Mentionsy

Poznaliśmy nie tylko Cortésa, ale także Maninche i jej szczególne znaczenie dla Meksyku, a dzisiaj skupimy się na postaci Montezumy oraz samym Cortésie.

Świątynia została zburzona po obaleniu Montezumy.

Inną niezwykle ważną w tej naszej opowieści budowlą był Pałac Montezumy, po hiszpańsku Casas Nuevas de Montezuma .

Było to miejsce medytacji i modlitwy dla Montezumy.

Poza tym w pałacu oczywiście mieściły się także prywatne komnaty Montezumy oraz pokoje dla gości.

Doszukałam się informacji, że dwa z tych pokoi były przeznaczone specjalnie dla dwóch bliskich stojuszników Montezumy, dowódców Texcoco i Tlacopan.

Ojciec Montezumy również był tlacoanim.

W tym czasie władzę nad imperium sprawował jeszcze ojciec Montezumy do roku 1486.

Po nim władzę przejął wuj Montezumy, który był Tlatoaniem do roku 1502 i przestał nim być, bo zmarł.

Uchował się taki jeden pióropusz do naszych czasów i można go dzisiaj podziwiać w Muzeum Narodowym w Ciudad de México, ale jego rzeczywiste przeznaczenie nie są znane i w sumie do końca nie wiemy, czy należą do Montezumy, czy do jakiegoś innego wojownika.

Ruch jednak był bardzo ciekawy, bo dokłada kolejną cegiełkę do wojskowej famy Montezumy.

Cortés wylądował na wybrzeżu w kwietniu 1519 roku i niedługo później do Montezumy zaczęły spływać raporty dotyczące dziwnych ludzi na dziwnych zwierzętach, przybyłych nie wiadomo skąd.

Pierwsze to przyjęcie Cortesa z honorami, jak nakazywała salicja, a drugie, zasugerowane głównie przez brata Montezumy, żeby dać odpowiedź zbrojną i po prostu

Zdobył miejscowości, które wcześniej należały do Montezumy i zawarł sojusze z wrogami azteckiego władcy.

Widzieliśmy już, jak Cortés ręcznie wykorzystywał niechęć do Montezumy, by zaskarbić sobie przychylność lokalnej ludności.

Na marginesie powiem Wam, już trochę komentując tę scenę, że słowa Montezumy są ujęte w liście Cortesa w cudzysłowie, jakby miały być dokładnie zacytowane.

Nie mógł więc dokładnie zapamiętać przemówienia Montezumy.

To, co Cortés uznawał za przejaw poddania, dla Montezumy było symbolem władzy.

Możliwe jest zatem, że to, co wydawało się biernością Montezumy, było po prostu przejawem jego dobrej woli.

Zwłaszcza, że nie zachowały się żadne zapiski ani kroniki bezpośrednio z ręki Montezumy, a to, co o jego zachowaniu wiemy, to relacje Konquistadorów.

Otrzymawszy raporty o zabiciu jego żołnierzy w regionie Veracruz, udał się do pałacu Montezumy, by go oskarżyć o stawianie Hiszpanom oporu.

Jednakże Cortés skorzystał z okazji, by zbliżyć się do Montezumy, jako że mieszkali razem w tym samym miejscu.

Cortés pozostał w Tenochtitlan do kwietnia 1520 roku, mieszkając przez cały ten czas w pałacu Montezumy.

Wobec tego Cortés odstawił polityczną szopkę przy wykorzystaniu Montezumy, usiłując przekonać Azteków do poddania się.

Nie do końca wiadomo, co się stało z ciałem Montezumy.

Wersja trzecia, z kolei, skupia się na przedstawieniu Montezumy jako męczennika w imię wolności, trochę jak Chrystusa cierpiącego niesprawiedliwie za swój lud.

Ze śmiercią Montezumy rozpoczęła się noche triste, dosłownie smutna noc, kiedy Tokiszpanie uciekli po zmroku z Tenochtitlan.

Jak wspomniałam, następcą troną został brat Montezumy, który jednak niestety umarł na ospę wieczną sześć miesięcy później, w listopadzie 1520 roku.

Nie było w tym wszystkim za wiele miłości i jedności, więc Cortés mógł się jawić jako wyzwoliciel dla tych plemion spod władzy Montezumy.