Sprawa Barbary Piotrowsky i Richarda Minnsa

Barbara spakowała się pod jego nieobecność w czasie jednej z jego rzekomych podróży służbowych. Spakowała się, zabrała wiele rzeczy i wyniosła się z domu, tak że on faktycznie teraz nie może jej znaleźć, nie wie gdzie jest. Robi wszystko, aby ją odnaleźć. To też jest takie bardzo typowe u osobnika jego pokroju. Z jednej strony on grozi jej, że jeżeli ona tam nie podda się jego woli, to on ją zostawi. Daje jej do zrozumienia, że no nie jest dla niego tak ważna. Ale z drugiej strony nie może znieść opcji, że to ona jego zostawia. Wynajmuję nawet tutaj prywatnego detektywa, to za dużo powiedziane, do wycopienia Barbary. Mówię za dużo powiedziane, bo to jest bardziej taki jakiś, nie wiem, osiłek do wynajęcia, przestępca do wynajęcia wręcz. Mężczyzna nazywał się Dudley Bell i faktycznie nazywał siebie prywatnym detektywem, ale za pieniądze, za właściwą opłatą był w sumie gotów zrobić wszystko.

Była to po prostu próba egzekucji. I ona od razu mówiła, kto jest podejrzany i kto na pewno za tym stoi. Jej były partner Richard Minns. Jednak ten oczywiście miał alibi, a ci dwaj młodzi mężczyźni nie chcieli powiedzieć, co było motywem ataku na początku. Następnego dnia już jednak na policję zgłasza się były ochroniarz zatrudniony w przeszłości przez Richarda Minnsa, bo Richard uważał, że potrzebuje ochroniarza. I ten mówi, że od około miesiąca ten zatrudniony przez Minnsa pseudoprywatny detektyw, Dudley Bell, chodzi i szuka kogoś do wykonania egzekucji na Barbrze. Proponowano to właśnie między innymi jemu, temu ochroniarzowi.

I też, jak powiedzieli, nie znali Richarda Minnsa i nie wiedzieli kim on jest, nigdy nie widzieli go na oczy, niczego o nim nie wiedzieli. Zlecenie, w końcu przyznają, przyszło od właśnie Dudleya Bella, tego pseudoprywatnego detektywa, który również zostaje aresztowany, ale nikt z tych mężczyzn, bo teraz już czterech mężczyzn aresztowano, nie chciało, może bał się wskazać na Richarda. Może wiedzieli, że jeżeli Richard Zlecił morderstwo swojej byłej ukochanej, to równie dobrze może zlecić morderstwo kogoś, kto go wsypie. A chwilowo też nie było żadnych fizycznych dowodów na niego. Tak były dowody na to, że miał kontakty i zatrudnił Bella jako swojego prywatnego detektywa, ale nie było żadnych dowodów na to, że to on zlecił zabicie Barbary.

Prawie pozbawiła się życia tym samym i posadziła się na wózku do końca życia, aby jego w to wszystko wrobić, bo tak bardzo chciała z siebie zrobić ofiarę. Takie były jego argumenty. Sprawa jednak została oddalona z powodu kilku niedociągnięć i formalności. W roku 1981 Ivory i Steen zostali skazani za próbę morderstwa i skazani każdy z nich na 35 lat pozbawienia wolności. W następnych latach dojdzie też do skazania Jasa Andersena za współudział i Dudleya Bella. Jednak Richardowi dziwnie nigdy nie postawiono zarzutów. Znów nie wierzę, że tutaj nie zadziałały jakieś jego wpływy. Po tym, gdy zarzuty przeciwko niej o tą rzekomą kradzież i tak dalej zostają oddalone, Barbara w bardzo odważnym ruchu, bo tutaj znów oczywiście patrząc na to, do czego Richard był zdolny, ona ryzykuje swoje życie, ona pozywa go do sądu cywilnego.