À propos granic

I w tym kontekście też bardzo polecam Wam książkę, którą, tak, ja wiem, polecałam ją już À propos kilka razy, więc o niej krótko, ale nie mogę się powstrzymać, bo uważam, że w kontekście tego szerokiego rozumienia granic jest ona jakoś niezwykle ciekawa, bo ona wspaniale dekonstruuje te właśnie pojęcia, ram i na poziomie refleksji o określonych pojęciach, I na poziomie samego języka, a mówię o wspaniałych argonautach, czyli książce Maggie Nelson. Książce opowiadającej właśnie między innymi o płynności granic. Granic seksualności, tożsamości, granic samych pojęć, granic języka, granic doświadczeń. To znaczy jest to książka o tym, że właśnie nie istnieją określone granice dla doświadczeń, bo ich doświadczanie jest właśnie indywidualne i warunkowane przez tożsamość, która może się wyrywać z ram klasycznej opowieści.

I ten indywidualny czynnik może te doświadczenia właściwie multiplikować w nieskończoność w tym rozmyciu. I tak na przykład Nelson daje nam opis doświadczenia macierzyństwa przez osobę niebinarną. Oddaje to bardzo ciekawie w języku, który jeszcze się z tymi tożsamościowymi wyzwaniami zmaga. Dla mnie jest to absolutnie wspaniała rzecz, która bardzo poszerza wyobraźnię i rozumienie tego, na ile granica może być ograniczeniem, a na ile jej przełamywanie może być wyzwoleniem. I bardzo Wam tę książkę w tym kontekście polecam. Wiąże mi się to też z taką psychologiczną refleksją wokół stawiania granic, tych granic osobistych. To znaczy, że zdrowe granice to takie, które no po pierwsze istnieją, ale po drugie nie przypominają muru, że zdrowe granice są mocne, ale nie są niezmienialne.