Michał Okoński - MESSI TO SUPERBOHATER Z MARVELA

Jest takie w świetnej książce Jonathana Wilsona o bramkarzu zdanie, że właśnie Marks winił religię, Freud winił... Marks winił kapitalizm, Freud winił rodziców, doktor jakiś tam od diety winił ziemniaki, a piłkarze winią bramkarza. Czyli, że jest to taka figura samotnego kozła ofiarnego albo kogoś, kto w gruncie rzeczy przyjmuje na siebie Ogromną odpowiedzialność. Nie, dla mnie figura bramkarza jest fascynująca jako w ogóle temat dziennikarski, czy nie tylko dziennikarski, skądinąd ciekawe, że bardzo wielu ludzi kultury, pisarzy, Od Nabokowa do Kamisa po prostu stało na bramce, byli bramkarzami.

Ta książka jest o tym właściwie, jak wyglądało życie codzienne w czasie II wojny światowej w okupowanej Europie. Dzięki temu fokusowi na futbol. No i dlaczego w ten sposób nie? A potem zacząłem, nie wiem, przetłumaczyłem książkę Jonathana Wilsona, już wspomnianego o Aniołowie o brudnych twarzach i to była piłkarska historia Argentyny, ale w gruncie rzeczy to jest historia społeczna. Do czego doszedłem w ciągu tych iluś lat opowiadania czy pisania o piłce, że to jest taki kawałek naszego krajobrazu, Który właśnie może być narzędziem, instrumentem do opowiadania o tym krajobrazie. Gorąca bardzo od paru miesięcy afera związana, kontrowersja może raczej niż afera związana z powołaniem Czesława Michniewicza na stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski mnie samemu pozwoliła w pewnym momencie opisać w Tygodniku historię tamtego momentu.

Żyjemy w świecie nierównych szans i te szanse są z góry nierówne, z góry ułożono to tak, że wielcy wygrywają itd. I trzeba sobie w życiu pomagać także sprytem. Ten rodzaj logiki takiego sprytu, dzieciaka ulicznika, wręcz pibe, Tak się mówi po argentyńsku o takich właśnie dzieciakach z ulicy, którzy muszą sobie radzić. No, coś zacząłem rozumieć. Także dzięki temu Wilsonowi, którego tłumaczyłem. Rzeczywiście ten kraj Na początku lat 20., na początku XX wieku rozwijał się fenomenalnie.