Mentionsy

Miałem też szczęście do trenera Jana Urbana, którego bardzo szanuję i który dla mnie gdzieś tam...

A na czym polega fenomen Jana Urbana, że tak naprawdę trudno jest znaleźć piłkarza w Polsce, który wypowiedziałby się o nim negatywnie, że jest nieprawdopodobnie wielka grupa piłkarzy, którzy wiele mu zawdzięczają, praktycznie w każdym klubie, w którym pracował i że to w ogóle jest jedna z takich najbardziej pozytywnych postaci w polskiej piłce.

co wtedy, wiesz, takie było wprowadzenie, no bo wcześniej, jak nie było trenera w Polsce, to wiadomo, jakie były treningi w Polsce, gdzieś tam bardziej takie zamordyste, oczywiście, tak, bardziej ta szkoła Franciszka Smudy bliższa pewnie, niż Jana Urbana, natomiast tutaj to było takie inne spojrzenie też dla nas na piłkę, nie, znaczy dla mnie nie, bo ja miałem 17 lat, bardziej dla tych pewnie zawodników doświadczonych i gdzieś tam właśnie to, trener taki memanował właśnie spokojem, tak, gdzieś tam nie krzyczał na odprawach, starł się właśnie takim spokojnym tonem to wytłumaczyć, więc właśnie ja tak zapamiętałem trenera.

Twoim zdaniem on ma papiery, żeby być selekcjonerem, bo ten temat zawsze wraca i wydaje mi się, że kibice tak podchodzą z dystansem do Jana Urbana, z kolei piłkarze, którzy mieli z nim do czynienia, to bardzo często mówią, że on jak najbardziej ma takie papiery właśnie ze względu na to, że na kadrze nie masz czasu na treningi, że kluczowe jest właśnie to budowanie relacji, takiego autorytetu, to ty byś go widział właśnie w takim miejscu?

Czy wy mieliście wtedy trudne pokolenie dzisiaj, twoim zdaniem, z dzisiejszej perspektywy w Legii do prowadzenia nawet dla samego Jana Urbana?

Ale nie było takich rozmów jakby jak u Jana Urbana indywidualnych, co u Ciebie słychać, czy w domu wszystko ok?