Mentionsy

8 listopada 1519 r. Cortés i Montezuma spotkali się po raz pierwszy w Tenochtitlan.

Nazwa Tenochtitlan pochodzi z języka Nahuatl, którym mówiono w Imperium Asteckim.

Wszystko dlatego, że według legendy Tenochtitlan powstało w miejscu, gdzie na kwitnących opuncjach dostrzeżono orła z wężem w dziobie, na wystepce na jeziorze Texcoco.

I zresztą nie bez kozary, bo dawne Tenochtitlan to dzisiaj Ciudad de Mexico, czyli dawna stolica Meksyku.

Z ciekawostek powiem Wam też, że Aztekowie i inne plemiona zamieszkujące tereny dzisiejszego Meksyku uważały Wszechświat za kwiat o czterech płatkach, którego centrum mieściło się właśnie Tenochtitlan.

Tenochtitlan było w tym czasie naprawdę imponujące.

W porównaniu z miastami takimi jak Rzym czy Ateny z naszego europejskiego podwórka, Tenochtitlan było młode.

W jego skład wchodziły właśnie Texcoco, Tlacopan i Tenochtitlan.

Sosiednie miasta musiały jednak płacić Tenochtitlan daninę, a w zamian otrzymywały ochronę i pewną autonomię.

Montezuma urodził się około 1466 roku w rodzinie królewskiej, wywodzącej się bezpośrednio od założycieli Trójprzymierza pomiędzy Tenochtitlan, Texcoco i Tlacopan.

Generalnie biczowanie miało oznaczać jedność z kosmosem, symbolizowaną przez spiralki czy motywy muszli, które ozdabiały gmach szkoły w Tenochtitlan.

Luka z kolei mówi o śmierci w wyniku nieszczęśliwego wypadku, mianowicie w wyniku zawalenia się akweduktu w czasie ucieczki od powodzi, która nawiedziła Tenochtitlan w tym samym roku.

W kolejnych podbojach niesomu przeszkodziły przegrane bitwy, które uszczknęły sporo złota ze skarbca, katastrofy naturalne zesłane na Tenochtitlan, w tym klęski głodu, trzęsienie ziemi i podtopnienia miasta.

Cały Tenochtitlan czekał wówczas ciszy, wierząc, że brak ponownego rozpalenia płomienia wyzwolił potwory.

Świątynia zniszczona przez ogień, piorun uderzający w Świątynię Boga Płyskawic, powódź w Tenochtitlan oraz brząca woda.

I po drugiej stronie Hiszpanie, zachwyceni wspaniałościami Tenochtitlan i jego bogactwami, a jednocześnie pogardzający prymitywizmem i barbarzyńskimi zwyczajami Azteków.

Hiszpanie zaczęli uważać Tenochtitlan i w ogóle całe Imperium Asteckie za swoje.

Cortés pozostał w Tenochtitlan do kwietnia 1520 roku, mieszkając przez cały ten czas w pałacu Montezumy.

Niegody Velázquez zarzucił mu, że tak by wywołuje rewelje wobec króla hiszpańskiego i wysłał ekspedycję karną, w związku z czym Cortés musiał opuścić Tenochtitlan i stawić czoła swoim pobratymcom.

Na czas swojej nieobecności Cortés ustanowił jednego ze swoich kapitanów, Pezreal de Alvarado, jako tymczasowego zarządcę Tenochtitlan.

Dignawszy kiszpanów Tenochtitlan, Aztekowie wybrali nowego tlatoaniego, Huitlahuaca, brata Montezuma, tego samego, który radził już przed przybyciem Cortesa stawienie militarnego oporu.

Cortes powrócił do Tenochtitlan dopiero 24 czerwca po pokonaniu ludzi Diego de Velázqueza.

Tenochtitlan Cortés zastał sytuację zupełnie inną niż ją zostawił.

Ze śmiercią Montezumy rozpoczęła się noche triste, dosłownie smutna noc, kiedy Tokiszpanie uciekli po zmroku z Tenochtitlan.

Ich ucieczka została zresztą bardzo szybko odkryta i mieszkańcy Tenochtitlan zaatakowali ich ze swoich kajaków.

Zmarł 2 grudnia 1537 roku, 26 lat po upadku Tenochtitlan.