Mentionsy

I tutaj od 12 rozdziału, od tej dziesiątej ostatniej plagi mamy ten konkretny moment, kiedy Bóg realizuje swoją obietnicę złożoną i Mojżeszowi i złożoną Izraelowi, że ich wyprowadzi, że ich wyratuje z Egiptu.

No i jednym z tych kluczowych imion tej księgi jest oczywiście imię Mojżesza,

które teoretycznie, przynajmniej tak jak czytamy sobie te pierwsze rozdziały, to będzie związane z tym, że został wyjęty z wody, bo tak córka faraona będzie o tym Mojżeszu mówić.

Wyjęłam go z wody, więc nazwała go Mojżesz.

No i właśnie w tym niezwykłym momencie w tej partii Księgi Wyjścia mamy ten moment, gdzie w jakimś sensie Mojżesz albo Bóg przez Mojżesza z tej wody wyprowadza do wolności.

I nagle pojawia się Mojżesz, który burzy ich ten kiepski, pełen jakby trudności, ale jednak stabilny świat, do którego zresztą potem będą tęsknić cały czas, prawda, że woleliby nie wychodzić.

Spadają plagi, które krok po kroku jakby ukazują wyższość Boga Jachwę nad bóstwami Egiptu i w końcu ta finalna plaga, gdzie Mojżesz mówi, że zginą pierworodni, ci, którzy byli dziedzicami, ci, którzy mieli być tym kolejnym pokoleniem.

Jest to bardzo trudna lekcja dla samych Izraelitów, dla Mojżesza, pewnie dla Egipcjan też.

Mieli też pretensje do Mojżesza, czy żeby w Egipcie było za mało grobów, żeś nas stamtąd wywiódł, abyśmy pomarli na pustyni?

Dokonała się niezła wolta, dlatego że Księga Wyjścia rozpoczyna się sytuacją, kiedy Aaron i Mojżesz stają przed Faraonem, mówią mu o tym, że objawił się im Bóg, że chcą wyjść na pustynię, oddać hołd.

I tutaj widać, że Pan Bóg widzi reakcję Faraona, ale też przepatruje się uważnie reakcją ludzi, którzy wyszli pod władzą Mojżesza z Egiptu.

pewnych ponownych historii w życiu Mojżesza, kiedy raz ucieka przed gniewem i śmiercią jako niemowlę w drugim rozdziale, potem znowu ucieka przed Faraonem w tym drugim rozdziale na pustynię midianicką w wieku 40 lat.

Apostoł Paweł w tym pierwszym misie do Koryntian, to też w Radzie X mówi o tym, że ojcowie nasi byli ochrzczeni w Mojżesza w obłoku i w morzu.

I ciekawe, że po przejściu przez morze, które dokonuje się w czasie nocy, XXVII wiersz mówi o tym, że kiedy przeszli przez te wody, Mojżesz uniósł rękę nad morze