Bęc Radio: Portret artystki widmo —> Wilska

Bęc Radio prezentuje. Cześć wszystkim, nazywam się Zuzia Wilska i jestem kuratorką wystawy Kiedy patrzysz w moje oczy, to widzisz co. To jest pierwsza indywidualna wystawa artystki Anny Ciby. Pierwsza od lat 80. I znajduje się ona gdzie? Jesteśmy w fundacji Arton na Foxtel 11. To jest fundacja, która zajmuje się archiwami artystów z lat siedemdziesiątych, ale też sześćdziesiątych i jak widać osiemdziesiątych. I to jest wspaniała fundacja, która zajmuje się podtrzymywaniem pamięci artystów, o których trzeba pamiętać. Jest to rozmowa także z cyklu wystawy, których nie zobaczycie, ponieważ spotykamy się w dniu, kiedy następuje finisaż i poważne przygotowania do finisażu stoją już koło nas i czekają na gości, ale bardzo się cieszę, że zdążyłam w ostatniej chwili.

Bardzo możliwe, że takich nie było. O wiele, o wiele więcej. To są takie bazgroły tak naprawdę, trochę wręcz. Bazgrołki artystki, która sobie notowała w ten sposób daty. Jakieś sytuacje możliwe. Bo na jednym z nich możecie zobaczyć moją mamę. To jest portret mojej mamy w prezencie dla mojego ojca. Możecie przeczytać romantyczną dedykację po francusku pour Mars Wilskie sa femme Magda Wilska. Jego żona. Moja mama i mój tata zresztą uważają ten rysunek za komiczny. Dla osób, które nie mają go przed oczami jest to kobieta z bardzo obszernym biustem, W towarzystwie kilku falusów, które zbliżają się do jej twarzy, która jest bardzo duża zresztą. Duża twarz, duże oczy i puste oczy, które też bardzo kontrastują z tą romantyczną dedykacją.

Bo Anna Ciba miała swój zespół w Zuziu. Ona miała zespół, który nazywał się Siła Pist. Po półtora roku udało mi się dotrzeć do basistki tego zespołu, właśnie Kasi Sypień, która też jest saksofonistką. I pytam się, Kasiu, czy mogłabyś mi opowiedzieć historię zespołu Siła Pist. Słyszałam, że był taki, Anna była wokalistką tego zespołu. A Kasia mówi do mnie tak, Zuziu, wiesz co, my byłyśmy leszatą, my byłyśmy piękne, a to ludzie sobie z nas porobili Siła Pist, bo trudno było Ludziom sobie zapamiętać. Trudno było dla kobiety mieć zespół feministyczny o tak subtelnej nazwie jak La Chateauneuf. Dla artystki lat 80. to była punkowa feministka i ta pizda była zdecydowanie pasująca.