CZY DEBIUT RUBENA AMORIMA NAS ZAWIÓDŁ? IDZIE NOWY MANCHESTER UNITED

Tak, ja się zgadzam z tobą. Sam Liam Dalab miał ze dwie takie sytuacje, w których z zamkniętymi oczami tak naprawdę powinien pokonać Andre Onanę i to, co mówisz. Będziemy pewnie chwalić Komaruńczyka, ale prawda jest taka, że przy lepszym wykończeniu to absolutnie nie miałby nic do powiedzenia. Liam Delap to w ogóle miał chyba w tym meczu więcej dogodnych szans na strzelanie gola niż Rasmus Hojlund przez cały sezon. Ale był całkiem prawdopodobny. To jest troszkę przykre. Ja sądzę, że nawet jakbyśmy jeszcze dodali do tego Joshua Zirkze, to pewnie też nie byłoby tutaj dużego przekłamania. Ja bym nawet Marcusa Rashforda mógł tutaj dorzucić. O nie, on to miał dwie setki, same dwie setki miał przecież w meczu o tarczę wspólnoty. To już pierwsze co mi przyszło do głowy, to tam jeszcze można Paweł troszkę dyskutować.

Zapomniałem o meczu o Tarczy Wspólnoty, masz rację. Dobra, no ale zacznijmy chronologicznie, bo początek był wręcz piorunujący. Wydawać by się mogło, że tutaj już magia Rubena Amorima zadziałała, bo oto nie dalej jak w drugiej minucie meczu świetnym rajdem popisał się Ahmad Diallo i no takim instynktem napastnika wykazał się Marcus Rashford. Ja chyba nie kojarzę... Nie no, może były takie gole, w którym on strzelał w ten sposób, ale no Marcus Rashford, to już pomijając fakt, że raczej go kojarzymy z chodzącego z lewej strony, no to ja naprawdę w tej chwili nie jestem w stanie wygrzebać sobie momentu, w którym on zagrałby na wyprzedzenie obrońcy i bramkarza i tak wpakował po prostu piłkę.

No i wydawać by się mogło, że tutaj już troszkę Ruben może odczaruje Anglika, może to on znajdzie na niego sposób. No i co ty sądzisz o tym ofensywnym trio, które dzisiaj zagrało? No bo na początku był Bruno, Garnaccio i na szpicy właśnie Marcus Rashford, a kończyliśmy to zestawieniem, jeśli się nie mylę, to był Zirkze, z przodu Hojlund i za nim chyba był Mason Mount. Wielkie dzięki i do zobaczenia!

No i Bruno Fernandes też taki cichy mecz, choć parę ciekawych zagrań było. Ja no parę tam piłek posłał. Tak, dokładnie, dokładnie, ale mam wrażenie, że wiesz, mało konkretów z tego było, może niekoniecznie z winy Bruno Fernandesza, ale po prostu nie udawało się po tych zagraniach piłkarzom, które tę piłkę otrzymali, zrobić czegoś wow, bo też na przykład zwróciłem, ja sądzę, że chyba wszyscy zwróciliśmy uwagę na to, że jednak... W dalszym ciągu Manchester United szukał długimi okresami tego, żeby rzucić piłkę za linię obrony przeciwnika i naszymi ukochanymi fazami przejściowymi robić różnicę. Garnaczo parę razy z Akselementu Anzebe się ładnie pościgał i raz go tam fajnie ujechało, ale też z tego nie było efektu. Do Rashforda też takie piłki szły z mieszanym skutkiem.

Więc w dalszym ciągu mam wrażenie, że Manchester United chyba najlepiej się czuje jak można po prostu dać lagę na Rashforda albo Garnaczo i zobaczyć co oni zrobią. Zobaczymy, co z tego wyjdzie, ale ten początek, no wyglądało to imponująco, bo tam przez pierwsze 10 minut, no to mam wrażenie, że była chęć tego, żeby przysiąść na rywalu i trochę to się łączy z tą taką przypadłością drużyny, którą jeszcze pamiętamy za kadencję Ricka Tenhaga, że nawet jak był start dobry, to to zwalniało i tu się to powtórzyło. W ogóle miłe zaskoczeniem było to, jak Jak wszedł Ahmad na pozycji prawoskrzydłowego, przepraszam, bardzo prawowachadłowego w to spotkanie, bo zrobił, zrobił różnicę od razu już w pierwszej akcji i była taka nadzieja, ja nie wiem, ja lubię jak przychodzi nowy trener.

Była taka sytuacja w drugiej połowie, gdzie Marcus Rashford... Wyszedł dość nisko, wyciągnął za sobą stopera, dostał piłkę na ścianę, oddał i chyba Bruno Fernandes rzucał piłkę na lewe skrzydło bodajże do urywającego się garnaczo. Tak, i to jest taki element, który gdzieś się w Sportingu Rubena Amorima powtarzał. Właśnie zejście, w jego przypadku Sportingu, Wiktora Gioccheresza, zastawienie się, oddanie piły i w jego miejsce, w tą przestrzeń, którą zwolnił, ściągając jednego ze stoperów, atakujący skrzydłowy, czy też tam ta jedna z tych takich dziesiątek,

Więc mam wrażenie, że z Zirkse tak na poczynania ofensywne to za dużego wpływu nie miał. Moim zdaniem, no nie przekonał tą zmianą, tak przynajmniej mnie. I Rasmus Hoedon też nie przekonał swoją drogą, to w ogóle cały ten duet wprowadzony razem to niespecjalnie funkcjonował. Zobaczymy też właśnie, jak docelowo Zygze będzie wykorzystywany, ale jeżeli Marcus Rashford w oczach Rubena Amorima jest napastnikiem, no to jego zmiennikiem jest najprawdopodobniej Rasmus Hojlund, a Joshua Zygze będzie grał właśnie, jak będzie tylko okazja, to raczej za ich plecami. Znaczy, za plecami jednego z nich. O, może w ten sposób. Tego się spodziewam. Będziemy obserwować uważnie kolejne wybory kadrowe Rubena Amorima.

Tak. To jest skala tego, jak wielkim wydarzeniem medialnym jest Manchester United. To prawda. Zobaczymy, jak będzie sobie z tym radził. A Pawle, przepraszam, że ja się teraz trącę jeszcze. Trącaj się, śmiało. Jak bardzo zaskoczyło Cię to, że akurat ze wszystkich piłkarzy pierwszego gola kadencji Rubena Amorima strzelił Marcus Rashford? Całkiem mnie to zaskoczyło, muszę przyznać. Ja w ogóle, jak ten pierwszy gol padł, to ja byłem w szoku, że wiesz, rany, czy on przychodzi i po prostu nagle robi z Marcusa Rashforda prawdziwego napastnika? Więc, no, było takie lekkie zdziwienie. Ta akcja w ogóle... A nie pamiętasz, a zwróciłeś uwagę, że właściwie... Trzech poprzednich trenerów zawsze robiło z Marcusa Rashforda bardzo dobrego napastnika czy bardzo skutecznego piłkarza, na którym można opierać drużynę.

Po czym co się działo z Marcusem Rashfordem? On w pewnym czasie stawał i przez uparte stawanie na niego, gdy był totalnie bez formy i wracał do swojego takiego zwyczajowego poziomu tych siedmiu, ośmiu goli na sezon Premier League, drużyna totalnie nie miała odpowiedzi na to. Obawiam tylko tego, żeby znowu nie było, że Marcus Rashford będzie miał bardzo dobry start pod wodzą nowego trenera. Rubén Amorim stwierdzi, że tak, Marcus Rashford to jest ten piłkarz, na którym można budować ofensywę Manchesteru United. Marcus Rashford skończy swój okres takiego, jakby to powiedzieć, miesiąca miodowego z nowym trenerem. Zacznie znowu marnować sytuacji na potęgę i być nieskuteczny, być frustrujący i uparcie będzie trener i tak na niego stawiał, bo to był najlepszy piłkarz ofensywny i będzie wierzył, że on dalej będzie w stanie być, że się odbuduje i na tym się skończy funkcjonowanie ofensywy.

To jest jeden z bardzo, moim zdaniem... Jeżeli miałbym stawiać na upadek Rubena Amorima w Manchesterze United, czego sobie nie życzę, jeżeli to moje słowa zostaną zweryfikowane negatywnie, to będzie bardzo dobrze. To jest jeden z potencjalnych scenariuszy upadku Rubena Amorima w Manchesterze United, który ja uważam za najbardziej prawdopodobny. Zobaczymy na pewno. Marcus Rashford strzelił gola, okej, ale ja bym nie powiedział, że to był dobry mecz w jego wykonaniu. Zresztą żaden zawodnik ofensywny tak naprawdę. Może ten Bruno jakoś się tam pokazał. Zobaczymy też. Między Bogiem a prawdą to na tej pozycji napastnika wybór jest jak na razie bardzo mizerny, no bo żaden z ofensywnych piłkarzy liczbami nie powala.

Najlepszy nadal jest Alejandro Garnacze, jeśli się nie mylę. Najlepszy strzalec w lidze, trzy gole. W 12 kolejkach. A to nie jest tak właśnie, że Argentyńczyk też jest w jakiejś wybitnej formie. Możemy powiedzieć, że jak na jego wiek spisuje się dobrze, no ale liderem ofensywy to on raczej nie jest. Także jestem ciekawy, czy tutaj znajdzie jakieś pokłady talentu w Rasmusie Hoylundzie, czy kolejny raz spróbuje przebudzić Markusa Rashforda. Na pewno bardzo ciekawie będzie się to oglądać i zobaczymy, jakie pomysły będzie miał Rubén Amorim. A ja jeszcze w ogóle dodam, że po tym golu na 1-0 tak szybko strzelonym, to już miałem flashbacki z tego pierwszego meczu Olegu na Russell Skiera i 5-1 z Cardiff.