Czy zostałbyś dawcą narządów?

Jesteś też człowiekiem, Rafale, który uważa, że transplantacja to magia. Ja nie tylko tak uważam, ja to wiem. Jestem na to żywym dowodem i przykładem. Jestem osobą, która 8 lat temu dostała nowe życie. Jestem pacjentem po transplantacji wątroby i dzięki transplantologii i transplantacji w moim przypadku mogę być dzisiaj gościem w czwórce. Ale przede wszystkim dzięki temu od ośmiu lat żyję, bo gdyby nie ta metoda leczenia i ratowania i dawania nowego życia, mnie by po prostu nie było. Mam nadzieję, że swoją historią się z nami podzielisz, ale skoro transplantacja to jest magia, to pan, panie profesorze jest magikiem. Uciekam od tego typu określeń, raczej staram się twardo stąpać po ziemi. Naprawdę? Tak. Nie czuje pan tej magii jednak przywracania komuś nadziei, życia?

Natomiast oczywiście pozostałe narządy, trzustka, płuca, serce muszą pochodzić od dawców zmarłych. Wątroba, Rafale, to dla Ciebie ważny narząd, bo narząd, który uratował też Ci życie. Ty pamiętasz taki moment, kiedy pojawiła się ta informacja, że transplantacja w Twoim przypadku jest tą szansą na życie? Tak, ja doskonale pamiętam ten moment, bo to był moment, w którym ja umierałem. Moja wątroba odmówiła współpracy, mówiąc bardzo kolokwialnie. I powiedziano mi, że właściwie jedyny brzeg w kontekście życia, który jest przede mną, czy może być przede mną, to jest przeszczep narządu. Mnie się ten temat wtedy wydawał zupełnie obcy. Ja w ogóle nie wiedziałem nic na temat transplantologii.

Bez niej niestety nie da rady skompensować tych niedoborów, które są spowodowane niewydolnością nerek. Informacja dla takiej osoby, że zakwalifikowaliśmy potencjalnego żywego dawcę i możemy zrobić tę procedurę. Wykonywanie tych procedur, które już zbliżają nas do momentu kiedy wyznaczamy termin operacji, no to jest troszkę podobna sytuacja. Może nie tak dramatyczna jak w sytuacji Pana Rafała, ale też widać tę zadaniowość, tę radość. No my też staramy się być tacy wspierający w tym momencie. Mówimy, co będzie dalej następowało, kilka razy powtarzamy, jakie kroki trzeba podjąć, co zrobić, jak się przygotować. Mnie jest troszkę łatwiej, mam koordynatora, mam kolegów młodszych, jak przychodzę już do tych osób zakwalifikowanych, pytam ich przed dzień operacji, co by chcieli jeszcze wiedzieć, no i już wszystko wiemy.

Lekarz anestezjolog, pielęgniarka anestetyczka. To jest to minimum. No jeszcze pielęgniarka tak zwana lotna, która musi dostarczać nam różne narzędzia. Przy przeszczepieniu zwykle jest trzech chirurgów. I znowu podobnie zespół pielęgniarski i anestezjologiczny. Więc to jest, niech policzę, no 7-8 osób na bieżąco zaangażowanych w każdą operację. Pan po latach jeszcze liczy? Nerki przeszczepione? Czy było tak tego dużo, że już trudno? Nie liczę. Przyznam, że nie liczę, ale no pewnie bym nazbierał tego trochę. Rafale, wspomniałeś o kilkunastu dniach oczekiwania. To był pewnie niełatwy czas, ale czy Ty wtedy interesowałeś się tym, nie wiem, szukałeś informacji jak wygląda przeszczep wątroby? Czasem kiedy coś nas dotyczy to szukamy właściwie gdzie się da.

Dużo ludzie pytają. Nawet w kwestii samej autoryzacji pobrania są niejasności. Czy mity? Tak sobie myślę. Czy jakieś nieprawdziwe informacje gdzieś tam z tym związane? Pytał panią ktoś kiedyś, czy jak się nerkę przeszczepi, to się osobowość zmieni? Takie pytanie się rzeczywiście często zdarza, natomiast wydaje mi się, że to bardziej pytanie do biorców niż do nas, do specjalistów, ale rzeczywiście gdzieś tutaj ten element takiej duszy pojawia się szczególnie przy przeszczepach serca, prawda? No bo to jest taki dość magiczny narząd, symbol, więc rzeczywiście tutaj może rzeczywiście tak być. Rafale, to jak to jest?

Proszę się zapisać na bieg po nowe życie. Kilkuset. 10 maja w Wiśle biegniemy i tam będzie kilkaset osób po przeszczepieniu. Będą dawcy narządów po przeszczepieniu, którzy będą chodzili. Będzie nordic walking, wszyscy będą Szczęśliwi i można zobaczyć takie szczęśliwe pary, dawca, biorca i mnóstwo szczęśliwych osób. To jeszcze miesiąc, można się przygotować. A dla nas wielka radość, transplantologów zobaczyć takie grono. Bardzo dziękujemy za to spotkanie. Doktor Anna Pszenny, profesor Roman Danielewicz, Rafał Kątny. Rafale, w jakim morzu pływasz jeszcze? To tak na koniec zupełnie, w Bałtyku czy nie? Najchętniej w Bałtyku, ale również w cieplejszych morzach. No zimno, ale nowe życie wymaga poświęceń. Bardzo Państwu dziękuję.