À propos przekładu

No wielu, wielu naprawdę wybitnych i bardzo znanych autorów i autorek. No ale właśnie, to by było podtrzymanie tej umniejszającej narracji, jeśli wspomniałabym tylko o autorach tłumaczonych, a nie o autorach tłumaczeń, więc wymienię też z kim te rozmowy Zofia Zaleska prowadzi, bo są to naprawdę wybitne postacie, takie jak Ryszard Engelking, Jan Gondowicz, Magda Hajdel, Andrzej Jagodziński, Jerzy Jarniewicz, Ireneusz Kania, Michał Kłobukowski, Małgorzata Łukasiewicz, Carlos Marodan Casas, Piotr Sommer, Anna Wasilewska czy Teresa Worowska. Uff, długa lista, ale bardzo ciekawe rozmowy. Bardzo też dużą część tych tłumaczy i tłumaczek ogromnie cenię i lubię ich przekłady, więc też jeśli któreś z tych nazwisk wam się dobrze zapamiętało, to koniecznie z tą osobą rozmowę sprawdźcie.

Ale u Mińskiego też ciekawi właśnie ich warsztat i to jak ta praca bardzo długo niedoceniana wygląda i z czym się wiąże. I oczywiście to jaka jest rola tłumaczy dziś i wtedy, czyli no właśnie rola osób poprzez wrażliwość których tak naprawdę te największe literackie dzieła poznajemy. Jest to super ciekawa perspektywa i naprawdę mocno Wam tę książkę polecam. Podobnie jak dwie już ostatnie książkowe rekomendacje w tym odcinku, ale obie zestawione ze sobą, bo obie eseistyczne. Pierwszą z nich jest zbiór esejów Małgorzaty Łukasiewicz zatytułowany Pięć razy o przekładzie.

To jest również publikacja, która powstała parę lat temu przy wsparciu odnalezionego w tłumaczeniu i również jest to publikacja w moim odczuciu jakoś ważna. Również autorstwa tłumaczki, a przez to nieco bardziej osobista. No bo pisząc o przekładzie Łukasiewicz pisze w gruncie rzeczy o swojej pracy, o swojej roli, o wyzwaniach, przed którymi również sama staje, ale też nie jest tak, że jest to eseistyka całkiem sobna, raczej bym powiedziała, że Otwarta i otwierająca, bo zmagająca się z próbą zdefiniowania samej literatury i tego, co literaturze robi, co jej daje przekład.

Też w tych esejach Łukasiewicz zmaga się z takim opisem pozycji obcości w kontekście poznawania opowieści w innych językach, w kontekście przekładania właśnie nie tylko tekstu, ale samego kontekstu, kultury nierzadko. Książka, która tradycje przekładu i jego warsztat wpisuje naprawdę w szerszy kontekst i w tym sensie uważam, że jest to lektura ciekawa dla każdego czytelnika i czytelniczki, nie tylko dla tych stricte zainteresowanych instytucją przekładu. I w dość podobny sposób myślę też o książce profesora Tadeusza Sławka, książce, która nosi tytuł Na okrężnych drogach.