Mentionsy

Szafa Melomana
Szafa Melomana
15.11.2024 20:01

#142 Gabriel Fauré (I)

Gdy Gabriel Fauré przyszedł na świat, swoje późne utwory pisał Fryderyk Chopin. Gdy zmarł, nowatorscy nie byli już Liszt czy Wagner, ale Schönberg, druga szkoła wiedeńska, jazz i muzyka atonalna. Był łącznikiem – jego twórczość stanowiła pomost między epokami. Choć sam pozostawał do pewnego stopnia wierny przeszłości i stylistyce salonu artystycznego belle époque, zachowywał otwarty umysł, eksperymentował i wspierał twórców poszukujących i przełamujących ograniczenia systemu tonalnego, m.in. Ravela, który był jego uczniem. 4 listopada minęła setna rocznica śmierci Gabriela Fauré. Zapraszam na pierwszą część opowieści o nim i jego muzyce.


Podcast powstał dzięki Mecenasom Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie Patronite.pl.

Rozdziały (12)

1. Wprowadzenie i sponsorzy

Mecenasi Szafy Melomana są wymienieni, a autorka dziękuje za wsparcie, pozwalające na nadawanie w otwartym dostępie.

2. Gabriel Fauré - kontekst i początki

Przedstawianie Gabriel Faurégo, jego twórczości i kontekstu muzyki na początku XX wieku.

3. Kwartet E-moll op. 121

Opisanie i analiza kwartetu E-moll op. 121, nagrania live z 2018 roku.

4. Dzieciństwo i edukacja Faurégo

Opisana jest rodzina Faurégo, jego urodzenie i pierwsze wrażenia związane z muzyką. Mówi się o jego edukacji w szkole Niedermeiera w Paryżu.

5. Gabriel Fauré - kontynuacja

Podkreślana jest rola Louis Niedermeiera w edukacji Faurégo, jego talent i pierwsze utwory. Mówi się o Camille Saint-Saënsie, który wprowadził Faurégo do nowej muzyki.

6. Cantique de Jean Racin

Opisane są okoliczności powstania i popularności utworu Cantique de Jean Racin, napisanego w szkole przez Faurégo.

7. Piosenka na pianinie

Podano fragment utworu Cantique de Jean Racin z tłumaczeniem i zakończenie odcinka.

8. Walki w wojnie francusko-pruskiej

Opis walki pod Sedanem i jej okrutności, opisane w powieści Klęsk Emila Zoli. Fauré uczestniczył w tej wojnie i otrzymał Krzyż Wojenny.

9. Rekwiem Faurégo - analiza

Analiza fragmentów Requiem Faurégo, w tym Hostias i ofertorium, z uwzględnieniem ich symboliki i mowy muzycznej.

10. Nokturny Esmol Gabriela Faurégo

Rozważania nad pierwszym Nocturnem Esmol Gabriela Faurégo, jego pochodzenie i znaczenie w twórczości kompozytora.

11. Nagrazenia Germaine Thyssen-Valentin

Opis nagranych w latach 50. XX wieku kompletu dzieł fortepianowych Gabriela Faurégo przez Germaine Thyssen-Valentin, jej karierę i wpływ na odczytanie muzyki Faurégo w tamtych czasach.

12. XIII Nocturne Gabriela Faurégo

Posłuchanie XIII Nocturne Gabriela Faurégo w wykonaniu Erika Heitzika, analiza muzyki i jej znaczenia.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 15 wyników dla "Faurégo"

Na miesiąc przed śmiercią Faurégo w czasopiśmie The Musical Quarterly Copland opublikował artykuł o znamiennym tytule Gabriel Fauré, a neglected master, czyli Gabriel Fauré, pomijany, zapomniany, porzucony mistrz.

Pozycja Gabriela Faurégo w muzyce współczesnej jest w kilku aspektach ciekawa i unikatowa.

Monograficzne koncerty z muzyką Faurégo są tam równie popularne co u nas w Nowym Jorku monograficzne koncerty z muzyką Chopina.

Za jego życia, to jest za życia Faurégo, przełamano bariery systemu tonalnego.

Szczęście w nieszczęściu Gabriela Faurégo polegało na tym, że w przeciwieństwie do Mozarta czy Beethovena nie miał on w życiorysie tak dramatycznych historii nadających się na film jak Kopia Mistrza czy Amadeusz, choć na upartego można byłoby z jego romansów zrobić coś w rodzaju filmu o myśliweczku czy filmu czeskiej telewizji o smetanie.

Autor chyba najlepszej biografii Gabriela Faurégo, wydawca jego korespondencji, zdecydowanie najlepszy na świecie znawca twórczości Faurégo, uważa, że Fauré chciał za pomocą tych kwartetów niejako stworzyć swój gatunek.

W czasach Faurégo kogoś częściej wykonywano, no to był to Mozart.

Jednak nieczęsto podziw był dla Faurégo argumentem do dedykowania.

Niedermeier stał się dla Faurégo ojcem, którego ten tak naprawdę miał w życiu bardzo niewiele, raptem przez cztery lata.

Był styczeń roku 1866 i choć do tego właśnie nauka Faurégo zmierzała, czyli do objęcia tego stanowiska, to z tej roboty trudno się było tak naprawdę cieszyć.

Rekwiem Faurégo chętniej niż jakiekolwiek inne wykonuje się na wojskowych pogrzebach.

Czytam początkowe słowa, które w rekwiem Faurégo brzmią jak skupiona, powoli wypowiadana, monotonnie, pokornie modlitwa.

Wspominałem o salonie Pauline Viardot, do którego Faurégo wprowadził Saint-Saëns, Schumann, Liszt, Wagner.

Prawdopodobnie przez tę muzykę, a konkretnie przez Schumana i Chopina najważniejszym instrumentem w twórczości Gabriela Faurégo stał się fortepian.

Słuchaliśmy pierwszego nocturnu S-moll Gabriela Faurégo w wykonaniu Germain-Thyssen-Valentin, pierwszej pianistki, która nagrała komplet muzyki fortepianowej Gabriela Faurégo.