Sprawa Barbary Piotrowsky i Richarda Minnsa

Barbara Piotrowski miała w życiu prawie wszystko. Była inteligentna, miała dobrą pracę, dalej studiowała i radziła sobie świetnie, do tego była piękna, wysportowana, w przeszłości pracowała jako modelka i pomimo kilku tragedii w swoim życiu zawsze wychodziła na prostą. Wszystko, czego zdaje się potrzebowała do pełni szczęścia i czego też chciała, to znalezienia miłości. I podczas wyjazdu do Aspen na narty, wydaje się, że tą miłość znalazła. To fatalne jednak w skutkach zauroczenia, okaże się prawie kosztować ją życie. Dzień dobry i witam ponownie w Aneksie. Miło mi, że znów do mnie dołączyliście, a jeżeli jest to wasz pierwszy raz tutaj, witajcie. Ja mam na imię Agnieszka i wypuszczam nowe odcinki na YouTube każdą niedzielę, a później w ciągu tygodnia na pozostałych platformach do słuchania podcastów.

Będzie mi bardzo miło, jeżeli zasubskrybujecie mój kanał, czy wystawicie mi ocenę w aplikacji do słuchania podcastu, w której używacie. Dziś mam dla Was kolejną amerykańską sprawę. Historię bardzo tragiczną, ale też inspirującą pod wieloma względami. Podrzucono mi niedawno przez słuchaczka, za co bardzo dziękuję. I cóż, bez zbędnego przedłużania, witam raz jeszcze w Aneksie, usiądźcie sobie wygodnie, weźcie sobie tradycyjnie jakieś piciu i zapraszam do dzisiejszej historii. Zacznijmy tradycyjnie od naszej dzisiejszej głównej bohaterki. Barbara Piotrowski, czy Barbara Piotrkowski po prostu, przyszła na świat w roku 1953 w stanie Massachusetts. Całe jej życie jest bardzo tragiczne, ale też pod wieloma względami inspirujące.

Co ciekawe, podobną rzecz można powiedzieć o jej rodzicach. Oboje jej rodzice, Wiesław i Stanisława, byli polskiego pochodzenia. Oboje przeżyli II wojnę światową i poznali się w Stanach. Wiesław zresztą przeżył kilka lat w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Po zakończeniu wojny oboje Wiesław i Stanisława wyemigrowali do Stanów, nie znali się w Polsce. Poznali się dopiero w Stanach, właśnie w Massachusetts, na początku lat 50. i pobrali się w roku 1952. A niecały rok później na świat przyszło ich pierwsze dziecko, Barbara właśnie. Później Barbara doczeka się jeszcze trójki rodzeństwa. Greybaba jest dzieckiem, jej rodzina przeprowadza się do Los Angeles, gdzie Barbra też przyjdzie dorastać.

W warunkach i świecie i z możliwościami zupełnie innymi niż te, jakie mieli jej rodzice. Barbara dorasta w Los Angeles w latach 60-tych, w czasach hippiesowskich. Jest bardzo inteligentna, odnosi sukcesy w szkole. Planuje pójść na studia, myśli o medycynie albo pielęgniarstwie. Kocha też sport i jest niezwykle wysportowana i atrakcyjna. Dlatego też zaczyna również pracować dorywczo jako fotomodelka. W różnych sesjach do magazynów też czasem jako hostessa. I to też pośrednio prowadzi do pierwszej dużej tragedii w jej życiu. Bo w wieku lat 17 jej życie gwałtownie zmienia się po tym, gdy Barbara pada ofiarą uprowadzenia i gwałtu. Właśnie wtedy, gdy miała lat 17, została zatrudniona do udziału w jakiejś paradzie w hawajskim stylu.

Barbara praktycznie z dnia na dzień przestała używać narkotyków, alkoholu, wróciła do szkoły i jej życie powoli uspokoiło się. To zdecydowanie pokazuje, które jest dowodem jej wysokiej inteligencji. I imponujące jest, jak z tak naprawdę bardzo małym wsparciem i zrozumieniem tego wszystkiego, co jej się przydarzyło. Rozumieniem też ze strony jej bliskich. Barbara potrafiła sobie z tym wszystkim poradzić i mając zaledwie 18-19 lat, zdecydować, że musi naprostować swoje życie. Wróciła do szkoły, została się na studia i w kilka lat ukończyła pielęgniarstwo z wysokimi ocenami. Po czym zapisała się dalej na studia zaoczne, na mikrobiologię. Upływa kilka lat, teraz Barbara ma niecałe 24 lata, jest rok 1977.

Lata 70. zmierzają do końca. Barbara w tym czasie jednocześnie pracuje jako pielęgniarka, jak i studiuje. Jej życie zawodowe, akademickie są bardzo udane. Barbara dalej kocha sport. Jej życie prywatne czy miłosne może nie układa się najlepiej. Barbara ma problemy ze zbudowaniem związku i jej podejście do miłości, do mężczyzn jest bardzo burzliwe i niestabilne. W zimie 1977 roku Barbara jedzie na narty do Aspen. I to tam też poznaje mężczyznę, który wywróci jej życie do góry nogami. Na początku w sensie bardzo pozytywnym, później nie. Poznaje mężczyznę, który jest tam na nartach ze swoim przyjacielem i który właśnie ją zagaduje. Mężczyzna mówi jej, że tam założyli się o coś na jej temat i...

I chcą teraz ten swój zakład rozwiązać. Tak też Barbara właśnie poznaje Richarda przezwisko Dick Minnsa, który ma 47 lat w tym momencie. Ponieważ Richard jest tak samo jak ona bardzo wysportowany, kocha sport, prowadzi zresztą sieć siłowni i spa w Teksasie, skąd pochodził i gdzie mieszkał. Barbara trochę chcąc nie chcąc spędza sporo czasu na stoku z Richardem właśnie. Jeżdżąc razem z nim, ponieważ był on tak samo świetnym nadciarzem jak ona. Mało kto mógł im dorównać. Ale ona, jak powiem, na początku właśnie tylko jeździła z nim na nartach, a gdy pod koniec, pod wieczór on proponował, aby na przykład poszli razem na kolację czy na drinka, spędzili razem czas, ona na początku odmawiała. Nie spodobał jej się na początku.

Nie chodziło o różnicę wieku, o to, że był od niej tyle starszy, niekoniecznie powiedziała, ale na początku nie odpowiadała jej jego osobowość. Był zbyt pewien siebie, powiedziała zbyt głośny, za dużo mówił. Za dużo się śmiał, za dużo się przechwalał, mówił o sobie, mówił o tym, jakie sukcesy odnosi, o tym, ile zarabia, że jest milionerem, jak dobrze radzi sobie jego firma, jakie ma sukcesy, ile w życiu przeżył, osiągnął, chwalił się swoimi osiągnięciami sportowymi. Sądził, że chyba w ten sposób właśnie zaimponuje młodej i w jego mniemaniu niedoświadczonej dziewczynie. Ale problem w tym, że Barbra wcale to nie imponowało, wręcz przeciwnie. Cała ta jego przebojowość, głośna persona denerwuje ją. I co ciekawe, właśnie Barbra zauważy to i powie potem, że gdy on zauważył, że ta cała przebojowość wcale jej nie imponuje, a że właśnie raczej bardziej denerwuje ją, Richard zmienił swoje zachowanie.

Rozpoznają, że była ofiarą, że to nie była jej wina. Barbara w końcu czuje się przy kimś dobrze i czuje się bezpiecznie. Skończyło się to właśnie też tak, że po tym jakimś tygodniowym wyjeździe, po spędzeniu tygodnia razem, Barbara była bez pamięci zakochana w Richardzie, a on w niej. I cóż, nastał czas, żeby się rozstać. Ona wracała do Kalifornii, on do Houston. Co ludzie robią w takich wypadkach, gdy właśnie doświadczają jakiegoś takiego wakacyjnego romansu, nadciarskiego romansu w tym wypadku? Może obiecują sobie, że będą pisać listy, może planują, że się odwiedzą, że pojadą gdzieś za niedługo razem. Oczywiście w domyśle zamiar jest taki, że jeżeli poznają się lepiej i faktycznie okaże się, że są dopasowani, no to może faktycznie ktoś do kogoś się przeprowadzi.

Zdarza się. Ludzie nieraz tak robią. Ale Richard zdaje się tutaj chciał przeskoczyć wszystkie te kroki, bo on właśnie pod koniec tej ich wyprawy na narty prosi Barbarę, aby ta rzuciła wszystko w Los Angeles i przeniosła się dla niego do Houston. Nakłania ją nawet, aby zadzwoniła przy nim do swoich rodziców, powiedziała im, że się zakochała, jakiego wspaniałego mężczyznę poznała. Opowiedziała im, jaką to on jest świetną partią, ile zarabia, jakie ma w ogóle perspektywy, jakie on życie wspaniałe może jej zapewnić, jaka będzie szczęśliwa. Dopiero się poznali, ale są no po prostu bratnimi duszami. I Barbara faktycznie to robi. Przenosi się dla niego do Houston. Zawiesza swoje studia w Los Angeles. Studiowała wtedy mikrobiologię i faktycznie przenosi się do Houston.

Nawet poznała jednego z jego synów, nastoletniego syna. Jednak ona rozumiała, zakładała, że no oni się dawno rozstali. Natomiast teraz okazuje się, że wcale się nie rozstali. Dalej są w związku małżeńskim i mało tego, jego żona Miriam, ksywka Mimi, Miriam Minns, wierzy, że oni dalej są normalnym małżeństwem. Nie ma pojęcia o tym, że jej mąż, z którym jest prawie trzy dekady, słuchajcie, Poznał w czasie wycieczki na Naty miłość swojego życia, jak twierdzi, i nakłonił ją, aby przeniosła się dla niego do Houston. Teraz wszystko zmieniło się, gdy ta żona Miriam, właśnie podejrzewając, że coś jest nie w porządku, podążyła raz, pojechała raz za Richardem i dojechała do jego nowego domu, do jego nowego gniazdka i zaczęła dobijać się do drzwi.

I ona sądziła, bała się, że w wypadku rozwodu nic jej nie przypadnie. On trzymał rękę na finansach i zupełnie tak jak z Barbrą, zupełnie kontrolował jej życie. Ona była zdana na niego. Z głównym czasu więc Miriam powiedziała, po prostu poddała się i żyła z Richardem, pozwalając mu na jakieś takie przelotne romanse, przymykając na nie oko, no ale gdy odkryła, że ten wręcz znalazł sobie nową dziewczynę, z którą zamieszkał i że ma tę żonę i dziewczynę naraz w tym samym czasie i obie je okłamuje, no to to już było dla niej za dużo. Barbara, teraz odkrywszy to wszystko, jest oczywiście ogromnie zraniona i zrywa z Richardem i wyprowadza się. Ten jednak nie odpuszcza. I po jakimś czasie w końcu faktycznie ją urobił. Barbara wraca do Richarda, dalej go kocha, ale też nie tylko do tego.

Motywuje ją jeszcze jedna rzecz. Gdy to wszystko ma miejsce, Barbara odkrywa, że jest z nim w ciąży. Bojąc się zostać samotną matką, wraca do Richarda, pełna nadziei, że jego zapewnienia o miłości są szczere i że on faktycznie rozwiedzie się z Mimi i że będą razem. Richard jest na początku zachwycony, gdy Barbara mówi mu, że jest w ciąży. Tego właśnie chciał, mówi. Nie mógł się doczekać, aby założyć z nią rodzinę. Jednak po kilku tygodniach nagle zupełnie zmienia zdanie. Z sobie tylko znanych powodów. Nagle mówi, że nie chce tego dziecka i nie jest tego wszystkiego pewien. Traktuje Barbary tak na zmianę, raz bardzo dobrze, raz bardzo źle. Zaczyna nawet domagać się sugerować, aby poddała się zabiegowej aborcji. Barbara jednak odmawia, co znów powoduje, że Richard zaczyna gorzej ją traktować.

Jest zły, że ta nie poddaje się jego woli. To wszystko powoduje bardzo dużo stresu w jej życiu. Z jednej strony jest w nim dalej zakochana. Ta cała sytuacja z nim ukrywająca, że ma żonę, była dla niej niesamowicie stresująca, ale gdzieś tam wierzy mu, że faktycznie jego nic z Miriam już nie łączy, że on chce być z Barbrą, że chce założyć z nią rodzinę, a jednak teraz wysyła jej takie zmienne sygnały. Barbara żyje w ogromnym stresie, nie wie co ma robić i w efekcie niedługo później, bodajże w drugim czy trzecim miesiącu traci tę ciążę. Zaskoczenie Richard teraz okazuje wielką troskę i żałobę po stracie, mimo że sam chciał, aby tę ciążę usunęła. Znów mówi o tym, że chciałby z nią mieć dzieci w przyszłości. Słysząc to wszystko, ma się ochotę gdzieś tam krzyczeć do Barbary, żeby uciekała stamtąd, ucieka jej dziewczyno jak najszybciej, ale łatwo powiedzieć, gdy stoi się z boku, a gdy jest się w tej sytuacji, jest się zakochanym, jest się bardzo pod wpływem takiego manipulującego człowieka,

To wcale nie tak łatwo jest to dostrzec. Barbara zauważa, że Richard nie może znieść jakiejkolwiek niezgody z jej strony. Musi być tak, jak on chce. Jeżeli Barbara zaczyna mu się jakoś przeciwstawiać, on coraz bardziej się denerwuje. Na początku tylko właśnie denerwował się, czy okazywał jakieś wahania nastroju, chumotki z tego powodu, ale za każdym razem, gdy Ona ośmieli się, w czymś z nim nie zgodzić. Robi się coraz gorzej. Richard zaczyna używać przemocy fizycznej. Po pierwszym takim incydencie, kiedy Richard uderzył ją, Barbara wynosi się od razu z domu, wynosi się do hotelu, spędza tam kilka nocy. Znów jednak to koło przemocy zaczyna działać. Richard wraca do niej na kolanach, przepraszając, błagając, aby mu przebaczyła, że to się więcej nie powtórzy.

Znów próbuje pokazać się z najlepszej strony. Zapewnia, jak bardzo chce być z Barbarą. Zapewnia, że jest miłością jego życia. I wychodzi w końcu z taką propozycją. Kupi dla nich dom. A tak dokładniej dla niej. Kupi dom, oni w tym domu razem zamieszkają, ale on ten dom zapisze jedynie na nią i też wszystkie rzeczy w tym domu, wszystko będzie jej. To jest jej dom. Zapewniają, że jest jej, oni tam później właśnie podpisują jakąś umowę, wszystko jest zapisane na nią. No i on tłumaczy to tak, że ten dom to jest taki jego dowód miłości. Jeżeli ona da mu drugą szansę, czego on chce, bo on ją szczerze kocha, to zamieszkajmy w tym domu razem, ale on jest zupełnie twój, należy do ciebie, ty tu rządzisz. Jeżeli nam nie wyjdzie, jeżeli znowu coś odwale, to się wyprowadzę, albo nam wyjdzie i wszystko będzie super, a w najgorszym razie zostaniesz z domem.

Był to majątek, którym głównie Richard zarządzał. On miał na nim łapy, wydawał na lewo i prawo i robił, co chciał. Nie pasowało mu wcale, że będzie się musiał ze swoją żoną, z którą był blisko 30 lat, tym majątkiem teraz podzielić. Barbary będzie wspominała nawet, że Richard niby żartował wtedy, że najlepiej dla nich finansowo byłoby, gdyby Mimi umarła. Niby żartował, że powinni zamordować Mimi, aby nie musieli dzielić się z nią jego pieniędzmi, jak to mówił. Pojawia się coraz więcej czerwonych flag, czy czerwonych dzwonków, jak ja to mówię. I że oczywiście dotychczas nie pojawiło się ich wystarczająco, to cały czas wyskakują nowe. Nawet rodzona siostra Richarda przy pierwszym poznaniu, po raz pierwszy, gdy poznaje Barbrę, ostrzega ją, że Richard jest niebezpieczny i nieobliczalny.

Nazywa go sadystą. Niedługo później Barbara i Richard jadą na wakacje do Acapulco, podczas których znów podczas jakiejś sprzeczki Richard pobił Barbrę, łamiąc jej nos i palec. Niedługo później, jesteśmy w roku 1978, oni są razem trochę ponad rok, oni się poznali na latach w 1977. Spójrzcie, jak niesamowicie wiele się tu wydarzyło, jak burzliwa jest ta historia, jak burzliwy jest ten związek. Po tym roku Barbara znów zostawia Richarda po raz kolejny, wyprowadza się i wynajmuje własne mieszkanie, na początku nie mówiąc mu w ogóle, dokąd się wyprowadziła. No i właśnie tutaj teraz pojawia się problem, bo ona trochę nabrała się, jeżeli chodzi o te historie z domem. Tak, dom był zapisany na nią, ale gdy coś takiego się stało, gdy właśnie Richard po raz kolejny używa w stosunku do niej przemocy, no to on twierdzi, że nic się nie wydarzyło, albo że ona przesadza, wręcz zaprzecza, albo udaje, że nie pamięta, nie wie, co się wydarzyło.

I on nie ma zamiaru wyprowadzać się z tego domu. Dom jest jej, ale co? Ona będzie z nim walczyć, żeby go wyrzucić, wzywać policję, ryzykować, że on zrobi jej jeszcze większą krzywdę. Zamiast tego więc po prostu Barbara wynosi się i wynajmuje swoje własne mieszkanie. Znów jednak to samo błędne koło przemocy. On wraca do niej, znajduje ją, wraca do niej na kolanach, przepraszając, zapewniając, że się poprawi, że się zmieni, że nic takiego nie będzie nigdy więcej miało miejsca. I ona cóż, dalej, młoda, zakochana, mając ze dwie niecałe 25 lat, znów wybacza mu i do niego wraca. Tym razem jednak z warunkiem, że ona zatrzyma to wynajmowane mieszkanie i że będzie mogła się do niego przeprowadzić i wynieść w każdym dowolnym momencie, jeżeli sobie tego zażyczy.

Richard naciska dalej. Mimo, że oficjalnie dalej nie jest rozwiedziony z Mimi i próbuje ten zazwód wszelkimi siłami powstrzymać, to oświadcza się Barbrze i zaczyna planować ich ślub. Na sierpień 1980 roku w Lake Tahoe. Do ślubu nie dojdzie. Kilka lat faktycznie żyją w jako takiej zgodzie, ale w marcu 1980 roku Barbara mówi Richardowi, że jest znów w ciąży. Richard teraz nie jest w ogóle zadowolony. Domaga się, aby poddała się aborcji. Grozi jej, że jeżeli ona tego nie zrobi, to on ją zostawi. Tym razem Barbara powie, ona zwyczajnie boi się go. Nie ma zamiaru usuwać ciąży. Czy z Richardem, czy nie, ona chce teraz mieć to dziecko.

I ona zwyczajnie boi się, że on zrobi jej krzywdę, że znów ją pobije, zrobi coś, co spowoduje, że dojdzie znów do poronienia. Im bardziej ten właśnie naciska i bardziej okazuje, że on zdecydowanie nie chce mieć z nią tego dziecka, ona w końcu wyprowadza się. Wyprowadza się do przyjaciółki w Houston. Zrobi to jednak tym razem tak, aby upewnić się, że Richard nie wie, gdzie ona jest. Barbara tutaj w końcu zaczyna zmieniać swoje podejście do Richarda. Dalej ma tam do niego jakieś uczucia, ale gdzieś tam te różowe okulary w końcu spadły jej z nosa. Barbara ma teraz 27 lat. Zdaje się, te wszystkie jakieś romantyczne, młodzieńcze ideały zupełnie wyparowały jej z głowy i zaczyna twardo stąpać po ziemi. Richard jednak nie może tego znieść. Czuje się oszukany, wystawiony.

Barbara spakowała się pod jego nieobecność w czasie jednej z jego rzekomych podróży służbowych. Spakowała się, zabrała wiele rzeczy i wyniosła się z domu, tak że on faktycznie teraz nie może jej znaleźć, nie wie gdzie jest. Robi wszystko, aby ją odnaleźć. To też jest takie bardzo typowe u osobnika jego pokroju. Z jednej strony on grozi jej, że jeżeli ona tam nie podda się jego woli, to on ją zostawi. Daje jej do zrozumienia, że no nie jest dla niego tak ważna. Ale z drugiej strony nie może znieść opcji, że to ona jego zostawia. Wynajmuję nawet tutaj prywatnego detektywa, to za dużo powiedziane, do wycopienia Barbary. Mówię za dużo powiedziane, bo to jest bardziej taki jakiś, nie wiem, osiłek do wynajęcia, przestępca do wynajęcia wręcz. Mężczyzna nazywał się Dudley Bell i faktycznie nazywał siebie prywatnym detektywem, ale za pieniądze, za właściwą opłatą był w sumie gotów zrobić wszystko.

Następnego dnia ma przebitą oponę. Robi się jeszcze gorzej, bo jakiś czas później pies jej przyjaciółki, u której ona się zatrzymuje, znika, zostaje porwany z ich ogródka, a później zostaje przez nie znaleziony, zabity. Tutaj nie widziałam więcej szczegółów, ale jeżeli ktoś ma wątpliwości, że Richard jest psychopatą, to chyba nie trzeba dalej szukać. I po tych prześladowaniach w końcu, zaczynają się też różne głuche telefony, tego rodzaju rzeczy i w końcu po jakimś czasie tych dziwnych wydarzeń, nazwijmy je, Barbara godzi się na zaproponowane spotkanie z Richardem, aby mogli sobie pogadać i wszystko wyjaśnić, przynajmniej on to tak przedstawia. Ona godzi się, mając nadzieję, że może faktycznie, jeżeli się spotkają, może on szuka jakiegoś takiego Zamknięcia, zakończenia, no bo ona zostawiła go z dnia na dzień, wyjeżdżając, gdy jego nie było w domu.

Może nie może tego znieść. Oczekuje jakiegoś wyjaśnienia i pożegnania, chociaż chyba wszystko powinno być dla niego jasne. No ale ona zgadza się, mając nadzieję, że jakoś załagodzi sytuację. Zgadzają się spotkać w drugim hotelu, w pokoju hotelowym. W jego mniemaniu jest to takie spotkanie na neutralnym gruncie, bezpieczne. No i gdy ona przychodzi na to umówione spotkanie, to Richarda tam nie ma. Ale obsługa hotelowa jest poinformowana o jej przybyciu i wpuszczają ją do jego pokoju, aby na niego zaczekała. Ona więc czeka. Richard przychodzi mocno spóźniony i w towarzystwie jakiejś innej kobiety, z którą akurat tego wieczoru był na radce, powiedział jej. Co no wyraźnie zrobił chyba dokładnie po to, aby wzbudzić w Barbrze zazdrość. Umawia się z nią na ten jeden konkretny dzień, instruuje,

Ona no wyprowadzając się pod jego nieobecność zabrała tam jakąś część rzeczy. Swoje ciuchy, jakieś mniejsze meble, tego rodzaju rzeczy, które było faktem były w większości kupione jej przez niego. No bo on chciał mieć wpływ na to jak ona się ubiera, on nie chciał żeby ona pracowała, wszystko więc pochodziło było kupione przez niego. Ona te swoje rzeczy, w jej mniemaniu jej rzeczy, wzięła. A teraz on uznał, że skoro on te rzeczy kupił, to ona nie ma do nich prawa i ona go okradła. I poszedł z tym na policję. Pamiętajcie, Richard jest bogaty, wpływowy, charyzmatyczny, z pozoru idealny obywatel przestrzegający prawa. On mówi policję, że nawet nie zna Barbary za dobrze, że była jego byłą pracownicą, modelką, pokazuje im, nawet ona tam pozowała do jego reklam, plakatów na siłowni, pozwolił jej zostać na jakiś czas w jego domu, a ona go okradła.