Mentionsy
#142 Gabriel Fauré (I)
Gdy Gabriel Fauré przyszedł na świat, swoje późne utwory pisał Fryderyk Chopin. Gdy zmarł, nowatorscy nie byli już Liszt czy Wagner, ale Schönberg, druga szkoła wiedeńska, jazz i muzyka atonalna. Był łącznikiem – jego twórczość stanowiła pomost między epokami. Choć sam pozostawał do pewnego stopnia wierny przeszłości i stylistyce salonu artystycznego belle époque, zachowywał otwarty umysł, eksperymentował i wspierał twórców poszukujących i przełamujących ograniczenia systemu tonalnego, m.in. Ravela, który był jego uczniem. 4 listopada minęła setna rocznica śmierci Gabriela Fauré. Zapraszam na pierwszą część opowieści o nim i jego muzyce.
Podcast powstał dzięki Mecenasom Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie Patronite.pl.
Rozdziały (12)
Mecenasi Szafy Melomana są wymienieni, a autorka dziękuje za wsparcie, pozwalające na nadawanie w otwartym dostępie.
Przedstawianie Gabriel Faurégo, jego twórczości i kontekstu muzyki na początku XX wieku.
Opisanie i analiza kwartetu E-moll op. 121, nagrania live z 2018 roku.
Opisana jest rodzina Faurégo, jego urodzenie i pierwsze wrażenia związane z muzyką. Mówi się o jego edukacji w szkole Niedermeiera w Paryżu.
Podkreślana jest rola Louis Niedermeiera w edukacji Faurégo, jego talent i pierwsze utwory. Mówi się o Camille Saint-Saënsie, który wprowadził Faurégo do nowej muzyki.
Opisane są okoliczności powstania i popularności utworu Cantique de Jean Racin, napisanego w szkole przez Faurégo.
Podano fragment utworu Cantique de Jean Racin z tłumaczeniem i zakończenie odcinka.
Opis walki pod Sedanem i jej okrutności, opisane w powieści Klęsk Emila Zoli. Fauré uczestniczył w tej wojnie i otrzymał Krzyż Wojenny.
Analiza fragmentów Requiem Faurégo, w tym Hostias i ofertorium, z uwzględnieniem ich symboliki i mowy muzycznej.
Rozważania nad pierwszym Nocturnem Esmol Gabriela Faurégo, jego pochodzenie i znaczenie w twórczości kompozytora.
Opis nagranych w latach 50. XX wieku kompletu dzieł fortepianowych Gabriela Faurégo przez Germaine Thyssen-Valentin, jej karierę i wpływ na odczytanie muzyki Faurégo w tamtych czasach.
Posłuchanie XIII Nocturne Gabriela Faurégo w wykonaniu Erika Heitzika, analiza muzyki i jej znaczenia.
Szukaj w treści odcinka
Na miesiąc przed śmiercią Faurégo w czasopiśmie The Musical Quarterly Copland opublikował artykuł o znamiennym tytule Gabriel Fauré, a neglected master, czyli Gabriel Fauré, pomijany, zapomniany, porzucony mistrz.
Pozycja Gabriela Faurégo w muzyce współczesnej jest w kilku aspektach ciekawa i unikatowa.
Monograficzne koncerty z muzyką Faurégo są tam równie popularne co u nas w Nowym Jorku monograficzne koncerty z muzyką Chopina.
Za jego życia, to jest za życia Faurégo, przełamano bariery systemu tonalnego.
Szczęście w nieszczęściu Gabriela Faurégo polegało na tym, że w przeciwieństwie do Mozarta czy Beethovena nie miał on w życiorysie tak dramatycznych historii nadających się na film jak Kopia Mistrza czy Amadeusz, choć na upartego można byłoby z jego romansów zrobić coś w rodzaju filmu o myśliweczku czy filmu czeskiej telewizji o smetanie.
Autor chyba najlepszej biografii Gabriela Faurégo, wydawca jego korespondencji, zdecydowanie najlepszy na świecie znawca twórczości Faurégo, uważa, że Fauré chciał za pomocą tych kwartetów niejako stworzyć swój gatunek.
W czasach Faurégo kogoś częściej wykonywano, no to był to Mozart.
Jednak nieczęsto podziw był dla Faurégo argumentem do dedykowania.
Niedermeier stał się dla Faurégo ojcem, którego ten tak naprawdę miał w życiu bardzo niewiele, raptem przez cztery lata.
Był styczeń roku 1866 i choć do tego właśnie nauka Faurégo zmierzała, czyli do objęcia tego stanowiska, to z tej roboty trudno się było tak naprawdę cieszyć.
Rekwiem Faurégo chętniej niż jakiekolwiek inne wykonuje się na wojskowych pogrzebach.
Czytam początkowe słowa, które w rekwiem Faurégo brzmią jak skupiona, powoli wypowiadana, monotonnie, pokornie modlitwa.
Wspominałem o salonie Pauline Viardot, do którego Faurégo wprowadził Saint-Saëns, Schumann, Liszt, Wagner.
Prawdopodobnie przez tę muzykę, a konkretnie przez Schumana i Chopina najważniejszym instrumentem w twórczości Gabriela Faurégo stał się fortepian.
Słuchaliśmy pierwszego nocturnu S-moll Gabriela Faurégo w wykonaniu Germain-Thyssen-Valentin, pierwszej pianistki, która nagrała komplet muzyki fortepianowej Gabriela Faurégo.
Ostatnie odcinki
-
#169 Stabat Mater Szymanowskiego
27.03.2026 18:12
-
#168 John Dowland
25.02.2026 22:56
-
#167 Magdalene Ho
06.02.2026 15:42
-
#166 Wilhelm Furtwängler
23.01.2026 16:43
-
#165 LIVE 15 - Podsumowanie roku 2025
09.01.2026 19:56
-
#164 Boska komedia w muzyce
12.12.2025 18:26
-
#163 Wariacje Goldbergowskie
06.11.2025 00:22
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie finału [L...
21.10.2025 15:10
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie III etapu...
17.10.2025 14:08
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie II etapu ...
13.10.2025 14:04