Mentionsy

Jeśli rozumiem, cały czas mówimy o tych trzech kategoriach traktowanych przez pierwszych chrześcijan jako... Wszystkie inne grzechy uważano, że są modlitwy, które kiedy odmawiane są w kościele, już to przez samych grzeszników, którzy popełnili te grzechy, już to przez duchownych, to te grzechy są odpuszczane no właśnie w wyniku odmawiania tych modlitw.

To wszystko jest ważne i to wszystko jest prawda, natomiast to nie jest cała prawda o Kościele.

Pojawia się już później XII wiek, to jest taki moment, kiedy w Kościele Zachodnim pojawia się praktyka podnoszenia hostii.

Bo za nim być może już stoi inny kapłan, który chce też odprawić mszę, bo od XII wieku w kościele zachodnim zanika praktyka koncelebry, mszy koncelebrowanych, czyli trzeba się było dopchać do ołtarza.

I dlatego też komunia dla świeckich nie była udzielana z darów aktualnie konsekrowanych, co jest mankamentem w kościele rzymskokatolickim po dziś dzień, zwłaszcza w Polsce.

I paradoks polega na tym, że ta praktyka została w kościele prawosławnym.

Od tych trzech czynników, na przykład ukraść coś w sklepie, a ukraść coś w kościele, to też jest różnica.

Jan Paweł II powiedział, że te osoby, które żyją w Nowych Związkach, albo te, które się rozwiodły, one są w Kościele.

To, co w kościele katolickim jest możliwe, ale tylko w wyjątkowych sytuacjach.

I dlatego kapłan w formule rozgrzeszenia również w rytmie bizantyjskim, czyli w kościele katolickim rytu bizantyjskiego u grekokatolików wypowiada słowa I ja, niegodny kapłan, mocą mi udzieloną rozgrzeszam i uwalniam cię ze wszystkich grzechów twoich.

W kościele ewangelicko-augsbudzkim, czy w kościele ewangelicko-reformowanym w Polsce jest takie zalecenie, że ma być przy kościele pomieszczenie, w którym można taką spowiedź odbywać, gdzie nie powinno być żadnych telefonów, czyli żadnych mediów, czyli żeby nie było możliwości nagrywania.

On był naszym, moim, był wykładowcą również w Instytucie Ekumenicznym na Kulu i mówił, że w XVIII wieku nieraz było tak, że stał specjalny konfesjonał w kościele luterańskim.

Czyli właśnie u Luteran w tym kościele anglickim reformowanym w Polsce i u Anglikanów taka praktyka takiej spowiedzi usznej istnieje również.

Czyli nieważne jakiego, czyli może być luterański, duchowny, może być prawosławny, starokatolicki, bo tam też jest oczywiście spowiedź, spowiedź powszechna często, ale jest też spowiedź uszta, możliwe na przykład w kościele polsko-katolickim i u mariawitów tak samo.

Nie wiem, na ile będzie się ojciec chciał zapuścić w taką przestrzeń spekulacji, ale patrząc na to, jak w Kościele rozwijała się praktyka pokuty i na te różne pytania zmieniające się sytuację, w której jesteśmy, te wyzwania kościelne, które widzimy,

Jak ojciec widzi kierunki, w jakich ta praktyka pokuty w Kościele może się zmieniać?