Spacer trzydziesty piąty: bańka baniek
Zaczynamy ostro i bez trzymanki — Łukasz nie słucha sam siebie i dostaje o tym bezpośredni feedback na dzień dobry, a potem jest już tylko głębiej.Bartek wraca z dołka, który go dopadł po poprzednim nagraniu — takiego gwałtownego, z 9 na 3, bez wyraźnej przyczyny. W rozmowie wychodzi na jaw, że niekoniecznie chodzi o podcast, a bardziej o to, że robi zbyt dużo rzeczy, które go nie napędzają i że gdzieś po drodze zapomniał, po co w ogóle to wszystko.Jest o szukaniu kierunku zawodowego bez mapy — bo wiedzieć, czego się nie chce, to nie to samo co wiedzieć, czego się chce. Jest opowieść o kliencie w restauracji, który zamawia „cokolwiek, byle nie czarną kawę" i — jakżeby inaczej — dostaje czarną kawę. Metafora w punkt, chociaż czasami jedyne, co wiadomo, to to, czego nie wiadomo.Pojawia się spory blok o AI i tu obaj mówimy o tym, w czym siedzimy po uszy. Bartek buduje narzędzia: aplikacja egzaminacyjna dla córki uczącej się jeździectwa, automatyzacja newsów i analizy ofert pracy. Łukasz pierwszy raz wypycha kod na produkcję przez PR-kę na GitHubie i z tego powodu promienieje z radości jak po wielkim triumfie. Co zresztą jest wielkim triumfem. Opowiada też o mapie łowisk z numerowanymi stanowiskami i statystykami połowów, którą buduje.Mówimy przy okazji o tylko z pozoru niepozornym obrazku ze statystykami: 84% ludzi na świecie nigdy nie korzystało z AI, a tych najintensywniej korzystających użytkowników jest 0,04%. Bańka baniek, jak to mówi Bartek, co z kolei prowokuje chwilę zastanowienia: o czym my tu właściwie mówimy i czy przypadkiem nie patrzymy na całość rzeczywistości przez bardzo wąski wizjer.Rozmowa skręca ku przemijaniu. Bartek staje przed lustrem, widzi w nim starszego faceta i zaczyna liczyć: statystycznie zostało mu jakieś 25 wiosen do przeżycia. W oczach Łukasza, to jakieś 200 możliwości wyjazdów na ryby. I wtedy robi się ciekawie, bo zamiast nihilizmu albo hedonizmu pojawia się trzecia opcja — pytanie, co zrobić z tym, co zostało.Na zakończenie, jak przystało na ten podcast, morał godny tabliczki na ścianę: zmieniajcie gacie, myjcie dupy i w ogóle dbajcie o higienę, bo nie wiecie, kiedy was potrąci samochód albo spadniecie ze schodów i będzie wstyd, jak was medycy będą zbierać z ziemi.———Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem" na marketing naszego przedsięwzięcia — nie mamy jeszcze wystarczająco środków na oklejanie PKiN-u, więc jeśli chcecie nam pomóc ten cel osiągnąć, to każda wpłata nas do niego przybliża.Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com.———Dziękujemy Wam wszystkim za to, że towarzyszycie nam w tej podróży przez zakręty codzienności,Bartek i Łukasz———00:00 Wstęp01:33 Łukasz nie słucha sam siebie02:59 Reminiscencje poprzedniego Spaceru07:10 Czarna kawa i ruchome schody09:54 Co nas napędza i frustruje?13:00 Jak ostatnio wygląda nasza praca?20:15 Z pozdrowieniami dla naszych dzieci20:36 Co nowego robi Łukasz?26:59 Nadchodzi zmiana29:14 Ilu ludzi na świecie korzysta z AI?31:35 Nie jesteśmy już designerami32:32 Wybieramy co zjeść33:20 O odkręcaniu37:32 Opowieść stomatologiczna40:02 O zmęczeniu, frustracji i złości42:17 O codzienności44:11 Z kim chcielibyśmy pogadać?45:13 Do czego przydaje się AI?47:40 Claude kontra cloud48:08 O rozwijaniu projektów51:52 Bartek chwali się swoim projektem01:00:12 O rozwijaniu projektów (geek level hard)01:05:08 Łukasz chwali się swoim projektem01:08:54 O ułatwianiu sobie życia01:13:28 O weryfikowaniu pomysłów01:15:45 Dlaczego nie ma przyrostu dobrych rozwiązań?01:17:19 Życiowe wybory01:22:04 O przemijaniu i nudzie01:28:49 O czym rozmawiać?01:30:58 O relacjach, wdzięczności i świadomych wyborach01:36:48 O spadaniu ze schodów i wypadkach na błocie
Wszystki tu dzisiaj siedziałem, wiesz, i mi wygenerowało taką mapę, taką w kształcie jajka. Mówię, no to się ma nijak do tego jeziora, który, jaki wygląda. No więc screenshot jeziora, to ma tak wyglądać. I tam, wiesz, jeden wyprałem jakiś tam ten LLM. Mieli, mieli, no taką kichę zrobił, żebym chciał, aby się zesrał. Mówię, dobra, nie, ty, widzę, że za słaby, dobra, przełączmy. No i drogie, przełączyłem, zajebiście. I krócej, i ładniej. Moje problemy znikają. Nie. To jest, kurwa, iluzja. Wiem, ale zajebiście to zrobił. No, niewątpliwie. Tak się zajarałem, mówię, o ty. Później przyszedłem dzisiaj do roboty, mówię do chłopaków, kurna, jak mogę najszybciej i lepiej za darmo wrzucić to na jakiegoś HTML-a dostępnego online. I przyszedł taki Patryk. Pozdro, Patryk. Mam nadzieję, że będzie słuchał, bo dzisiaj obiecał, że popatrzy.
Natomiast no 85% ludzi ma w to wypierdolone. Niesamowite kurwa. No i takie są realia, nie? To u nas piszczy cały czas, kurwa. To tu się odjebało. Nie wiem. Już któraś z rzędu kurna karetka czy nie wiem co. I się nagrywa, kurwa. Nagrywać spokoju nie dadzą. No to jestem zaskoczony, kurwa. No i to jest absurdalne, że wiesz, że taki wycinek, tak wąskie narzędzie dominuje tak bardzo cały świat i cała gospodarka światowa się ukierunkowała i zesrała na to, że to jest to. No. No, jest całkowite to. Daj pan spokój. To my w takiej znowu bańce, kurwa, żyjemy. Bańce baniek. To jest jeszcze mniejsza, kurwa, bańka niż by się wydawało. Kurwa. No to jest szalone, co się wydarzyło z tym. Znaczy, dokładniej zakładam, że tu jest mowa o takim korzystaniu z AI, tak jak go rozumiemy w tej chwili, czyli mam czat, mam duży model językowy, tak, LLM.
Leci, lecimy do źródeł. No i spoko. No właśnie, design się skończył, panie Ziejku. Tak. Teraz design to jest nic. Teraz to widzisz, o, wrzucisz promptę, parę pytań, pszt, no i fruniesz. Kuba mi parę dni temu podesłał linka do jakiegoś tam posta kogoś i dzisiaj skleiłem. że chłop wrzucał wcześniej jakąś obserwację na temat tego, że LLM-ie szybciej przepalają... Polskie, angielskie. Wysłałem ci. Tak, ale to też faktycznie u nas zauważyli już, jak senczer. Ja wszystko po angielsku robię. I ostatnio też tak jakoś zauważyłem, że deweloperzy po polsku. I tak rozkiminy robić, nie? I tak mi jest trudno się przyłączyć na polski, kurwa. Tobie? Tak. Ja mówię, ja chcę, kurwa, po angielsku. I czasami siedzę i piszę, wiesz, jakieś takie dzisiaj nawet miałem.
To by było mega, ale nie zawsze, nie wszyscy się tym, wiesz, jakby chwalą. No, w których miejscach. Ale jest też sporo, którzy mówią, tak? Ja wywożę w tym miejscu, w tym i w tym. Takie przypony, takie mam zestawy na takie przynęty na to. I sobie teraz myślę, wiesz, już zacząłem, wczoraj położyłem się i kurwa, koło, nie? Co ja mogę? Mówię, ty, to teraz jest pierwsze jezioro. Zrobię sobie drugie, trzecie i będzie taki zrobię zoom in, out, że jak klikniesz, to całą Polskę masz, klikasz w to jezioro, zbliża ci się, tam masz statystyki. Kurde, ale czad. No i już człowiek, wiesz, kawy nie potrzebuje. Kurwa, Amazonia płonie. Tak. I kurde, nie potrzebujesz nic. No i na razie właśnie, wiesz, jakiś taki à la Proof of Concert, nie? Dwa, trzy jeziorka, wrzucić to na testy, później na przykład opublikować gotowe rozwiązanie i wrzucić, wiesz, dwa, trzy małe jeziora za free,
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast nagrywany na żywo, rozmowa o planach i przemyśleniach.
Rozmowa o konsekwencjach planów i kierunku podcastu.
Przemyślenia nad własnymi celem i roli w podcastu.
Rozmowa o potrzebie zmian w pracy i wykorzystaniu AI.
Rozmowa o wzroście cen tokenów i negatywnych konsekwencjach.
Opis sukcesów i zmian w pracy, w tym wykorzystanie GitHuba.
Diskurs nad cenami i kosztami korzystania z narzędzi AI, analiza rynku i porównanie różnych dostawców.
Podróżnik opowiada o zmianach w swojej pracy, w tym o zmianie środowisk i koncepcji pracy, tak jak o problemach związanych z bezpieczeństwem i wykorzystaniem AI w kodowaniu.
Podróżnik opowiada o problemach zdrowotnych związanej z pracą, takich jak ból pleców, a także o korzyści płynących z wykorzystania asystentów AI w pracy.
Rozmowa koncentruje się na automatyzacji egzaminu z pytaniami i odpowiedziami, a także na projektowaniu aplikacji do karpiowania ryb. Autor opisuje proces rozkminięcia i automatyzacji różnych elementów projektu.
Rozmowa koncentruje się na rozwoju i testowaniu nowego produktu, takiego jak automatyczny job screener, oraz na zautomatyzowaniu różnych procesów w firmie.
Podroznik opowiada o swoich ćwiczeniach siłowych, rekordech i technice podnoszenia ciężarów.
Podroznik opowiada o wypadku swojej córki na błocie i problemach z gacami.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Zaczynamy ostro i bez trzymanki — Łukasz nie słucha sam siebie i dostaje o tym bezpośredni feedback na dzień dobry, a potem jest już tylko głębiej.
Bartek wraca z dołka, który go dopadł po poprzednim nagraniu — takiego gwałtownego, z 9 na 3, bez wyraźnej przyczyny. W rozmowie wychodzi na jaw, że niekoniecznie chodzi o podcast, a bardziej o to, że robi zbyt dużo rzeczy, które go nie napędzają i że gdzieś po drodze zapomniał, po co w ogóle to wszystko.
Jest o szukaniu kierunku zawodowego bez mapy — bo wiedzieć, czego się nie chce, to nie to samo co wiedzieć, czego się chce. Jest opowieść o kliencie w restauracji, który zamawia „cokolwiek, byle nie czarną kawę" i — jakżeby inaczej — dostaje czarną kawę. Metafora w punkt, chociaż czasami jedyne, co wiadomo, to to, czego nie wiadomo.
Pojawia się spory blok o AI i tu obaj mówimy o tym, w czym siedzimy po uszy. Bartek buduje narzędzia: aplikacja egzaminacyjna dla córki uczącej się jeździectwa, automatyzacja newsów i analizy ofert pracy. Łukasz pierwszy raz wypycha kod na produkcję przez PR-kę na GitHubie i z tego powodu promienieje z radości jak po wielkim triumfie. Co zresztą jest wielkim triumfem. Opowiada też o mapie łowisk z numerowanymi stanowiskami i statystykami połowów, którą buduje.
Mówimy przy okazji o tylko z pozoru niepozornym obrazku ze statystykami: 84% ludzi na świecie nigdy nie korzystało z AI, a tych najintensywniej korzystających użytkowników jest 0,04%. Bańka baniek, jak to mówi Bartek, co z kolei prowokuje chwilę zastanowienia: o czym my tu właściwie mówimy i czy przypadkiem nie patrzymy na całość rzeczywistości przez bardzo wąski wizjer.
Rozmowa skręca ku przemijaniu. Bartek staje przed lustrem, widzi w nim starszego faceta i zaczyna liczyć: statystycznie zostało mu jakieś 25 wiosen do przeżycia. W oczach Łukasza, to jakieś 200 możliwości wyjazdów na ryby. I wtedy robi się ciekawie, bo zamiast nihilizmu albo hedonizmu pojawia się trzecia opcja — pytanie, co zrobić z tym, co zostało.
Na zakończenie, jak przystało na ten podcast, morał godny tabliczki na ścianę: zmieniajcie gacie, myjcie dupy i w ogóle dbajcie o higienę, bo nie wiecie, kiedy was potrąci samochód albo spadniecie ze schodów i będzie wstyd, jak was medycy będą zbierać z ziemi.
———
Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem" na marketing naszego przedsięwzięcia — nie mamy jeszcze wystarczająco środków na oklejanie PKiN-u, więc jeśli chcecie nam pomóc ten cel osiągnąć, to każda wpłata nas do niego przybliża.
Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com.
———
Dziękujemy Wam wszystkim za to, że towarzyszycie nam w tej podróży przez zakręty codzienności,
Bartek i Łukasz
———
Wstęp
Łukasz nie słucha sam siebie
Reminiscencje poprzedniego Spaceru
Czarna kawa i ruchome schody
Co nas napędza i frustruje?
Jak ostatnio wygląda nasza praca?
Z pozdrowieniami dla naszych dzieci
Co nowego robi Łukasz?
Nadchodzi zmiana
Ilu ludzi na świecie korzysta z AI?
Nie jesteśmy już designerami
Wybieramy co zjeść
O odkręcaniu
Opowieść stomatologiczna
O zmęczeniu, frustracji i złości
O codzienności
Z kim chcielibyśmy pogadać?
Do czego przydaje się AI?
Claude kontra cloud
O rozwijaniu projektów
Bartek chwali się swoim projektem
O rozwijaniu projektów (geek level hard)
Łukasz chwali się swoim projektem
O ułatwianiu sobie życia
O weryfikowaniu pomysłów
Dlaczego nie ma przyrostu dobrych rozwiązań?
Życiowe wybory
O przemijaniu i nudzie
O czym rozmawiać?
O relacjach, wdzięczności i świadomych wyborach
O spadaniu ze schodów i wypadkach na błocie