Sprawa Barbary Piotrowsky i Richarda Minnsa

Barbara Piotrowski miała w życiu prawie wszystko. Była inteligentna, miała dobrą pracę, dalej studiowała i radziła sobie świetnie, do tego była piękna, wysportowana, w przeszłości pracowała jako modelka i pomimo kilku tragedii w swoim życiu zawsze wychodziła na prostą. Wszystko, czego zdaje się potrzebowała do pełni szczęścia i czego też chciała, to znalezienia miłości. I podczas wyjazdu do Aspen na narty, wydaje się, że tą miłość znalazła. To fatalne jednak w skutkach zauroczenia, okaże się prawie kosztować ją życie. Dzień dobry i witam ponownie w Aneksie. Miło mi, że znów do mnie dołączyliście, a jeżeli jest to wasz pierwszy raz tutaj, witajcie. Ja mam na imię Agnieszka i wypuszczam nowe odcinki na YouTube każdą niedzielę, a później w ciągu tygodnia na pozostałych platformach do słuchania podcastów.

Będzie mi bardzo miło, jeżeli zasubskrybujecie mój kanał, czy wystawicie mi ocenę w aplikacji do słuchania podcastu, w której używacie. Dziś mam dla Was kolejną amerykańską sprawę. Historię bardzo tragiczną, ale też inspirującą pod wieloma względami. Podrzucono mi niedawno przez słuchaczka, za co bardzo dziękuję. I cóż, bez zbędnego przedłużania, witam raz jeszcze w Aneksie, usiądźcie sobie wygodnie, weźcie sobie tradycyjnie jakieś piciu i zapraszam do dzisiejszej historii. Zacznijmy tradycyjnie od naszej dzisiejszej głównej bohaterki. Barbara Piotrowski, czy Barbara Piotrkowski po prostu, przyszła na świat w roku 1953 w stanie Massachusetts. Całe jej życie jest bardzo tragiczne, ale też pod wieloma względami inspirujące.

Co ciekawe, podobną rzecz można powiedzieć o jej rodzicach. Oboje jej rodzice, Wiesław i Stanisława, byli polskiego pochodzenia. Oboje przeżyli II wojnę światową i poznali się w Stanach. Wiesław zresztą przeżył kilka lat w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Po zakończeniu wojny oboje Wiesław i Stanisława wyemigrowali do Stanów, nie znali się w Polsce. Poznali się dopiero w Stanach, właśnie w Massachusetts, na początku lat 50. i pobrali się w roku 1952. A niecały rok później na świat przyszło ich pierwsze dziecko, Barbara właśnie. Później Barbara doczeka się jeszcze trójki rodzeństwa. Greybaba jest dzieckiem, jej rodzina przeprowadza się do Los Angeles, gdzie Barbra też przyjdzie dorastać.

W warunkach i świecie i z możliwościami zupełnie innymi niż te, jakie mieli jej rodzice. Barbara dorasta w Los Angeles w latach 60-tych, w czasach hippiesowskich. Jest bardzo inteligentna, odnosi sukcesy w szkole. Planuje pójść na studia, myśli o medycynie albo pielęgniarstwie. Kocha też sport i jest niezwykle wysportowana i atrakcyjna. Dlatego też zaczyna również pracować dorywczo jako fotomodelka. W różnych sesjach do magazynów też czasem jako hostessa. I to też pośrednio prowadzi do pierwszej dużej tragedii w jej życiu. Bo w wieku lat 17 jej życie gwałtownie zmienia się po tym, gdy Barbara pada ofiarą uprowadzenia i gwałtu. Właśnie wtedy, gdy miała lat 17, została zatrudniona do udziału w jakiejś paradzie w hawajskim stylu.

To była część jakiegoś takiego kulturowego festiwalu. Ona wraz z innymi zatrudnionymi kobietami miały być właśnie przebrane w tradycyjny strój hawajski. Sarong się nazywa. Była to właśnie jakaś taka spódnica z biustonoszem czy kostiumem na górze. I w którymś momencie już wieczorem w czasie tego festiwalu Po jego zakończeniu właśnie Barbara jakoś rozdzieliła się z tymi osobami, z jakimiś tam znajomymi, z którymi przyjechała na ten festiwal, jednym samochodem, no i zgubiła się w tłumie. Szukała ich, próbowała dojść do tego samochodu, do miejsca, gdzie zaparkowali i idąc tak, znalazła się w miejscu bardziej odludnym, w jakiejś tylnej uliczce, gdzie została napadnięta przez mężczyznę, który wyciągnął na grę broń i zmusił ją, aby wsiadła z nim do samochodu. Barbara została wywieziona gdzieś za miasto i zgwałcona przez tego mężczyznę.

Po ataku zdołała mu uciec i ukryć się w krzakach przy drodze, gdzie też przerażona czekała do świtu. Dopiero po wschodzie słońca odważyła się wyjść na drogę i pomachać do przejeżdżających kierowców, aby uzyskać pomoc. Pomimo, że Barbara zdołała opisać sprawcę i jego samochód i od razu chciała też zabrać policję w miejsce, gdzie doszło do ataku, wszystko im pokazać, opowiedzieć, gdy wszystko jeszcze było na świeżo w jej głowie, ten nigdy nie został złapany. Do tego ta siedemnastolatka nie otrzymała prawie żadnego wsparcia, żadnego psychologicznego wsparcia po tym, co się stało. Wręcz przeciwnie, Barbara zapamięta, zapadnie jej w głowę, jak między innymi przy niej policjanci rozmawiali, że pewnie sprowokowała atakującego swoim strojem, no bo właśnie była dalej ubrana w ten hawajski strój z tego festiwalu.

To traumatyczne wydarzenie wywróciło jej życie do góry nogami. Barbara nie ma na to odpowiedniego wsparcia rodziny, bliskich, Mając zaledwie 17 lat i radząc sobie z tym wszystkim sama, zwyczajnie daje się przekonać, że to wszystko to faktycznie była jej wina. To traumatyczne wydarzenie więc zwróciło jej życie do góry nogami. Następny rok Barbara spędziła imprezując, opuszczając szkołę i zadając się z ludźmi, którzy mieli na nią bardzo zły wpływ. Zaczęła pić alkohol, używać wszelkich dostępnych narkotyków, a w Los Angeles pod koniec lat 60., na początku 70., była ich masa. Po około roku takiego życia Barbara wylądowała w szpitalu, zresztą w swoje urodziny, po przedawkowaniu heroiny, co znów było dla niej ogromnym punktem zwrotnym, bo obudzenie się w szpitalu, dowiedzenie się, że prawie nie przeżyła tej nocy, wystraszyło ją nie na żarty.

Barbara praktycznie z dnia na dzień przestała używać narkotyków, alkoholu, wróciła do szkoły i jej życie powoli uspokoiło się. To zdecydowanie pokazuje, które jest dowodem jej wysokiej inteligencji. I imponujące jest, jak z tak naprawdę bardzo małym wsparciem i zrozumieniem tego wszystkiego, co jej się przydarzyło. Rozumieniem też ze strony jej bliskich. Barbara potrafiła sobie z tym wszystkim poradzić i mając zaledwie 18-19 lat, zdecydować, że musi naprostować swoje życie. Wróciła do szkoły, została się na studia i w kilka lat ukończyła pielęgniarstwo z wysokimi ocenami. Po czym zapisała się dalej na studia zaoczne, na mikrobiologię. Upływa kilka lat, teraz Barbara ma niecałe 24 lata, jest rok 1977.

Lata 70. zmierzają do końca. Barbara w tym czasie jednocześnie pracuje jako pielęgniarka, jak i studiuje. Jej życie zawodowe, akademickie są bardzo udane. Barbara dalej kocha sport. Jej życie prywatne czy miłosne może nie układa się najlepiej. Barbara ma problemy ze zbudowaniem związku i jej podejście do miłości, do mężczyzn jest bardzo burzliwe i niestabilne. W zimie 1977 roku Barbara jedzie na narty do Aspen. I to tam też poznaje mężczyznę, który wywróci jej życie do góry nogami. Na początku w sensie bardzo pozytywnym, później nie. Poznaje mężczyznę, który jest tam na nartach ze swoim przyjacielem i który właśnie ją zagaduje. Mężczyzna mówi jej, że tam założyli się o coś na jej temat i...

I chcą teraz ten swój zakład rozwiązać. Tak też Barbara właśnie poznaje Richarda przezwisko Dick Minnsa, który ma 47 lat w tym momencie. Ponieważ Richard jest tak samo jak ona bardzo wysportowany, kocha sport, prowadzi zresztą sieć siłowni i spa w Teksasie, skąd pochodził i gdzie mieszkał. Barbara trochę chcąc nie chcąc spędza sporo czasu na stoku z Richardem właśnie. Jeżdżąc razem z nim, ponieważ był on tak samo świetnym nadciarzem jak ona. Mało kto mógł im dorównać. Ale ona, jak powiem, na początku właśnie tylko jeździła z nim na nartach, a gdy pod koniec, pod wieczór on proponował, aby na przykład poszli razem na kolację czy na drinka, spędzili razem czas, ona na początku odmawiała. Nie spodobał jej się na początku.

Rozpoznają, że była ofiarą, że to nie była jej wina. Barbara w końcu czuje się przy kimś dobrze i czuje się bezpiecznie. Skończyło się to właśnie też tak, że po tym jakimś tygodniowym wyjeździe, po spędzeniu tygodnia razem, Barbara była bez pamięci zakochana w Richardzie, a on w niej. I cóż, nastał czas, żeby się rozstać. Ona wracała do Kalifornii, on do Houston. Co ludzie robią w takich wypadkach, gdy właśnie doświadczają jakiegoś takiego wakacyjnego romansu, nadciarskiego romansu w tym wypadku? Może obiecują sobie, że będą pisać listy, może planują, że się odwiedzą, że pojadą gdzieś za niedługo razem. Oczywiście w domyśle zamiar jest taki, że jeżeli poznają się lepiej i faktycznie okaże się, że są dopasowani, no to może faktycznie ktoś do kogoś się przeprowadzi.

Zdarza się. Ludzie nieraz tak robią. Ale Richard zdaje się tutaj chciał przeskoczyć wszystkie te kroki, bo on właśnie pod koniec tej ich wyprawy na narty prosi Barbarę, aby ta rzuciła wszystko w Los Angeles i przeniosła się dla niego do Houston. Nakłania ją nawet, aby zadzwoniła przy nim do swoich rodziców, powiedziała im, że się zakochała, jakiego wspaniałego mężczyznę poznała. Opowiedziała im, jaką to on jest świetną partią, ile zarabia, jakie ma w ogóle perspektywy, jakie on życie wspaniałe może jej zapewnić, jaka będzie szczęśliwa. Dopiero się poznali, ale są no po prostu bratnimi duszami. I Barbara faktycznie to robi. Przenosi się dla niego do Houston. Zawiesza swoje studia w Los Angeles. Studiowała wtedy mikrobiologię i faktycznie przenosi się do Houston.

Głównie dlatego, że Richard obiecuje jej, że wykorzysta swoje znajomości, aby mogła przenieść się na najlepszą uczelnię w Houston i kontynuować swoje studia. Zapewnia ją też, że Barbara nie musi pracować, nie na pełen etat przynajmniej. On zarabia bardzo dużo. Nie ma sensu, żeby ona marnowała czas pracując, gdy zamiast tego mogą spędzić ten czas będąc razem. Załatwia jej jednak dorywczą pracę, zatrudnia ją jako modelkę, która pozuje w jego reklamach i plakatach, w reklamach i plakatach jego siłowni tak dokładniej. Bo Barbara miała do tego idealne ciało. I ona tego nie ukrywa, że na początku Barbara była tym swoim nowym chłopakiem, partnerem, zachwycona i zakochana w nim bez pamięci. Tak, był od niej starszy, dwa razy starszy, nawet więcej niż dwa razy starszy, ale był bardzo przystojny, atrakcyjny, również bardzo wysportowany, tak samo jak ona, odnosił sukcesy.

Był zamożny, mówił o tym, że chce mieć z nią dzieci, ona również chciała mieć dzieci, chciała założyć rodzinę. Przez jakiś czas Barbara nie posiadała się ze szczęścia. I Richard również. Ale pewnie nie zaskoczy was, że gdy dwie osoby schodzą się tak prędko, znając się przez tak krótki czas, To tak, może, nie wiem, w dwóch przypadkach na sto, nie wiem, dlaczego taką liczbę sobie wybrałam, ale powiedzmy w dwóch przypadkach na sto faktycznie się to udaje i okazuje się być trafione i oni żyją długo i szczęśliwie, ale zdecydowanie częściej po jakimś czasie zaczynają wychodzić problemy, które może nie były widoczne czy które były ukrywane na początku. I tutaj te problemy oczywiście też się pojawiają. Problemy, które Barbara też przez długi czas będzie ignorowała.

Bo jak też później powiem, po pierwsze była zakochana, po drugie była młoda, po trzecie była niedoświadczona. Richard okazał się być bardzo kontrolujący, ale nie tak, to nie było coś, co stało się z dnia na dzień, to było coś, co powoli narastało. I on powoli, powoli, coraz bardziej przyjmował kontrolę nad jej życiem. Do tego stopnia, że chciał na przykład decydować o tym, jak Barbara się ubiera, jak wygląda, kupował, wybierał jej ubrania, biżuterię. Traktował ją jako taką trophy wife. Młodą, seksowną, dwa razy młodszą żonę, z którą można się pokazać. Więc właśnie też tak chciałaby wyglądała, chciałaby ubierała się w takie obcisłe, seksowne ciuchy. Bardzo zależało mu na tym, jak po prostu wyglądała na najpiękniejszą kobietę w każdym pomieszczeniu, do którego wchodziła.

Nakłanił ją też na przykład do operacji powiększenia piersi. No i właśnie, zanim się obejrzała całe jej życie, jej dni, też jej praca właśnie jako modelka dorywczo, wszystko obracało się wokół niego. Nie pomagało też to, że no przeniosła się do Houston, do nowego jej miasta, gdzie nikogo nie znała i gdzie zaczęła właśnie powoli zawierać znajomości, chodziła na siłownię, poznała tam jakieś przyjaciółki, budowała, no właśnie ułożyć sobie, zacząć życie od nowa, zbudować sobie tam od nowa życie, bo tego właśnie chciała, no to zaraz pojawiły się problemy, których nie mogła dłużej ignorować. Barbara przejrzała na oczy po kilku miesiącach, Gdy odkryła aspekt życia Richarda, który ten bardzo dobrze przed nią skrywał przez cały ten czas. A mianowicie Richard był dalej żonaty.

To znaczy, oni mieszkali razem w jednym domu w Houston. No ale Richard, że w różnych miejscach, w różnych miastach w Teksasie miał te swoje siłownie i spa, no to podróżował dużo służbowo. Miało to sens. Ona tego, ona nie kwestionowała, nie podejrzewała tutaj niczego na początku. No tylko teraz okazywało się, że w te dni, to zwykle było kilka dni w tygodniu, kiedy on niby właśnie wyjeżdżał służbowo, on w rzeczywistości jechał nie dalej jak na gdzieś tam drugi koniec miasta, drugi koniec Houston, do innego domu, który dzielił ze swoją żoną. I tej żonie on też opowiadał te same historie. Wtedy, kiedy on był z Barbarą, jego żona sądziła, że on był gdzieś w podróży służbowej. I teraz tak, Barbara wiedziała, on jej powiedział, że on w przeszłości miał żonę i miał z tego związku dzieci.

Wszystko weszło na jaw. Barbara była oczywiście w szoku. Potem Richard będzie próbował ją udobruchać, mówiąc, że no tak, ok, są dalej małżeństwem, ale są w legalnej separacji. Nie byli. Miriam sądziła, że oni dalej są normalnym małżeństwem. I teraz, kim była Miriam? Oni byli razem przez prawie 3 dekady. Znali się 3 dekady. Pobrali się, gdy Miriam miała lat 18, a Richard 20. Byli razem dłużej, niż Barbara w ogóle chodziła po tym świecie. Poznali się w szkole, gdy ona miała lat 16, on 18 i pobrali się dwa lata później. I zaskoczenie, nie było to małżeństwo szczęśliwe. Znaczy na początku tak. Mieli razem trójkę dzieci. Razem właśnie zaczęli prowadzić siłownię. Otworzyli pierwszą siłownię, później całą ich sieć.

Prowadzili te firmy razem, przynosiło im dużo dochody. Ale Miriam dosyć prędko stała się w tym małżeństwie bardzo nieszczęśliwa. Richard od początku był jej niewierny. Sprawa Barbary Piotrowsky i Richarda Minnsa. Z trójką dzieci. Była więc, czuła się od niego uzależniona. Spędziła całe swoje życie wychowując dzieci, zajmując się domem i mimo, że właśnie pomagała w ich firmie i przy budowaniu tego całego ich imperium, to wszystko było zapisane na Richarda.

I ona sądziła, bała się, że w wypadku rozwodu nic jej nie przypadnie. On trzymał rękę na finansach i zupełnie tak jak z Barbrą, zupełnie kontrolował jej życie. Ona była zdana na niego. Z głównym czasu więc Miriam powiedziała, po prostu poddała się i żyła z Richardem, pozwalając mu na jakieś takie przelotne romanse, przymykając na nie oko, no ale gdy odkryła, że ten wręcz znalazł sobie nową dziewczynę, z którą zamieszkał i że ma tę żonę i dziewczynę naraz w tym samym czasie i obie je okłamuje, no to to już było dla niej za dużo. Barbara, teraz odkrywszy to wszystko, jest oczywiście ogromnie zraniona i zrywa z Richardem i wyprowadza się. Ten jednak nie odpuszcza. I po jakimś czasie w końcu faktycznie ją urobił. Barbara wraca do Richarda, dalej go kocha, ale też nie tylko do tego.

Motywuje ją jeszcze jedna rzecz. Gdy to wszystko ma miejsce, Barbara odkrywa, że jest z nim w ciąży. Bojąc się zostać samotną matką, wraca do Richarda, pełna nadziei, że jego zapewnienia o miłości są szczere i że on faktycznie rozwiedzie się z Mimi i że będą razem. Richard jest na początku zachwycony, gdy Barbara mówi mu, że jest w ciąży. Tego właśnie chciał, mówi. Nie mógł się doczekać, aby założyć z nią rodzinę. Jednak po kilku tygodniach nagle zupełnie zmienia zdanie. Z sobie tylko znanych powodów. Nagle mówi, że nie chce tego dziecka i nie jest tego wszystkiego pewien. Traktuje Barbary tak na zmianę, raz bardzo dobrze, raz bardzo źle. Zaczyna nawet domagać się sugerować, aby poddała się zabiegowej aborcji. Barbara jednak odmawia, co znów powoduje, że Richard zaczyna gorzej ją traktować.

Jest zły, że ta nie poddaje się jego woli. To wszystko powoduje bardzo dużo stresu w jej życiu. Z jednej strony jest w nim dalej zakochana. Ta cała sytuacja z nim ukrywająca, że ma żonę, była dla niej niesamowicie stresująca, ale gdzieś tam wierzy mu, że faktycznie jego nic z Miriam już nie łączy, że on chce być z Barbrą, że chce założyć z nią rodzinę, a jednak teraz wysyła jej takie zmienne sygnały. Barbara żyje w ogromnym stresie, nie wie co ma robić i w efekcie niedługo później, bodajże w drugim czy trzecim miesiącu traci tę ciążę. Zaskoczenie Richard teraz okazuje wielką troskę i żałobę po stracie, mimo że sam chciał, aby tę ciążę usunęła. Znów mówi o tym, że chciałby z nią mieć dzieci w przyszłości. Słysząc to wszystko, ma się ochotę gdzieś tam krzyczeć do Barbary, żeby uciekała stamtąd, ucieka jej dziewczyno jak najszybciej, ale łatwo powiedzieć, gdy stoi się z boku, a gdy jest się w tej sytuacji, jest się zakochanym, jest się bardzo pod wpływem takiego manipulującego człowieka,

To wcale nie tak łatwo jest to dostrzec. Barbara zauważa, że Richard nie może znieść jakiejkolwiek niezgody z jej strony. Musi być tak, jak on chce. Jeżeli Barbara zaczyna mu się jakoś przeciwstawiać, on coraz bardziej się denerwuje. Na początku tylko właśnie denerwował się, czy okazywał jakieś wahania nastroju, chumotki z tego powodu, ale za każdym razem, gdy Ona ośmieli się, w czymś z nim nie zgodzić. Robi się coraz gorzej. Richard zaczyna używać przemocy fizycznej. Po pierwszym takim incydencie, kiedy Richard uderzył ją, Barbara wynosi się od razu z domu, wynosi się do hotelu, spędza tam kilka nocy. Znów jednak to koło przemocy zaczyna działać. Richard wraca do niej na kolanach, przepraszając, błagając, aby mu przebaczyła, że to się więcej nie powtórzy.

Znów próbuje pokazać się z najlepszej strony. Zapewnia, jak bardzo chce być z Barbarą. Zapewnia, że jest miłością jego życia. I wychodzi w końcu z taką propozycją. Kupi dla nich dom. A tak dokładniej dla niej. Kupi dom, oni w tym domu razem zamieszkają, ale on ten dom zapisze jedynie na nią i też wszystkie rzeczy w tym domu, wszystko będzie jej. To jest jej dom. Zapewniają, że jest jej, oni tam później właśnie podpisują jakąś umowę, wszystko jest zapisane na nią. No i on tłumaczy to tak, że ten dom to jest taki jego dowód miłości. Jeżeli ona da mu drugą szansę, czego on chce, bo on ją szczerze kocha, to zamieszkajmy w tym domu razem, ale on jest zupełnie twój, należy do ciebie, ty tu rządzisz. Jeżeli nam nie wyjdzie, jeżeli znowu coś odwale, to się wyprowadzę, albo nam wyjdzie i wszystko będzie super, a w najgorszym razie zostaniesz z domem.

Możesz tylko zyskać, przekonuje ją. I Barbara faktycznie w końcu się zgadza. Niedługo później, w maju 1978 roku, jego obecna wciąż żona Mimi w końcu składa oficjalnie o rozwód. Ona składa, bo mimo że Richard cały czas przekonywał Barbary, że on już złożył rozwód, że ten rozwód zaraz zostanie tam dopełniony i zakończony, on nigdy o żaden rozwód nie wystąpił, bo za kulisami, z drugiej strony, Richard błagał Mimi, żeby ona wycofała ten wniosek, aby z nim została. On wciąż dalej próbował grać tutaj na dwa fronty. Tak samo jak zapewniał Barbary o swojej miłości, tak samo zapewniał Mimi o swojej miłości. Natomiast prawdopodobnie tutaj chodziło bardziej o to, że w wypadku rozwodu ona dostawała połowę majątku, z czego teraz zdała sobie sprawę, a z czego nie zdawała sobie sprawy w przeszłości.