Michał Okoński - MESSI TO SUPERBOHATER Z MARVELA

W gruncie rzeczy zainwestował w nie też cały naród. Mnie ta historia bardzo przejmuje tak na poziomie indywidualnym ludzkiego losu. I oczywiście jest tak, jakbym miał tak też spróbować uogólnić, jak patrzę na bohaterów swoich tekstów, piłkarzy, trenerów i tak dalej, no to interesuje mnie taka próba zajrzenia Za zasłonę. Wszyscy żyją w jakichś wieżach z kości słoniowej. Nic o nich tak naprawdę nie wiemy, prawda? Ich takie komunikaty, jakie do nas wydają, to są takie wyprane już właściwie przez PR-owców, sterylne opowieści. Zobaczyć... Jeszcze mają kupę kasy.

No to po prostu nie wymyśli się, że coś takiego się wydarzy. Oczywiście dużo bardziej dramatyczne są te wszystkie Wielkie comebacki, odmiany losów spotkań w ostatnich minutach czy sekundach, te dwa czy trzy gole strzelane w końcówce i wysiłek, który idzie na marne. Wielki dramat, wielki spektakl. Pan wspominał wcześniej o tym, że miał Pan okazję porozmawiać z paroma piłkarzami, ale w kontekście tych supermocy jeszcze, w tych bóstw, Pan miał okazję między innymi spotkać się z Jakubem Błaszczykowskim. Czy był może jakiś piłkarz, a może właśnie Kuba Błaszczykowski, który zrobił na Panu takie większe wrażenie od innych?

Coś, co Panu akurat przykuło uwagę albo coś, co Pan zapamiętał? On zrobił na mnie duże wrażenie, przyznaję, tak. Ale to taki człowiek nie z okładki, tylko bardziej pod kątem supermocy, czy raczej pod kątem normalności w przypadku Kuby? Muszę powiedzieć, że z jednej strony widzimy człowieka, który zwłaszcza teraz po spadku Wisły ma ciężki czas i ponosi konsekwencje swoich decyzji, trudnych wyborów. Jest poraniony, nieufny, różnie. Niezrozumiały, niezrozumiały.

Pogadać? To chyba nigdy nie miałem takiego doświadczenia, że ktoś się o mnie tak zatroszczył i zaopiekował w takim ludzkim, czysto sensie. Ciepło, nieśmiałość, masa bardzo dobrego kontaktu. Oczywiście jest pytanie, to teraz można wyjść, właśnie to powiedział kibic, bo dziennikarz musi w tym momencie powiedzieć, no dobra, ale może on W roli właściciela klubu nie jest taki dobry. No i to są takie, rodzą się takie pytania, ale one są już z innego porządku. Kiedy Pan pyta o ludzki kontakt, no to to było bardzo fajne doświadczenie. Ostatnio Piotr Kędzierski w wywiadzie z Lewandowskim w swoim podcaście mówił, że właśnie spotykając Lewandowskiego widział w nim takiego typowego mitologicznego herosa ze względu na swoją sylwetkę, ale w przypadku Kuby, gdy Pan spotkał Kubę Błaszczykowskiego, to pod kątem nie sylwetki, ale bardziej pod kątem takiej wrażliwości ludzkiej, prawda?