Sprawa Barbary Piotrowsky i Richarda Minnsa

Na szczęście było wielu świadków zajścia. Wszystko miało miejsce o poranku, w biały dzień i w tamtym momencie dosłownie za rogiem znajdował się patrol policyjny. Dwóch mężczyzn zostało złopanych prawie że na gorącym uczynku tego samego dnia. I byli to 26-letni Nathaniel Ivory i 21-letni Patrick Tony Steen, którzy na początku odmówili jednak współpracy i wyznania, co było motywem ataku. Barbara nie znała żadnego z nich i nie było między nimi żadnego połączenia. Przecież to też na początku dla wielu osób, w tym dla policjantów, wyglądało to trochę jak przypadkowy atak. To znaczy jakaś nieudana próba rabunku czy coś takiego, ale Barbara była pewna, że było inaczej. Mężczyzna w żadnym momencie nie próbował jej okraść, nie powiedział, aby wyszedła z samochodu czy coś mu oddała, po prostu podszedł do niej i strzelił.

Prawie pozbawiła się życia tym samym i posadziła się na wózku do końca życia, aby jego w to wszystko wrobić, bo tak bardzo chciała z siebie zrobić ofiarę. Takie były jego argumenty. Sprawa jednak została oddalona z powodu kilku niedociągnięć i formalności. W roku 1981 Ivory i Steen zostali skazani za próbę morderstwa i skazani każdy z nich na 35 lat pozbawienia wolności. W następnych latach dojdzie też do skazania Jasa Andersena za współudział i Dudleya Bella. Jednak Richardowi dziwnie nigdy nie postawiono zarzutów. Znów nie wierzę, że tutaj nie zadziałały jakieś jego wpływy. Po tym, gdy zarzuty przeciwko niej o tą rzekomą kradzież i tak dalej zostają oddalone, Barbara w bardzo odważnym ruchu, bo tutaj znów oczywiście patrząc na to, do czego Richard był zdolny, ona ryzykuje swoje życie, ona pozywa go do sądu cywilnego.