Mentionsy

Dostałam też instrukcję na początku już tam na tym ojomie jak Kubę przebierać, ponieważ on miał bardzo spastyczne nogi, on miał po prostu wyprostowane nogi, takie stopy baletnicy nawet i było trudno zmieniać mu pieluchę.

Porównywałaś Kubę do tych dzieci w tym samym wieku?

Ja już wtedy, mając dwa i pół roku i tego Kubę, który tylko umiera czkować.

I widzę tego małego, prostego, zadowolonego Kubę, który idzie prosto, wymachuje rękami i patrzy się z uśmiechem na ustach, bo on jest zawsze uśmiechnięty.

No i patrzę na Kubę teraz, jak go czasami obserwuję z daleka, jak na przykład idę 10 kroków przed nim i odwracam się, żeby na niego poczekać, że on idzie za mną.

Bo to nie jest tak, że ja obserwuję Kubę, że jemu jest w tym dobrze, w tym stanie.

I tyle, już jest koniec czasu, już trzeba znowu odebrać Kubę.

Powiedziałaś przed chwileczką o tym, żeby móc spokojnie umieścić Kubę w miejscu, gdzie on będzie szczęśliwy i gdzie ty będziesz spokojna, że jemu jest dobrze.

No bo tak obiektywnie rzecz biorąc, nie mogę sobie po prostu wyjść do kina, kiedy mi się podoba, albo nawet na spacer, kiedy mi się podoba, chyba że zabiorę Kubę ze sobą.