Rachel opakuje swoje dzieci, nie daje się pocieszyć, ponieważ ich już nie ma.

Podsumowując tę historię, widzimy najpierw, że wydarzenie to miało miejsce po narodzinach Jezusa w Betlejem i wskazuje, że Herod był wtedy królem. Następnie tekst mówi o tym, że mędrcy przybyli ze wschodu, więc wiemy coś o nich, wiemy, że przybyli oni gdzieś z krainy na wschód od Izraela i że najpierw przybyli do Jerozolimy. W Jerozolimie pytali go, gdzie jest nowonarodzony król, ponieważ widzieli jego gwiazdę i przybyli, aby oddać mu cześć. Następnie w wersetach 3 i 4 widzimy, że było to zaskakujące i niepokojące dla Heroda oraz całej Jerozolimy.

Herod dowiedział się od kapłanów i wykształconych ludzi z Jerozolimy, że to proroctwo wskazywało, iż Chrystus miał narodzić się w Betlejem. No poprzez tego zacytowali oni księgę Michiasza, rozdział 5, werset 2, gdzie mowa jest o Mesjaszu Narodzonym w Betlejem w Judei. Herod zapytał mędrców, kiedy zobaczyli gwiazdę, aby poznać ramy czasowe, a następnie wysłał ich do Betlejem, aby odnaleźli dziecko. Gdyby je znaleźli, mieli mu o tym powiedzieć, ponieważ Herod również mówił, że chciał oddać pokon.

Mędrcy zabrali tę informację, wyruszyli w drogę i ponownie użyli gwiazdy, która zaprowadziła ich bezpośrednio do miejsca, gdzie znajdował się Jezus. Weszli więc do domu, jak jest napisane, i zobaczyli Jezusa oraz Marię. Ofiarowali Mu dary i złożyli Mu pokłon. Te trzy dary to złoto, kadzidło i mira. Następnie we Wszczynie otrzymali ostrzeżenie, aby nie wracali do Heroda, więc wrócili do domu inną drogą. A potem Józef również miał sen, w którym ostrzegano go, że muszą uciekać, więc udali się do Egiptu. W versacie 16 czytamy, że Herod zdał sobie sprawę z tego, co się stało i zabił wszystkie dzieci, wszystkich chłopców w wieku poniżej dwóch lat, zgodnie z informacją, którą uzyskał od mędrców.

Mogło to nastąpić nawet dwa lata później, ponieważ czytamy o tym, że Herod wydał rozkaz zabicia wszystkich dzieci poniżej drugiego roku życia. Gdyby Jezus miał tylko dwa miesiące i mędrcy o tym wiedzieli, rozkaz ten byłby nieusadniony. Istnieje jednak kilka możliwych wyjaśnień, które nie zmuszą nas do przyjęcia założenia, że Jezus już miał dwa lata, gdy przybyli mędrcy. Po pierwsze, Herod i tak postępował nierozsądnie. Nie sądzę, aby ktokolwiek był w stanie wyjaśnić ludobójstwo niemowląt w inny sposób niż jako działanie nierozsądne. Jest to de facto przesadzona reakcja.

Widzimy, że Herod jest dosyć niestabilny, a decyzje, które podejmuje, nie mają żadnej podstawy moralnej. Dlatego mógł po prostu zastosować zbyt radykalne środki. Być może on wiedział, że dziecko miał mniej niż dwa miesiące, ale dla pewności postanowił zabić wszystkich poniżej drugiego roku życia. On był złym człowiekiem, po prostu. Możliwe jest również, choć moim zdaniem nieprawdopodobne, że mędrcy podróżowali przez dwa lata, a gwiazdy pojawiły się tuż przed narodzinami Jezusa, aby dać im znać, że należy rozpocząć podróż. Myślę, że jest to mniej prawdopodobne, ponieważ nasze źródła wskazują, że byli oni prawdopodobnie persami i nie powinno im zająć dwa lata, aby dotrzeć do Jeruzalimy.

Musimy więc zastanowić się, dlaczego ten fragment znajduje się w Biblii, dlaczego Mateusz go zamieścił. Zastanówmy się, kogo widzimy w tej historii, przyszłego narodzonego Jezusa. Widzimy mędrców, to oczywiście, wszyscy o nich myślimy, jednak jest tu jeszcze inna grupa ludzi lub inna postać, która dowiaduje się o nowym królu i reaguje w inny sposób. Jeśli podzielimy tę grupę, otrzymamy dwie podgrupy. Po pierwsze mamy Heroda, który oczywiście reaguje dosyć negatywnie na wieszczonarodzinę króla.

Herod miał być przywódcą Żydów. On stał po stronie Rzymu i nie był dobrym przywódcą. Jednak powinien był sam być władcą Żydów. I gdyby był takim władcą, jakiego potrzebował lud Izraela, On sam szukałby obiecanego Mesjasza. Królowie i władze Izraela powinni byli staracze poprowadzić swój naród do Boga. Więc każdy dobry przywódca Izraela powinien był szukać nadchodzącego Mesjasza i pragnąć, aby zapowiadany Mesjasz przyszedł, panował i zastąpił go. Gdyby Herod był tym, kim powinien być, pragniałby nadejścia króla.

I trzeba by udać się do niego, aby oddać mu cześć i ogłosić nowego Mesjasza prawdziwym władcą Izraela. Oczywiście nie tak wyglądała jego reakcja. I widzimy tam jednak również trzecią grupę, o której mowa Herod. Mowa w wersecie czwartym. Bo Herod bowiem wezwał arcykopłanów i uczonych w piśmie i zapytał ich, skąd ma pochodzić ten Mesjasz, Chrystus. A oni wiedzieli. Znali Stary Testament, znali proroctwa i od razu zorientowali się, gdzie mędrcy powinni się udać. Prorok Meheasz powiedział, że Mesjasz narodzi się w Betlejem.

Kiedy więc porównamy te trzy reakcje, poszukiwanie Jezusa i podejmowanie znacznych wysiłków, aby Go odznaleźć, nawet jeśli w przypadku mędrców z Dalekiego Wschodu było to czymś niezrozumiałym dla ich kultury, A druga reakcja Heroda, który wykazał otwartą wrogość i obawę o utrzymanie swojego ziemskiego status quo. Oraz trzecia reakcja żydowskich przywódców religijnych, którą była po prostu apatia i obojętnością.

Nowonarodzony Król przyszedł, żeby przeżyć życie, którego my nie mogliśmy przeżyć i poniósł śmierć, na którą zasłużyliśmy. Kiedy Jezus przyszedł na świat, mędrcy byli gotowi podjąć wysiłek, aby Go odnaleźć. Żydowscy przywódcy również powinni byli zareagować w ten sam sposób i pójść Go uczyć. Herod powinien udać się do niemowlęcia Jezusa, złożyć swoją koronę i również Go uczyć. Taka była jedyna odpowiedź, jaką każdy powinien dać na pojawienie się Narodzonego właśnie Mesjasza.

I to jest lekcja, której możemy się nauczyć, ponieważ jest to decyzja, którą musimy podjąć dzisiaj. Czy jak Herod będziemy trzymać się rzymskich rzeczy, które posiadamy i czy uczynimy je naszym priorytetem? Skupimy się na ich zachowaniu i nie będziemy zdolni ich zostawić? A może jesteśmy jak uczeni w piśmie, jacy kapłani, którzy intelektualnie wiedzieli, kim jest Bóg i gdzie miał narodzić się Mesjasz? Wiedzieli to wszystko, ale tematy te wciąż do nich wracały i po prostu nie były dla nich zbyt interesujące.