Paweł Feliński - Wybieraj swoje bitwy, czyli "HISTORIE POLSKIEGO AGILE"

A właśnie dopytam od razu, bo pamiętam, że już wracam do manifestu Agile, Że oni mieli taki problem, że bali się, że Amerykanie nie będą w stanie wymówić, albo że będzie to kłopotliwe dla nich. Agile? Tak. Brytyjskie jest ok, a dla Amerykanów to nie jest takie oczywiste. Ale to wiesz co, w jakiej książce czytałem? Nie znam tego side story. Ale słuchajcie, zróbmy introduction, a potem podobne historie. Dzisiaj z nami Paweł Feliński. Do Pawła dotarliśmy, zaraz powiemy kim Paweł jest, Paweł pewnie uzupełni. Do Pawła dotarliśmy przez pryzmat mojej świadomości, że Paweł istnieje, gdyż jak dołączałem do grona PST to Paweł był oczywiście na liście dużo, dużo wcześniej polskich PST.

Paweł jest nie tylko PST, tylko jeszcze bym mógł długo wymieniać AKT i różne inne skróty tudzież, tudzież brak tych skrótów, ale to Paweł pewnie będzie w stanie uzupełnić. Ważne jest to, że z winnością zajmuje się od 18, czyli co, już pełnoletnia się masz? Jakoś tak. Pełnoletność masz w Zwinności. Albo prawie pełnoletność. Prawie. Jeden z pierwszych trenerów Zwinności Scrama w Polsce, ale też jak wspominałeś nam o tych terminach, to mam wrażenie, że w ogóle już w takim razie na świecie, mówiąc szczerze, patrząc po tych liczbach. No bo wiesz, nawiązując do Scrama chociażby, jeżeli mówimy o Scramie, samym Scramie, no bo trenerstwo, to Scram orgowe, to są początki lat 2000.

Super szkolenia, świetne doświadczenia, potem ich nie było, więc musimy sobie sami radzić. I założyliśmy tak oddolnie troszeczkę, Coś, co byśmy teraz nazwali jakąś, nie wiem, wewnętrzną grupą transformującą, zespołem agile coachów, nie wiem, czy to miało formalną nazwę. W tamtej grupie, w tym biznesie zostali, tak myślę, Wojtek Walczak, Niżej podpisany kojarzę stamtąd jeszcze Rafała Łojka, który jest świetnym inżynierem i prawdopodobnie dalej w tym siedzi. Grzesiek Gubieński przez chwilę był PST-kiem również i wiele innych osób. Łukasz Krupa, z którym wraz z Grzegorzem później mamy biznes agile'owy, szkoleniowy, rozkręcaliśmy. Co było charakterystyczne dla tej grupy, to było takie oddolne, nie powiem partyzanckie, ale pionierskie.

I uważam, że w tamtym czasie, kiedy decyzje co do smartfonów, konkretnie żeby nie wchodzić w te smartfony w Nokii, były naprawdę w dobrej wierze podejmowane. Nie róbmy tego, co nie ma sensu, jest głupio, bez potrzeby. Nie wyobrażam sobie, i tak myślę, że w przypadku upadków w większości produktów czy marek, żeby jakiś menedżer wysokopostawny celowo powiedział, a ja podejmę taką złą decyzję. Więc tak trochę wieszanie psów na Nokii, czy na każdej innej firmie, która przesłała swój moment, To jest fajna analiza post mortem, ale gdyby być w tym teraz, kiedy to się działa... To ciekawe co mówisz, bo często właśnie się powołujemy na takie przykłady Nokii, Blockbustera, czy Kodaka, czy innych dużych brandów, które gdzieś tam właśnie znikły z rynku. Ale w ogóle też to, o czym wspominasz, to taka koncepcja, którą gdzieś tam kiedyś wyczytałem, tak zwane resulting, czyli takie podejście do decyzji właśnie post mortem, że łatwo nam się z góry je ocenia, że to była zła decyzja po prostu.