62. Weekend, który zmienił moje życie

Po południu kazali nam się podzielić. Masz topinambur? A to nie jest imbir po prostu? Nie, co to jest? Wygląda jak ten z Harry'ego Pottera, co tak wyciągali z tych, takie krzyczące, jak te warzywa. Słonecznik buzwiasty. No dobra. Ciekawe bardzo. Jak Mandragora, tak? Tak, Mandragora, tak. Po południu kazali nam się podzielić na drzewa wewnętrzne. Ja byłam brzozą. Natalia została sos. Ej, lubię brzozy. Zamiast zajęć z jogi było czyszczenie karmy przez krzyk. Sok z brzozy 10 na 10. Musiałam przez 45 minut wrzeszczeć do kawałka drewna, który miał reprezentować mojego ojca.

Kto wytrwa z nami 7 dni, ten się narodzi na nowo, a kto odejdzie, powróci do życia w cieniu. Siedem dni? Długi ten weekend. No właśnie. Siedem dni ja byłam zapisana na weekend. Zaczęłam się pakować. Natalia płakała i mówiła, że mnie zawiodła. Mira próbowała mnie przekonać, żebym nie oddawała ciała systemowi. A ja wezwałam Bolta. Jechał godzinę, ale przyjechał. Kierowca zapytał tylko, a to znowu coś z tymi liśćmi? Bo nie byłam pierwsza. Od tamtej pory nie chodzę na żadną jogę i unikam ludzi w lnianych strojach. A Natalia? Natalia nadal tam bywa. Napisała mi ostatnia smsa. Brzoza nigdy nie była Twoim drzewem. Jesteś zbyt twarda.

Co mam tu z magnolią? Dlaczego? Mi się bardzo podoba być magnolią. Czemu jestem uschniętą brzozą? Bo w moim życiu jesteś uschnięta. Jak mogłeś mnie nazywać dębem? No ale no, bo ja nie pomyślałam w ogóle o żadnych drzewach z kwiatkami. O żadnych! No właśnie. Może nie jestem kolorowa i super. Jakbym miała pomyśleć o drzewie z kwiatkami, to ja nawet nie wiem, czy ja takie znam. Poczekaj chwilę. Muszę. Ja się załamię jeszcze po tym odcinku. No bo oni się nazwali brzozą i sosą. No to mówię, jakie jest jeszcze drzewo? Jezu, widzicie, jak te drzewa dzielą ludzi.