Prawdziwa Miłość (#09) - Dawid Werner | PRAWDZIWY

Dzisiaj od siódmego wersetu do piątego rozdziału pierwszego wersetu. Przeczytajmy ten fragment. Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Moglibyśmy tutaj skończyć i powiedzieć kazanie na temat tego jednego wersetu, ale idziemy dalej. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli. Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze.

Umiłowani. Jeżeli Bóg nas tak umiłował i myśmy powinni nawzajem się umiłować. Boga nikt nigdy nie widział. Jeżeli nawzajem się miłujemy, Bóg mieszka w nas i miłość Jego doszła w nas do doskonałości. Po tym poznajemy, że w Nim mieszkamy, a On w nas, że z ducha swojego nam udzielił. A my widzieliśmy i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata. Kto wtedy wyzna, iż Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a On w Bogu. A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością.

Bóg, aby pokazać człowiekowi swoją miłość, oddał swojego jedynego Syna na śmierć. Za każdego z nas. I dalej Jan opisuje niesamowicie istotny element prawdziwej miłości. Bo Jan podkreśla bardzo ważną rzecz, ten aspekt, ten element tej Bożej miłości. Jan pisze, że to Bóg pierwszy umiłował nas, pokochał nas. Że On to pierwszy zrobił. Wtedy, kiedy my Go nie kochaliśmy. Że On to pierwszy zrobił, jako pierwszy pokochał człowieka, wtedy, kiedy człowiek Go nie kochał. Umiłował człowieka do końca, oddając Jezusa za... Umiłował nas do końca, oddając Jezusa za nasze grzechy, nasze winy.

Oddał Jezusa, kiedy my na to nie zasługiwaliśmy. A wręcz przeciwnie. Oddał swego Syna Jezusa Chrystusa jako ofiarę za nasze występki, nasz bunt. Nie czyjejś występki. Nie Jezusa występki. Ale moje i Twoje. Prawdziwa miłość. Nie ma większej miłości nad tą. Oddać za zbuntowanego człowieka, który być może nigdy tego nie doceni, swoje dziecko. Zwróćcie uwagę na to, jak w ogóle... Bo myślę, że jako ludzie często wypowiadamy te słowa, że Bóg oddał swojego syna za człowieka, za zbuntowanego człowieka.

Co to znaczy właśnie przyjmować tę miłość od Pana Boga? Co to znaczy trwać w tej relacji, w tej miłości z Bogiem, który jest właśnie miłością? Jan pisze, że aby przyjąć Bożą miłość, musimy najpierw uwierzyć w to, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem i Synem Bożym. Żeby zrozumieć, żeby przyjąć tę miłość, żeby uwierzyć w to, że Bóg jest miłością, musimy uwierzyć w to, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem i Synem Bożym. Bez wiary w Jezusa Chrystusa nie będziemy w stanie uwierzyć w Bożą miłość do nas. Bez uznania Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela i Syna Bożego nie będziemy w stanie przyjąć Bożej miłości.

Wierząc w to, dopiero wtedy będziemy w stanie dostrzec, zrozumieć i przyjąć Bożą miłość do nas. Dopiero wtedy będziemy w stanie zrozumieć prawdę, że Bóg jest miłością. Tą prawdziwą miłością, która daje jako pierwsza. Bez Jezusa Chrystusa, bez wiary w Jezusa Chrystusa jako naszego Zbawiciela i Syna Bożego nie ma poznania Bożej miłości do nas. Bez wiary w Jezusa Chrystusa nie ma poznania Bożej miłości do nas. Bez poznania Bożej miłości nie ma miłości do innych. Dalej Jan pisze o wpływie tej miłości na nasze życie. Pisze, że wierząc i znając tą miłość, możemy ufać Bogu bezgranicznie i nie bać się Jego gniewu i Jego sądu.