Mentionsy

Konceptualne, jeżeli chodzi o to, jak pracuje się z emailem.

Więc jeżeli jesteś osobą, teraz zwracamy się do słuchacza, która bierze odpowiedzialność, to dobrze.

Ona jest taka w pewnym sensie płaska, czyli ludzie potrafią w sposób bardziej chaotyczny, można powiedzieć, taki racjonalny, wynajdować super fajne połączenia.

I ja uważam, że osoby, które myślą, które są w stanie brać odpowiedzialność, które teraz pracują na tym, żeby robić mniej oczywiste rzeczy, ale takie, które wprost rozwiązują problem, dają wartość,

Czyli po prostu jak ja dostaję jakieś zadanie, to raczej nigdy go nie traktowałem tak, że

I faktycznie to gdzieś tam karyluje z tym, no bo jak tam pracujesz pół roku, to ciężko nazwać się super doświadczoną osobą w którymś tam temacie, więc w pewnym sensie to chodzi o lata, ale przede wszystkim chodzi o ten ownership, że faktycznie ty jesteś osobą, która da wozie.

To między innymi oznacza, że bierzesz odpowiedzialność za wynik, podchodzisz odpowiedzialnie też za cały proces, że odpowiedzialnie też pracujesz z danymi, tam nie robisz jakichś wycieków i tak dalej.

To jest też ten mamy słynny, jak tam ktoś robił operację, pomylił rękę i mówi, oj, przepraszam, nie tą uciąłem.

Myślę, że to może być jakby podobna inspiracja dla kogoś, kto myśli o takim ownership'ie.

To teraz to z boku wydaje się, że dla mnie to jest łatwe, ale to była duża walka wewnątrz i ja rozumiałem też dlaczego mi to jest ważne, bo ja muszę przekazywać te myśli, które mam w głowie i teraz mam opracowane różne mechanizmy, jak sobie z tym radzę, natomiast dla mnie to nadal jest duże wyzwanie.

I nawet jeżeli on miał rację, a ty jednak pomyliłeś, to finalnie ty mówisz, no dobra, no ja przynajmniej na podstawie czegoś, i tam masz różne argumenty, podejmuję taką lub inną decyzję i biorę za to odpowiedzialność.

To jest ważne, bo jeżeli nie będziesz robić w taki sposób, to w pewnym momencie zaczynasz tracić kontekst i co powiesz wtedy?

Teraz jak pojawiają się agenci, to trzeba, żeby te agenci w jakiś sposób zaczęli współpracować.

Ja myślę, że to jest jedna z krytycznych myśli, które też chciałem, żeby wybrzmiały, bo na przykład pytałeś o rolę analityka, czy jest tracon tą rolę, którą obecnie robią i tutaj powiedziałam, że będzie na pewno transformacja, ale to, co na pewno, o czym koniecznie trzeba myśleć, żeby nie były takie sytuacje, że świadomie przekazujemy coraz większą kontrolę narzędziom typu AI, bo to jest bardzo zły kierunek, na pewno taki fatalny błąd, możemy tak to nazwać.

Ale myślę, że to jest fatalny błąd z perspektywy jakby pracownika, czy z perspektywy całej organizacji, z perspektywy ludzkości?

Ale no i mało osób pisze, że, znaczy pewnie pozytywne rzeczy ogólnie ludzie rzadziej piszą, ale często jak pojawiają się jakieś głosy to w stylu właśnie, że po co mam to robić, bo przecież i tak za chwilę nie będzie pracy, bo AI wszystko zautomatyzuje.

Trudniej to też mówić z perspektywy rynku, tam jakby procentu, ofert pracy i tak dalej, i tak dalej.

I to powoduje to, że ty de facto masz takiego pomocnika, który naprawdę, ja to często podkreślam, to jest twój agent, to słowo twój jest ważne i pracuje na twoją korzyść.

To zresztą już teraz na przykład jest taki tracker dataskowy Linear, taka jira od OpenAI, to używa tam i inne.

Jak ty szukasz do swojego zespołu, bo na pewno szukasz, mówisz o zespole, dowozicie projekty, macie laby, na co zwracasz uwagę u osób, które potencjalnie zatrudniasz?

My w naszym labie wypracowaliśmy z czasem taką pewną strukturę, jak w tym świecie się odnaleźć, bo jest dużo szumu.

I my wypracowaliśmy taki system, który nazwaliśmy Software 1.0, 2.0, 3.0.

My konceptualnie zupełnie inaczej to wypracowaliśmy i już tłumaczy, o co chodzi.

I teraz jak mówimy o Software 3.0, to już kojarzy się jednoznacznie z Data Workshop, no bo my tam opracowaliśmy koncepcję.

To się często nazywa jako RAC,

No bo LLM on jakoś, jego precyzje traci się w zależności od tego, jak dużo mamy tekstu.

Mieliśmy RAC, czyli zasilanie wiedzą.

Czyli poziom trzeci to był RAC, poziom czwarty to narzędzie i pamięć.

Natomiast ciężko to w tej chwili w ogóle ubrać w słowo, bo to raczej działa jako prawa natury, że po prostu to całość biegnie do przodu, brzmi do przodu i nie do końca wiadomo, kto to wynajdzie.

Ale nawet jeżeli rzeźbisz te pliki, ale bardzo tak ich rozbudowujesz, to maksymalnie poprawia o procent czy tam kilka procent, więc ktoś napracuje się kilka godzin, czuje się, że zrobił super roboty, ale niekoniecznie to było super.

Czyli opanowanie fundamentów i wracamy też do tego punktu, żeby uczyć się robiąc rzeczy, eksperymentując, popełniając porażki.

Jak zorganizować pamięć i tam mocno, mówiliśmy dzisiaj na temat ludzi, no to co ja robiłem, żeby wypracować ten model pamięci, to mocno się inspirowałem, jak działa pamięć u ludzi, jak działa nasz mózg.

Więc wypracowaliśmy taki model też siedmowarstwowy, który odpowiada za różne konteksty.

To jest taki unikalny know-how, że tak powiem, na który wypracowaliśmy i tam jest wiele takich smaczków, więc osoba, która chce zgłębić, jak takie rzeczy robić, bardzo polecam przyjść do nas.