Mentionsy

Drach, o ile pamiętam.

Pokora, Morfina, Drach.

Ale ciekawe było dla mnie to, o czym pan powiedział przed chwilą, że z pana perspektywy drach był bardziej awangardowy niż np. morfina, gdzie miałem wrażenie, że drach jednak na poziomie narracyjnym jest trochę prostszy niż te różne sztuczki, które Twardoch robi w morfinie, które wymagają dużej uwagi, wymagają odkrycia tego, co się dzieje z językiem bohatera, jaki on jest.

Czy w takim razie można by powiedzieć, bo tak z tego, tak zrozumiałem z tego, co pan mówi, że kiedy chociażby czyta się czy Dracha, czy Pokorę na przykład, mocno eksplorowane wątki niemieckie, to te obserwacje Twardocha na temat Niemiec są, nie wiem jak to ująć,

Przyznam, że miałem teraz przerwę w czytaniu Twardocha, bo będąc miłośnikiem głównie wczesnych tych jego książek, czyli i Morfiny, i Dracha.

Dracha zresztą czytałem też po śląsku, Pokorę czytałem po śląsku.

No i gdzieś tutaj rozpoznałem taki trochę powrót do tego, co było przecież w Drachu, kiedy ta historia z córką, z tym wypadkiem, jest taki moment, że człowiek czyta tę książkę i od któregoś momentu wiadomo, jak ona się skończy.

Mój ulubiony fragment z Dracha, jak jest opisany, jak tam któryś tam baron jedzie, jest opisany samochód.