Mentionsy Mentionsy
Bęc Radio
Bęc Radio

Bęc Radio: Wirtualne Koło —> Rozszerzona lokalność

02.04.2023 ·22 min 36 s · 10 rozdziałów

Mateusz Kowalczyk, w ramach wieloletniej współpracy z Wolskim Centrum Kultury, stworzył wielowymiarowy, responsywny świat XR (extended reality). Artysta opracował wspomnienia mieszkańców i mieszkanek osiedla Koło na warszawskiej Woli, układając z nich opowieść o przestrzeni, detalach architektonicznych, przekształceniach na osiedlu, kulturze klubowej, dzieciństwie, handlu, ogrodnictwie. O efektach współpracy artysty z lokalną instytucją kultury, o szczególnym rodzaju praktyki artystycznej, jakim jest tworzenie w rozszerzonej rzeczywistości, opowiedzieli nam podczas wernisażu wystawy "Zasiedzenie / Ferment XR": Mateusz Kowalczyk, kuratorka wystawy Hanna Sabat, Jakub Wróblewski z Pracowni 3D i Zdarzeń Wirtualnych ASP w Warszawie, oraz Ewelina Bartosik i Michał Mioduszewski pracujący w Muzeum Szklanych Domów i współtworzący Laboratorium Osiedla Społecznego. Rozmawiała: Bogna Świątkowska, www.nn6t.pl fot. Mateusz Kowalczyk, Ferment, 2023

2:56 · Mateusz Kowalczyk o swojej pracie i technologii 2

I tutaj na tym wideo, po prawej stronie, widać nagranie, które obecny właściciel współcześnie klubu Nutka, bo to jest kawiarnia rodzinna w tym miejscu obecnie, po drugiej stronie ulicy, Obecny właściciel nagrał dla Sanepidu dosyć dokładne wideo mające pomoc w późniejszym remoncie tej przestrzeni, taką jaką ją otrzymał po zakupie tej przestrzeni gdzieś 13-14 lat temu. No i przez długi czas myśleliśmy, myślałyśmy z Eweliną Bartosik, która zbierała wspomnienia mieszkańców dotyczące tego klubu Rave, że dokładnie tak wyglądał ten klub. I właściwie dzięki temu, że dotarł do nas na pokaz prawdziwy właściciel tego klubu, po czym było od razu widać, że to jest on z całą jego energią i ubiorem i powiedział, że fajnie to wygląda, ale to tak zupełnie nie wyglądało.

Ewelina Bartosik, jestem kuratorką cyklu mikrowystawy, w ramach której powstała właśnie praca VR-owa o latach 90. Zastanawialiśmy się nad tematem kultury dresiarskiej, to był nasz punkt wyjścia. Zastanawialiśmy się nad tym, jak tę kulturę pokazać nie upupiając jej i nie patując przerażającymi obrazami przemocy, biedy i nie wiadomo czego jeszcze. Uznaliśmy, że kultura dresiarska jest po prostu kulturą miejską lat dziewięćdziesiątych, pojawiającą się w bardzo różnych kontekstach, nie tylko w kontekstach wykluczenia społecznego, ale również też, tak oczywiście. I ja byłam odpowiedzialna za zebranie wywiadów właśnie z mieszkańcami koła, którzy Mieli do czynienia z kulturą dresiarską, dystansowali się od niej, byli w środku, byli raz w środku, raz na zewnątrz i w momencie, kiedy mieliśmy już część wywiadów gotowych, zaczęliśmy się zastanawiać nad estetyką, która będzie odpowiednia do tego tematu.

Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.