Kobiecy Świat na GS-ie. Namibia. GS Trophy 2024

Czyli żeby poczuć ten motocykl, a nie tylko jechać określone, nie wiem jak to nawet powiedzieć... Chciałam poczuć, chciałam, żeby to, czego nauczę się, nie zostało przez ciało zapomniane. Tylko, że jeżeli wsiądę na motocykl za jakiś czas, to żebym znowu wiedziała, że czuję ten motocykl i żeby jechać. I myślę, że generalnie przygotowania do GS Trophy to był... Zbieg okoliczności, które... Ja tak czuję, że to była moja droga, ponieważ rozpoczęłam treningi z Gabrysiem, Gabriel Marcinów. Czyli dziewięciokrotny mistrz Polski w trialu.

Idź do kogoś, kto po prostu pomoże. Powiedz mi, bo ty wymieniałeś bardzo dwie, nie znam tych osób, ale zakładam bardzo popularne osoby i doświadczone osoby. Jak do nich dotarłaś w ogóle? Nie. Jeśli chodzi o Gabriela, to znałam już wcześniej. Kiedyś, kiedyś, kiedyś byłam na treningu trialowym u niego, ale to naprawdę kilka lat przed tym, kiedy zgłosiłam się do niego znowu. A jeśli chodzi o Grzegorza, to moja przyjaciółka powiedziała, że ma kuzyna, który jeździ w motocrossie. I udając się do tego kuzyna, tak, zaczęliśmy rozmawiać. Mówię, wiesz, ja mam taką osobę, no i przyjeżdża Grzegorz. I nie zapomnę nigdy tego spojrzenia, bo to nie było spojrzenie, bo Wojtek mówi, wiesz Grzesiek, mam tutaj dla Ciebie taką dziewczynę, która chce wziąć udział w GS Trophy i będzie trenować, chce trenować.

Może też nie było dla mnie, ale było w mojej głowie tak długo i to było moje marzenie. Tak powiedziałam sobie, że już jakby nieważne jest, co kto powie albo co uważa. Bo wiem, że między innymi dlatego, że ja wcześniej bardzo dużo pracowałam w pozycji siedzącej, więc to moje ciało było totalnie zamrożone. Ono nie czuło nic. Więc w momencie, kiedy zaczynałam trenować i tego progresu nie było i ja nie mogłam jakby wyjść Fantastyczne było to, jak Gabriel się mówi, weź wychyl biodra. A ja mówię, no przecież wychylam. A on mówi, nie, nie wychylasz. I było tak, że nagrał mnie. Ja mówię, kurde, ale ja to przecież wszystko widziałam swoimi oczami, wyobraźni.