104. Clickbait Events - EDA /Anti/Patterns
Kontynuujemy mini-serię o antywzorcach Event-Driven Architecture - ponownie z Oskarem Dudyczem. Tym razem jednak bierzemy na początek na warsztat puchnące zdarzenia: jedno “uniwersalne” zdarzenie, które próbuje zadowolić wszystkich naraz. Kolejne pole, kolejne ID “na wszelki wypadek”, aż w końcu wysyłamy w świat pół swojej bazy danych. Zupełnie jak w wierszyku o sznurku Jurka - ktoś dorzuci papierek, aż robi się góra śmieci. Jednak to tylko pretekst do tego, aby dotknąć właściwego tematu, czyli podziału między to, co publiczne, a to, co prywatne.
Z relacyjnej do Elastica. Może mieć to sens. Ale to, co tutaj wynoszę, to jest, Oskar, to, że muszę zrozumieć, jaki jest typ tego zdarzenia, bo tutaj nawiązałeś troszeczkę do tej klasyfikacji, która mi jest bardzo bliska i bardzo mi tam, wiesz, siedzi w sercu, ta klasyfikacja Fullera z tego jego artykułu What Doesn't Mean Event Driven, gdzie właśnie Fuller pokazuje ten podział na trzy rodzaje wiadomości, czyli właśnie Event Carriage Stand Transfer, Notification Event i Event Sourcingowy. Czasem tam gdzieś widać w internecie, że ktoś jeszcze dodaje do tej klasyfikacji czwarty rodzaj, czyli taki delta event, często to jest nazywane, że nie przenoszę stanu, tylko przenoszę różnicę pomiędzy tym stanem. W praktyce to jest inna forma przeniesienia tego stanu. W zasadzie to, co powiedziałeś, te konwencje Fowlera się pokrywają z tym, co wspomniałem od Gregora Hoppe, intencją.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnicy opisują problem z event driven architecture, gdzie eventy stają się zbyt komplikowane i nieefektywne.
Rozmowa o problemach z eventami, takich jak dorzucanie dodatkowych informacji i użycie słowników.
Opis antywzorca Clickbait Event, gdzie zdarzenie zawiera niepełną informację, wymagając dodatkowego kliknięcia.
Rozmowa o klasyfikacji zdarzeń i zastosowaniu enrichment lub anti-corruption layer.
Analiza różnicy między zdarzeniami publicznymi a prywatnymi oraz propozycje rozwiązań.
Omówienie konceptów takich jak Context Map i propozycje modelowania komunikacji między modułami.
Ważność zastanowienia nad celami rozszerzania kontraktu lub wprowadzania nowych zdarzeń.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kontynuujemy mini-serię o antywzorcach Event-Driven Architecture - ponownie z Oskarem Dudyczem. Tym razem jednak bierzemy na początek na warsztat puchnące zdarzenia: jedno “uniwersalne” zdarzenie, które próbuje zadowolić wszystkich naraz. Kolejne pole, kolejne ID “na wszelki wypadek”, aż w końcu wysyłamy w świat pół swojej bazy danych.
Zupełnie jak w wierszyku o sznurku Jurka - ktoś dorzuci papierek, aż robi się góra śmieci. Jednak to tylko pretekst do tego, aby dotknąć właściwego tematu, czyli podziału między to, co publiczne, a to, co prywatne.