#122 Romans Profesora Douglasa

W roku 1970 broni doktoratu i przebija się do świata naukowego. Pierwszą posadę otrzymuje w Edinburgh State College w Pensylwanii. Jest profesorem nadzwyczajnym biologii. Studenci, współpracownicy i przełożeni bardzo lubią i bardzo chwalą profesora, jednak on nadal chce czegoś więcej. Rok później pracuje już w W. Elton Jones Cell Science Center w Lake Placid w stanie Nowy Jork. W tej prywatnej firmie zajmuje się pracą badawczą. Awansuje na dyrektora ośrodka mikroskopii elektronowej. Jest także zastępcą dyrektora ds. edukacji.

Bardzo szybko jego nazwisko zaczyna być znane i znaczące w kręgach naukowych. On sam specjalizuje się w izolacji komórek i hodowaniu ich poza organizmem. Pracuje nad wieloma projektami z zakresu hodowli tkanek i komórek. Regularnie publikuje swoje artykuły w czasopismach branżowych. Składa wnioski o granty do prywatnych fundacji i Narodowych Instytutów Zdrowia. Wraz z upływem lat sam zasiada w panelach recenzenckich instytutów, nadzorując i oceniając prace swoich rówieśników. Uczy także w swojej macierzystej uczelni w Plattsburgh oraz w North County Community College. Jest konsultantem Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego i Wydziału Medycyny w Memorial Hospital w Pawtucket na Rhode Island.

Tylko jedna pewna prozaiczna sprawa może mu popsuć przeżywanie jego drugiej miłości. Są to pieniądze. Spędzanie czasu z Robin staje się coraz bardziej kosztowne, a profesor nie ma już na tyle środków, żeby płacić kobiecie. Ma jedynie 16 tysięcy dolarów oszczędności, jakie udało mu się wraz z żoną uzbierać. Wpada więc na genialny w jego mniemaniu pomysł. Granty i stypendia jakie otrzymywał pozwalały mu na zatrudnienie pracowników. Dlaczego więc nie zatrudnić Robin na etacie? Przecież ona mówiła Douglasowi wiele razy, że praca jaką się aktualnie para to jest tylko na jakiś czas, tylko na chwilę, póki nie uzbiera odpowiedniej ilości pieniędzy na nowy start.

Kiedy Nancy przybywa do szpitala to pierwszy raz widzi Robin. Dziewczyna siedzi przy łóżku jej męża. Dla żony profesora to ogromne, ogromne upokorzenie. Przez całą drogę powrotną nie odzywa się ani słowem do męża. Między rzeczami jakie zabrała Robin dzień wcześniej są kluczyki do skrytki depozytowej zarejestrowanej na nazwiska Douglas oraz jej. Kobieta idzie zatem do banku, otwiera skrytkę i staje w obliczu faktu, że w środku nic nie ma. Skoro pieniędzy nie ma w skrytce, to prawdopodobnie mężczyzna trzyma je w domu. Robin dzwoni do profesora i informuje go, że jedzie do niego do domu.