CAFETRAUMA (Skowyr i Jagger) - LEPIEJ ŻEBY UMARŁ CI PIES NIŻ MATKA

To jest słowo klucz w ogóle u Jagusia. Program. Digital. Quad Cortex, nie? Wiesz, o co chodzi. Full Digital Flow. Tak. Jaguś jest po prostu dzieckiem komputera i... Oczywiście. I tyle. Jakby to jest... Jest tym milenialcem. Tak, to jest, to jest, to jest... A to tylko jedna z jego wad. Okej, czyli to bardziej Skowyr jest w ekipie tą osobą, która tak neguje niektóre pomysły, bo chciałem zapytać, czy jest u was jakiś taki jawny podział, że niektórzy są bardziej tacy, że właśnie stopują i mówią, nie, to słabe, to słabe, to słabe, a niektórzy tak bardziej ciągną, że to dobre, to dobre, wiecie, takie pozytywne duszki i negatywne duszki, ale wszystkie są potrzebne. U nas wszyscy są negatywni, jakby w sensie w zespole. Jedyną osobą, która jest jakkolwiek pozytywna czasem, to jest kuzyn jak stoi na meczu, nie?

No, ale ten, spoko, w sensie to jest właśnie, że to są różne charaktery, wiesz, czasami trafisz na kogoś i wiesz, robisz muzykę i masz flow, a czasami masz zespół, a zespół zawsze wiąże się z tym, że masz cztery głowy. Znajdź tu złoty środek. Ale finalnie rzeczy wychodzą, album wychodzi, więc chyba jeszcze się nie pozabijaliśmy. Tak całkowicie szczerze, bez żartów i w ogóle, to my mamy z Kamilem tak, że cudownie się nam tworzy razem muzykę. Na zasadzie uzupełniamy się jak pięść i czoło. Natomiast jeżeli już dochodzi do realizacji tych pomysłów, to działamy na siebie obydwoje jak płachty na byka, nie? Ja nie potrafię z nim pracować, on ze mną, jeżeli chodzi o takie wykonawcze rzeczy, ale jeżeli chodzi o, wiesz, jakby tworzenie samo i granie razem koncertów i bycie ziomalami, to jest zajebiście, no to jest mój najlepszy kolega, nie?

No a potem jak zdecydowaliśmy się jeszcze generalnie zrobić to jeszcze raz, tylko już powiedzmy właśnie z Jagusiem, żeby on przejął właśnie tę część produkcyjną za Pabla, No to tam, no to może ty Jaguś powiesz, no bo to... Znaczy, kurczę, to było tak, że jak ja poznałem Skowyra i w sumie zaczęliśmy grać właśnie w Cafetraumie razem i takie inne, to ja jakby odnalazłem wtedy Bogdano Banani. Ja się strasznie zakochałem w tej muzie. Jakby to mogę powiedzieć, ja po prostu pochodzę ze wsi. Takie po prostu dźwięki... Ja totalnie to kupuję, wiesz, do tańca, jak to się mówi, do różańca. I namawiałem Skowyra, żeby to po prostu jeszcze raz jakby spróbować zrobić na nowo. I ja miałem strasznie na tą zajawę.

Przyszedł taki okres bardzo smutny, więc zacząłem pisać zupełnie inne numery. Już nie miałem takiego natchnienia na to, żeby robić numery do tańca, więc wtedy zaczęły powstawać te numery na CAFETRAUMĘ, które są na EPC2728. Widocznie tak miało być. Teraz nie ma na to takiego oparcia, choć nie mówię nie na przyszłość. Ja wciąż lubię. Ja też nie, bo to jest super. W ogóle my gdzieś tam mamy... Też trochę zakorzynął starą muzę, nie? W sensie pod tym kątem to jesteśmy strasznymi dziadersami, nie? Znaczy no Jagoś trochę mniej, bo on też słucha Chivasa, ale no jakby wiesz... Ja na przykład prawie nie słucham nowej muzyki, bo mi się nie podoba po prostu. Jakby wszystko co mi się generalnie podoba w muzyce to skończyło się w roku 2005, nie?

Jak też stwierdził, okej, jakby jedna kariera w korporacji. No ale wiesz, ale Jaguś jest... Jaguś robi to w sensie też nie umieszając chłopakom, bo to nie jest jakiś pojazd w ich stronę, ale Jaguś robi to na trochę innym poziomie niż oni, na zasadzie takim, że on tym żyje, nie? I przez to jest, jeżeli chodzi o jakby, wiesz, o skilla i wszystko, jest kurczę zawodowcem, nie? I jakby on, no to po prostu to czuć, że on tym żyje, nie? Na zasadzie, wiesz, generalnie można pracować gdzieś, a można robić gdzieś karierę i cisnąć, nie? Jakby, więc no to jest kwestia tego, Jaguś jest człowiekiem zajawą, nie? Na zasadzie, wiesz, jakby nie ma takich obaw żadnych. Dziękuję Łukasz, to bardzo miłe z twojej strony. Ale to jest, wydaje mi się, że kwestia wybrania trochę priorytetów, co nie?

Wiesz, później człowiek trochę dorasta, wiesz, pewne ideały zostają. Ale nie mam czegoś takiego, że czuję się przez tą pracę biurową w taki sposób, że grając koncerty udaję kogoś, kim nie jestem. Wiesz, tak jak wspominałem, ta praca jest okej, mam super ludzi, z którymi mogę na fajne tematy pogadać, więc nie wracam do domu z myślą taką, boże, kolejny dzień stracony. Ja bym powiedział, że nasza mózga jest anty-systemowa, szczerze mówiąc. Na zasadzie, w sensie, jakby my mamy formę, powiedzmy, taką, wiesz, generalnie punkową w niektórych numerach, ale ona jest, no stary, to jest płakanie, nie? W sensie, jakby stary, cała CAFETRAUMA od samego początku do teraz to jest płakanie do mikrofonu, nie?

I wiesz co, na chwilę poszedłem do domu. Już nie pamiętam po co. I teraz te rzeczy mają taką aplikację jak Eremiza się nazywa, co nie? No i wiesz, zaszedłem na chwilę do domu, coś tam chwilę z mamą pogadałem i patrzę, dzwoni mi telefon i wiesz, jest tam bielsko-biała. Ok, czyli to jest Adam z Eremizy. Ja mówię, coś się pali? Wiesz, otwieram okno. I kurde, słuchaj, jakby fajerwerki strzelały, co nie? Mówię, kurde, co się ja, wiesz, wybiegam na ulicę, patrzę i tam od dali chata się pali, nie? No i wiesz, po prostu mówię, mówię chłopakom, wiesz, tam są kiełbaski i jedzą takie i mówię, słuchajcie, ja idę na akcję, bo to trzeba, nie? No i pojechaliśmy, wiesz, na akcję i chata się paliła. Te fajerwerki były z tego, że dach był zrobiony Z takiego materiału, co jest jak azbest, tylko tak wygląda jak papier ścierny. To jest jakoś eternit.

Niebezpieczne, ale nie myślisz o tym, jak jedziesz. Jest tak bardziej, żeby jakoś dołożyć swoją cegiełkę do tego, żeby pomóc. Czyli jest to poczucie misji. Jest, oczywiście, że tak. Okej. No to, wiecie, a propos misji, no to są takie udane, są takie nieudane. Aczkolwiek z tych nieudanych wiadomo, też możemy wyciągać wioski. Ale chciałem zapytać, Co się wydarzyło na eliminacjach do Poland Rocka? W sensie waszym zdaniem, co się stało, że was, nie wiem, sędziowie was nie lubili? Czy może mieliście gorszy dzień? I czemu taki zespół jak ADHD na przykład się dostał? Czy macie jakby swoje refleksje po prostu na ten temat? Tak, wydaje mi się, że po prostu nie jesteśmy targetem tego festiwalu. No, nie było tam dla nas miejsca, tak mi się wydaje.

Ale jesteśmy, stary. Ja jestem najlepszym przykładem tego, że generalnie w Polsce powinno się, stary, prowadzić jakby, że tak powiem... Terapię? Albo terapię, albo starą naukę odnośnie tego, jak bardzo możesz sobie spieprzyć życie, jak będziesz przeginał z rzeczami, nie? Więc jakby... Właśnie chciałem zapytać o to, czy jednak negatywne emocje, czyli smutek, złość, to wszystko... Artysta, który odczuwa te emocje jest wydaje mi się, że bardzo płodnym artystą. Nie zaryzykałbym stwierdzenia, że bardziej niż ten szczęśliwy, no ale jednak wyciągamy z tych emocji. No i tak samo jak z tego co wiem, no to bardzo wiele właśnie waszych numerów powstało jednak pod wpływem tam różnych używek, bo wtedy tam wydaje mi się z tego co zrozumiałem jakoś tak łatwiej się, nie wiem, uzewnętrznić, powiedzielibyście tak?

Także, jaka była, uważam, że uratowała mi życie de facto. Trochę. A u ciebie, Kamil? Wiesz co, ciężko jest mi się powiedzieć na temat tego, co Łukasz chciał jakby przekazać, bo to są jego teksty, ale odniosę się właśnie do tej duchowości, bo Tutaj jest tak, że jeśli chodzi o moją perspektywę, to ta duchowość też się przewija bardzo u mnie w życiu i wydaje mi się, że czasami lądujesz w takim miejscu w swoim życiu, gdzie jest nawet ci wstyd poprosić kogoś o pomoc, co nie? Nawet swoich bliskich. To jest takie powiedzenie jak trwało to do boga.

Tylko właśnie nie znalazłem chyba tego Tego czynnika boskiego w moim życiu. Wiesz co, to nie chodzi o to, żeby znaleźć, tylko żeby nie postawać szukać, moim zdaniem. Bo jakby... A jak nie szukam właśnie aktywnie, bo jakoś tak się nie nakierowałem, żeby go szukać, tylko po prostu funkcjonuje jak funkcjonuje? Jeżeli szukasz dobra ogólnie, generalnie w życiu, generalnie jeśli szukasz starej miłości i generalnie szukasz światła, To poszukujesz, moim zdaniem. A jakby to, jak sobie to później nazwiesz, stary, czy to będzie Bóg, czy to będzie, nie wiem, latający potwór spaghetti, stary, to nie ma żadnego znaczenia. Generalnie chodzi o to, żeby szukać dobra, szukać światła i głosić światło i czynić światło, stary. I tu zostawiamy znak równości miłość, światło i to, w co wierzymy.

To jest generalnie całkowicie naturalne. Jakby śmierć jest najbardziej naturalną rzeczą w życiu człowieka. Też się to przygotowuję na to, że kiedyś twoi bliscy też odejdą, więc tak jakby nie mówię, że pies jest jakoś mniej wartościowy, ale jako dziecko uważam, że chyba Może źle to zabrzmi, ale... Lepiej, żeby ci umarł pies, nie? Niż matka. Wiesz, o co chodzi. To już jest tytuł, prawda? Żeby umarł ci pies, niż matka. Albo niż żonę. Ale jest to jakiś taki etap przygotowawczy, co nie? Jakby... Wiadomo, śmierć nigdy nie jest fajnym doświadczeniem, ale tak wygląda życie po prostu. Nigdy nie jesteś na to gotowy. Czyli wniosek jest taki, że nie warto dzieciom kupować żółwia po prostu. Ja myślę, że ogólnie warto dawać dzieciom zwierzęta, żeby uczyły się opieki też i jakiejś takiej odpowiedzialności za inne stworzenia, bo uważam, że jako ludzie powinniśmy być bardziej odpowiedzialni.

I jakby tu jestem w stanie się podpisać obaj rękoma, bo ja byłem całe życie straszną chorągiewą, stary. Jak moi kumple chlali, to chlałem, jak ćpali, to ćpałem, stary. Tam, gdzie byłem, to generalnie zawsze jakby... Zazwyczaj wśród młodych ludzi potrzeba być akceptowanym. Udzielałeś takiego wywiadu w jakimś pałacu takim, pamiętasz? I tam powiedziałeś, że wiele twoich utworów piszesz do kogoś. Tak. Tak. A jak było... Nie mówię, że konkretnie, masz tu wymieniać nazwiska, ale tak...